In een klein huisje woonde een meisje met haar ouders - Vera. Ze hield ervan om in haar kamer te spelen terwijl mama in de keuken kookte. Maar wanneer mama haar vroeg om op te ruimen, werd Vera koppig en weigerde. Ze haatte het gewoon om haar kamer schoon te maken.
Op een avond was het meisje, zoals altijd, druk bezig met haar speelgoed. Plotseling hoorde ze iemand in de hoek achter het bed niezen. Vera dacht dat het haar verbeelding was. Maar het gebeurde opnieuw.
Vera werd nieuwsgierig en was helemaal niet bang. Ze ruimde al het speelgoed uit de hoek op en keek achter het bed. Daar zat een vreemd, ruig mannetje. Zijn haar en baard leken op stofballen. Het kleine mannetje keek op en schrok, want hij had niet verwacht ontdekt te worden, aangezien niemand ooit in deze hoek keek.
Wie ben jij?
Vroeg Vera bang.
En wat doe je hier?
Hallo, Vera! Ik ben de Stofman. Jij ruimt je kamer nooit op, en dat is de perfecte plek voor mij om te wonen! Hoe meer stof, hoe sneller ik groei!
Ik wil niet dat je in mijn kamer woont!
Zei het meisje streng.
Dan kun je me nooit kwijtraken. Laten we liever vrienden worden!
Zei het mannetje.
Want het duurt niet lang meer, en ik zal jullie allemaal uit dit huis verdrijven en mijn eigen koninkrijk bouwen!
Nee, ik zal nooit met je bevriend zijn!
Riep het meisje.
Ik zal nu al het stof opruimen en je voor altijd uit mijn kamer verdrijven. En ik zal je niet meer terugkomen!
Het meisje rende naar de keuken, pakte van mama een natte dweil en een stofzuiger en begon haar kamer schoon te maken. Al snel glom alles van schoonheid, en de Stofman had geen keus dan het huis voorgoed te verlaten.
Vanaf dat moment was Vera's kamer altijd schoon en vrij van stof.
