De hete, gloeiende zomer liep ten einde. Op haar plaats kwam de mooie herfst met haar trage, bedachtzame tred. De laatste herfstbloemen – asters, goudsbloemen en dahlias – verheugden het oog met hun schoonheid. De bomen veranderden dag na dag van kleur, waarbij het groen veranderde in dieppaars-rood, vuurig-oranje en helder geel.
De herfst is het seizoen van de oogst. En de kleurenpracht die zij bezit, raakte ook de appelboomgaard. In nette, verzorgde rijen groeien de appels in deze tuin. Al in het vroege voorjaar, toen ze bloeiden en hun geur verspreidde over de hele omgeving, vormden zich vruchtzettingen, waaruit al snel vruchten ontstonden. Regenbuien bevochtigden de grond, bespoten het blad, en de appeltjes vulden zich met sap, groeiden en rijpten.
De jonge boompjes, vol nieuwe kracht, begonnen de strijd om de oogst. Ze strekten hun takjes naar de zon, en de appeltjes glinsterden in het zonlicht. En daar hangen ze dan, rijp en geurig, aan de bomen en smeken om geplukt te worden. Want ze hebben zo hard gewerkt om te groeien, om ons met hun smaak te verwennen.
Dag na dag liep oom Eland zijn tuin rond, observeerde de groei van de bomen en de rijping van de appels, en besefte dat hij alleen niet zo'n grote oogst kon inzamelen. Na enig nadenken kwam hij tot de conclusie dat hij hulp nodig had voor zo'n belangrijk werk. De belangrijkste helpers van oom Eland werden eekhoornknaapjes, konijnknaapjes en beertjes.
De volgende ochtend gingen de tuindeuren open, en een groep opgewonden diertjes betrad het appelboomrijk. Oom Eland stond voor hen.
Zijn jullie gekomen om in de tuin te werken?
Ja!
Antwoordden zij eensgezind.
Uitstekend! Dank je wel dat je op mijn verzoek om hulp bent ingegaan.
Kom mee, ik zal je laten zien hoe je de oogst moet inzamelen. Daarvoor hebben we een ladder nodig, want veel appels groeien op grote hoogte, zelfs helemaal bovenin de bomen. We hebben ook twee mandjes nodig om de geplukte appels in te doen.
Hier heb je drie soorten mandjes: kleine, middelgrote en grote. Wat denken jullie, in welke mand is het het handigst om appels meteen na het plukken in te doen?
In welke? In welke? In welke?
Fluisterden de diertjes tegen elkaar, zonder het aan te durven beslissen.
Ik zal het uitleggen! In een klein mandje passen maar twee of drie appels, in een groot mandje veel, maar het wordt erg zwaar om te dragen. De conclusie is: het handigst is om appels in een middelgrote mand in te zamelen. Pak nu elk een handig mandje!
En elke helper pakte een handig mandje.
En om jullie nog meer te interesseren.
Vervolgde oom Eland.
Heb ik besloten een leuke wedstrijd in te stellen. Kijk: in mijn tuin groeien appels van verschillende soorten, ze verschillen in smaak en kleur. Daarom heb ik jullie in drie teams verdeeld.
De konijntjes vormden het eerste team. Zij kregen de taak om rode appels in te zamelen.
De eekhoorntjes vormden het tweede team en kregen de taak om gele appels in te zamelen. De deelnemers van het derde team waren de beertjes. Hun doel was het inzamelen van groene appels.
Dit is net een verkeerslicht!
Riep het pluizige roodbruine Eekhoorntje uit.
Ja, ja, ja! Een verkeerslicht!
Vielen de andere diertjes in.
En nu maak je klaar, kijk naar de tuin en bekijk hem aandachtig, geniet van zijn schoonheid.
Kijk, kijk.
Sloeg het konijntje zijn pootjes in elkaar
De appels, als versieringen op een kerstboom, verwennen het oog met veelkleurige kleuren.
Ik zie het.
Zei oom Eland.
Jullie hebben positieve energie opgedaan, en nu, voordat we beginnen te werken, wil ik jullie trakteren op appels. Ik heb ze gewassen en bied ze jullie graag aan om te proeven. Het eten van appels helpt het risico op verschillende ziekten te verminderen. En nog iets: wie elke dag een appel eet, gaat zelden naar de dokter!
De kleine diertjes begonnen met plezier stukjes van de geurige en heerlijke appels te eten.
En na hun versnaperingen gingen ze naar hun werkplekken en begonnen enthousiast aan het werk.
De mandjes vulden zich snel, het werk ging voorspoedig. De diertjes waren zo in beslag genomen door de appelplukwedstrijd dat ze het gevaar niet opmerkten dat de oogst bedreigde. Alleen het kleinste beertje zag dat sommige appels gaatjes hadden, en uit die gaatjes staken kleine wormpjes.
Oh, wat een dikke.
Zei het Beertje.
Wie? Wie?
Renden de diertjes naar zijn stem.
Kijk hier – een worm. Laten we hem eruit trekken.
En het beertje begon de worm met zijn pootje te grijpen, maar die verstopte zich dieper in de appel.
Nee, we kunnen dit niet alleen.
Zei het Eekhoorntje.
Er is niet maar één, er zijn er meer in andere appels. We moeten iemand om hulp roepen. Maar wie?
Ik weet wie we kunnen roepen om de appels te redden!
Riep het Konijntje uit.
De vogels zullen ons helpen. Ik heb gezien hoe ze met hun snavel ongedierte vernietigden.
En allemaal riepen ze luid:
Vogels, vogels, help ons! Bevrijd de appels van de wormen!
De vogels hoorden de roep, vlogen naar hen toe, deden snel hun werk en bevrijdden zo de appels van de ongewenste bewoners. De dieren bedankten hen, en oom Eland trakteerde hen op rijpe appels.
De oogst ging verder, de mandjes vulden zich met veelkleurige vruchten. Alle drie teams deden het uitstekend.
En inderdaad, als een groot verkeerslicht, stonden de mandjes met rode, gele en groene appels aan de rand van de tuin.
En nu moeten we de verzamelde vruchten voorzichtig in dozen voor opslag doen.
Zei oom Eland.
Daarvoor selecteren we appels met een diameter van 6,5–7 cm en een gewicht van ongeveer 150–200 gram. Ik heb hier kleine tuinweegschalen voor dit doel. We wikkelen elke appel in papier en leggen ze in de doos met de steeltjes omhoog, in één laag. Zo blijven ze beter en langer goed, tot in de lente.
Wat gaan we doen met de overige appels, bijvoorbeeld de rode?
Vroeg het Konijntje.
Daarvan maken we jam.
En van de gele appels?
Vroeg het Eekhoorntje.
Van de gele appels maken we compote en jam.
Wat gaan we van de groene appels maken?
Vroeg het Beertje.
Van de groene appels maken we heerlijk sap.
Antwoordde oom Eland.
Zien jullie, elk team is niet alleen verantwoordelijk voor het inzamelen van appels van een bepaalde kleur, maar ook voor hun verwerking en conservering.
De diertjes hebben zich uitstekend ingespannen. Moe, maar tevreden met hun werk en de resultaten, gingen ze zitten om uit te rusten en ondertussen van zoete en heerlijke appels te genieten.
De tijd vloog voorbij, en de eerste schemering begon over de tuin te dalen. Oom Eland bedankte de diertjes voor hun werk, en gaf elk als blijk van dankbaarheid een mandje met appels. Maar hij vulde het mandje niet met appels van één kleur, maar van verschillende kleuren, zodat het niet alleen lekker maar ook mooi was.
En nog iets, mijn kleine helpers, ik stel voor dat jullie morgen, als je bent uitgerust, een mandje met appels tekenen en je tekening 'Oogstinzameling' noemen.
Op deze manier zullen jullie niet alleen in je geheugen, maar ook op papier je herinneringen aan de tijd in de tuin en de indrukken die je hier hebt opgedaan, bewaren.
Ja!
Antwoordden de konijntjes, eekhoorntjes en beertjes in koor.
Dat zullen we doen.
Dank u wel dat u ons hebt uitgenodigd en voor de traktatie!
De diertjes zeiden gedag en gingen naar huis. Oom Eland ging ook rusten.
En alleen een zacht briesje bleef in de tuin tussen de bomen rond te wandelen en de gevallen bladeren rond te draaien, alsof het met hen een alleen voor hem begrijpelijk spel speelde.
Lees originele sprookjes en je zult niet alleen positieve energie krijgen, maar ook veel nuttigs leren!
