In een magisch land leefden magische wezens die op kabouters leken. Zij ontvingen bij hun geboorte een stukje geluk. Ze konden dit aan elke mens geven naar eigen inzicht. Maar ze moesten dit doen voor hun twintigste verjaardag. Anders zou het stukje geluk gewoon verdwijnen.
Een zo'n kabouter, Roki genaamd, had geen haast om zijn stukje geluk te delen. Maar onvermijdelijk naderde zijn twintigste verjaardag, en hij moest binnen een week absoluut een mens vinden aan wie hij zijn stukje geluk wilde geven.
Eerst besloot hij zijn vrienden te vragen aan wie zij hun geschenken hadden gegeven.
Ik gaf mijn stukje geluk aan een jongen die droomde van een speelgoed dat zijn ouders niet konden kopen.
Vertelde Roki's vriend.
En hoe heb je hem gevonden?
Heel eenvoudig. In ons bos staat een wensboom. Mensen komen er vaak heen en binden linten eraan waarop ze hun geheime wensen schrijven. En daarna is het vrij gemakkelijk om die persoon te vinden. Onze Wijze heeft een speciale spiegel. Die toont degene over wie je denkt.
Dank je wel. Ik ga nu ook naar die boom.
Roki rende het bos in en vond de belangrijke boom waarover zijn vriend had verteld. Het was vrij gemakkelijk, want de boom viel erg op. Het was een enorme boom die helemaal behangen was met gekleurde linten.
Roki was verbaasd hoeveel wensen mensen hadden. Hij begon de opschriften te lezen. Op een ervan stond: "Ik wil veel geld".
Is geld geluk? In ons land hebben we helemaal geen geld, maar we leven gelukkig.
Dacht Roki en vervolgde het bestuderen van de opschriften op de linten.
Op een ander lintje stond: "Ik wil een nieuwe afstandsbediening auto".
Nieuw? Dat betekent dat hij er al een heeft. Waarom zou je veel dezelfde speelgoed hebben?
Dacht Roki in zichzelf.
Roki vervolgde het bestuderen van de opschriften op de linten. Maar welke wens hij ook nam, het leek hem dom en zinloos. En toen zag hij op het meest onopvallende lintje de opschrift: "Ik wil heel graag dat mijn moeder gezond is".
Roki greep dit lintje blij en bevend en rende naar huis naar Wijze. Hij was de oudste kabouter in hun magische land en kende antwoorden op veel vragen. Mensen kwamen vaak naar hem toe voor hulp en advies.
Roki rende het huis van Wijze in. Hij was zo buiten adem dat hij geen woord kon uitbrengen.
Goedendag, Roki. Wat is er aan de hand?
Vroeg Wijze bezorgd.
Hallo, Wijze, ik heb gehoord dat je een magische spiegel hebt die iedereen kan vinden.
Zei Roki buiten adem.
Ja, dat klopt. Waarom heb je die nodig?
Begrijp je, over een week word ik twintig jaar oud, en ik heb mijn stukje geluk nog steeds niet gegeven. Er waren geen waardige mensen. Maar ik vond op de wensboom wat ik graag zou willen vervullen.
Zei Roki en gaf Wijze het lintje.
Dit is inderdaad een waardig verlangen. Deze persoon verdient geluk.
Zei Wijze en haalde de spiegel tevoorschijn.
Terwijl ze elkaar bij de hand hielden, keken ze in de spiegel en zagen een klein jongetje dat naast het bed zat waarin zijn moeder lag. Ze was erg mager en bleek. Tranen stroomden over de wangen van het jongetje. Hij drukte zich tegen zijn moeder aan en kuste haar hand.
Wijze gaf Roki magische handschoenen waarmee hij rechtstreeks door de spiegel kon gaan en op de plaats kon uitkomen die deze toonde. En Roki, zonder na te denken, ging naar het jongetje.
Hij haalde zijn stukje geluk tevoorschijn.
Hallo, jongetje, zeg me, wat is geluk voor jou?
Vroeg Roki aan het kind.
De gezondheid van mijn dierbaren. En wie ben jij?
Vroeg het jongetje verbaasd.
Dat doet er niet toe. Maar ik kan je mijn stukje geluk geven.
Zei Roki en gaf het pakketje aan het jongetje.
Het kind nam het aan, en toen gebeurde er een wonder. De moeder van het jongetje opende haar ogen. Haar huid kreeg een natuurlijke kleur. Het jongetje omhelsde zijn moeder en in dat moment was hij het gelukkigste ter wereld. En de kabouter was blij dat hij zijn stukje geluk aan een waardig persoon had gegeven.
Iedereen heeft zijn eigen begrip van geluk. Maar we zullen het allemaal eens zijn dat geluk is wanneer je dierbaren gezond zijn en echt gelukkig.
