Wanneer dit verhaal zich afspeelde - niemand herinnert het zich en niemand weet het. En of het überhaupt gebeurd is - dat blijft ook een groot raadsel. Met één woord, het had overal en op elk moment kunnen gebeuren.
In een oud huis, in een donkere kruipruimte leefden vier muisjes: Joelia, Joezja, Moesja en Masja. Joezja en Joelia waren de gewoonste grijze muisjes, maar Masja en Moesja waren niet zoals zij: hun vachtjes waren wit.
De grijze zusjes Joelia en Joezja voelden geen liefde voor hun ongewone gekleurde zusjes, want zij waren niet zoals alle anderen.
Ze zijn waarschijnlijk niet onze echte zusjes, ze zijn ondergebracht.
Zeiden de zusjes voortdurend.
Maar dit was niet de enige reden om hen niet aardig te vinden. Telkens wanneer de muisjes uit gingen om kruimels te verzamelen of iets lekkers te proeven of gewoon rond te rennen en te spelen in het grote huis, werden ze meteen het doelwit van de zwarte kat van de huiseigenaar, Basil.
Voordat de zusjes konden sluipen, was de kat er al, wachtend en spiedend met zijn slimme kraaltjesogen naar de witte zusjes, terwijl hij de anderen bang maakte. Ze besloten zich te scheiden en niet met z'n vieren uit hun hol te komen.
In het begin waren de witte zusjes beledigd, maar daarna accepteerden ze het en begonnen ze alleen uit de kruipruimte te komen. Ze waren bang, want Basil kon elk moment verschijnen. Maar interesse en dorst naar avontuur verdreven de angst.
Terwijl ze het huis verkenden, kwamen ze in een interessante ongewone kamer terecht die vol speelgoed stond. De zusjes waren zo gefascineerd door het speelgoed dat ze niet hoorden hoe een meisje met de zwarte kat in haar armen de kamer binnenkwam.
Het meisje heette Nadia, en de kat, die ze al kenden, was Basil. Nadia was ook verbaasd, want ze had nog nooit witte muisjes gezien, en zeker niet zulke nieuwsgierige en onbevreesde.
Zo werden Masja, Moesja, Nadia en Basil vrienden. Elke ochtend renden de zusjes naar hun nieuwe vrienden, ze genoten ervan om samen tijd door te brengen. En de grijze zusjes hielden nog minder van Masja en Moesja, want de kat Basil begon alleen op hen te jagen.
Op een keer op oudejaarsavond gingen de witte muisjes naar Nadia, terwijl Joezja en Joelia thuis bleven, in de kruipruimte. Luide onbekende geluiden van boven gaven hun geen rust. Nieuwsgierigheid won het, en ze besloten te kijken wat daar gebeurde. En jammer genoeg ontmoetten ze de kat onderweg.
Basil sprong op de muisjes af, greep ze bij hun grijze vachtjes. De kat hield ervan wanneer zijn baasjes hem prezen. Hij bracht de muisjes naar de volwassenen, maar in de oudejaarsdrukke hadden zij geen tijd voor hem, dus zette de kat de muisjes in een kooi.
De tijd om wensen te doen en cadeaus uit te pakken kwam steeds dichterbij. Nadia met Masja en Moesja gingen naar de kerstboom. Onder de boom lagen zoveel cadeaus! Nadia had ook cadeaus voor haar vriendinnen klaargemaakt, want op oudejaarsavond moet iedereen een cadeau hebben.
Maar wat is dit? Op tafel in een kooi zitten Joezja en Joelia. En hoe zeer de zusjes ook van elkaar hielden, hoeveel verwijten ze ook naar elkaar hoorden, toch waren ze familie. Ze voelden zich zo erg voor hen!
Nadienka, alsjeblieft, geef ons een speciaal cadeau: laat onze zusjes gaan!
Piepten Joezja en Joelia uit één mond.
Nadia was een goed en aardig meisje, ze vervulde het verzoek van haar vriendinnen.
Het geluk kende geen grenzen. De vier zusjes draaiden in een dans, terwijl ze Nadia en Basil meenamen.
Vanaf dat moment hadden de zusmuisjes nooit meer ruzie en gingen ze nooit uit elkaar. Nu gingen ze met z'n vieren op bezoek bij Nadia en de kat Basil.
