De goede Baba Jaga en de drie berenwelpen
9 034

De goede Baba Jaga en de drie berenwelpen

Auteur:
Een leerzaam verhaal over een moederbeer, haar drie welpjes en Baba Jaga. Het gaat over behulpzaamheid en vriendelijkheid, en over het feit dat ieder naar zijn daden wordt beloond en een goede daad altijd wordt terugbetaald. Geschikt voor kleuters en schoolkinderen, en om voor het slapen gaan voor te lezen.

Iergens diep in het bos, in een dicht en ondoordringbaar woud, woonde moederbeer Berta. Ze had zich in een rustig hoekje gevestigd en een stevig, warm en gezellig hol ingericht.

Ze woonde er niet alleen. Ze had drie dochtertjes: Lotje, Lieke en Zoetje. Naar bosnormen gerekend was Berta een echte kroostrijke moeder.

De meisjes waren knap en lenig, maar erg druk. Net als alle jonge beertjes waren ze dol op snoep. Maar moeder Berta verwende haar dochters niet al te veel. Het leven was zwaar: ze moest alles zelf doen, het hol repareren en voorraad voor de winter verzamelen. Berenwelpen opvoeden is bovendien geen makkelijke taak.

Op een dag klopte er iemand op de deur van het hol. Lotje, Lieke en Zoetje rolden naar de ingang om snel open te doen, maar moeder zei: „Mogen kinderen zomaar de deur openen voor vreemden? Er kan nog iets ergs gebeuren!”

Berta keek door het ronde kleine raampje. Voor de deur stond Baba Jaga, helemaal krom gebogen. Berta kende de oude vrouw goed en deed meteen open. Het zielige uiterlijk van de oma joeg de beerfamilie eerst schrik aan, maar toen begrepen ze het: ze had dringend hulp nodig!

Ja, hulp! Zelfs heksen hebben soms hulp nodig, laat staan de rest van ons…

Jaga stapte over de drempel en zakte neer op de aarden vloer. Moeder Berta kreunde van schrik, en de welpjes schoten te hulp. Lotje depte het voorhoofd van de oma met een klit-blad, Lieke smeerde haar voet in met dassenvet, en Zoetje gaf haar met een lepeltje warme brandnetelthee met frambozen.

Dankbaar nam Baba Jaga alle behandelingen aan en nam een paar slokjes van het weldadige drankje. Langzaam kwam ze weer bij zinnen.

Ik ben gered. Ik leef nog. Dank jullie wel! – fluisterde de oude vrouw.

Maar de beren begrepen er niets van. Toen zei Jaga hetzelfde nog eens in de beertaal, en iedereen begon de tengere oude vrouw te knuffelen.

Baba Jaga zag er inderdaad erg slecht uit. Vermoeid door een lange eenzaamheid was ze ziek geworden van een kwaal die „Syndroom van overmatige somberheid en tranerigheid” heette. Moeder Berta stelde voor dat Baba Jaga bij hen kwam wonen om zich wat op te knappen.

Ik blijf graag bij jullie, lieve vriendinnen – antwoordde Baba Jaga zachtjes.

De welpjes waren in de wolken. Ze tuimelden en dansten rond, en daarna gingen ze aan de slag met het eten.

Jij moet op krachten komen, Jaga, en meteen op een beerendieet, – zei Berta. – Notenkoeken, eikeldrank, dennenpap, lijsterbessenjam, vogelkersepap, honingthee met rozenbottel en frambozen. Ons eten heeft al veel bosbewoners weer op de been geholpen. Dit is beproefd!

Baba Jaga leefde nu zorgeloos in de beerenfamilie en rustte uit, lichaam en ziel. Ze hield op met huilen, werd mooier en jonger. De welpjes Lotje, Lieke en Zoetje zorgden voor haar alsof ze hun eigen oma was. Toen zei Baba Jaga op een dag:

Berta, dank je wel voor je goedheid! Ik ben nu helemaal beter! Ik nodig je welpjes uit om bij mij te logeren. Ik zal goed voor ze zorgen!

Goed dan, laat ze maar logeren – zei de moederbeer, en ze wendde zich tot haar dochters. – Maar gedragen jullie netjes en help oma in alles!

En zo kwamen Baba Jaga en de beertjes aan bij het hutje op kippenpoten. Naast het hutje stond een stronk met de naam Bram. Hij was levend en kon praten. Hij groette de gasten en vroeg om een beetje eikensap.

Vanaf de eerste dag leerden Lieke, Lotje en Zoetje muziek maken. Jaga leerde hen op de fluit en de tamboerijn spelen, en stronk Bram leerde hen zingen. De oude vrouw herhaalde vaak dat dochters goede hulpjes voor hun moeders moeten zijn. Ze liet hen zien hoe je frambozenbolletjes bakt, en hoe je van esdoornsiroop snoepjes maakt en lijsterbessenjam kookt.

Op een dag nam Baba Jaga de welpjes mee het bos in, en ze had er een kruiwagen bij. Onderweg vertelde ze hun het volgende:

Toen ik nog heel klein was, vertelde mijn overgrootmoeder me een groot beergeheim.

Wat voor beergeheim dan? – riepen Lieke, Lotje en Zoetje in koor.

Jaga ging op een boomstronk zitten, kneep haar linkeroog dicht, keek om zich heen en begon te vertellen:

Dit dan… Lang, lang geleden waren beren… mensen!

Nee, dat kan niet! – riepen de welpjes.

Jawel, hoor! Het is niet voor niets dat beren zo’n menselijke blik hebben! En ze kunnen goed op hun achterpoten lopen. Vroeger spraken mensen en dieren dezelfde taal, eenvoudig en tegelijk ingewikkeld. Voor mij zijn beren net mensen! Ik houd heel veel van ze!

Toen Baba Jaga klaar was met haar verhaal, nam ze de welpjes mee naar de frambozenstruik. Ze vulden snel hun manden.

En nu gaan we naar mijn dennenbos! – riep Jaga.

Lotje, Lieke en Zoetje konden nauwelijks bijbenen.

Kom op, verzamel dennenappels! Kies de grootste!

Hier is mijn mooie appelboom! Snel hier! Hij wil jullie trakteren op zijn sappige en geurige vruchten! – spoorde de oma haar lieveling aan. – En dat is nog niet alles… We moeten jullie moeder helpen met de wintervoorraad. Het is voor haar alleen zwaar. We gaan naar het jonge esdoornbosje. Vorig jaar heb ik daar een grote oogst wilde peen binnengehaald!

Dank u, Baba Jaga, we houden erg van wortelgroenten! – piepten de kleine beertjes. Ze groeven de wilde peen zo ijverig op dat de oma er versteld van stond.

Goed gedaan! Er is veel peen binnengehaald! Dat zijn lieve meiden! – prees de oude vrouw de welpjes. Eindelijk was de kruiwagen tot de rand gevuld met de gaven van het bos.

Nu, mijn lieve kleintjes, is het tijd om naar moeder te gaan. Ze verwacht jullie vandaag thuis. Ik help jullie met het vervoer van de lekkernijen, maar onderweg moeten we nog even langs mijn witte bosrand.

De welpjes duwden de kruiwagen, en Jaga duwde van achteren mee zodat het makkelijker ging.

Na een klein bosje kwamen de reizigers aan bij de open plek en voelden ze een heerlijke geur… Voor hen lag een veld met lelietjes-van-dalen! Helemaal wit, als een enorme pluizige wolk!

Dit zijn mijn lievelingsbloemetjes! Ze bloeien hier in de lente, de zomer en de herfst. Plukt ieder een boeketje en geef het aan moeder beer. Eerst zal ze ervan genieten, en als ze verwelkt, kun je er een prachtige hartentinctuur van maken. Want het hart van een moeder moet helemaal gezond zijn! – zei Baba Jaga.

Lotje, Lieke en Zoetje plukten lelietjes-van-dalen. Ze bewonderden de schoonheid van de witte bloemen en snoven de heerlijke geur van dit wonder der natuur op. Plotseling liep Baba Jaga het midden van het veld op en begon vreemde woorden de lucht in te roepen. Daarna klapte ze zeven keer in haar handen, en er daalde een klein wolkje direct in haar armen. De oude vrouw kneep het van alle kanten samen, en opeens begon het te regenen. Het regende alleen op het lelietjesveld.

Wonder, wonder! Wat een wonder! – riepen de welpjes uit.

Toen het water klaar was, liet Baba Jaga het wolkje los, en het zweefde terug naar de hemel.

Onderweg gaan we even langs het hutje op kippenpoten, – beval Jaga de beertjes. – Ik moet Berta nog iets bezorgen.

De oude vrouw tilde een vat met bloemennectar handig op de kruiwagen. Daarbij zette ze ook een vaatje esdoornsiroop om snoepjes van te maken.

Na een tijdje kwamen Baba Jaga, Lotje, Lieke, Zoetje en de kar met bosgeschenken bij het hol aan. Moeder Berta rende naar haar kleintjes om ze te knuffelen en haar vriendin te bedanken voor de royale cadeaus.

Och, wat doe je nu! – mompelde Jaga. – Een schuld wordt met een goede daad terugbetaald! Wie anderen helpt, vindt ook zelf hulp! En waarden zijn voor iedereen gelijk: voor mensen en voor bosbewoners!

Het sprookje De goede Baba Jaga en de drie berenwelpen is beschikbaar in FB2-formaat voor telefoons, tablets, computers en e-readers.
Vergelijkbare sprookjes
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Ook Kolobok voelt zich wel eens eenzaam. Daarom besloot hij: ik ga me inschrijven op een datingsite. Zo begon het allemaal. Een modern leerzaam sprookje over hoe Kolobok kennismaakte op internet
5 784 3
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Een leerzaam modern sprookje over hoe Haas en Wolf besloten van staart te wisselen. Hoe zou dat aflopen?
31 906 3
Het verhaal van de prinses en de draak
Het verhaal van de prinses en de draak
Een modern sprookje over een prinses die heel erg bang was voor een angstaanjagende draak. Maar op een dag overwon ze haar angst en besloot hem te bezoeken... En zo kreeg ze een nieuwe vriend.
12 407 3
Het verhaal van de drie taarten
Het verhaal van de drie taarten
De koning zei ooit tegen zijn dochters: bak elk een taart voor mijn verjaardag. Twee toekomstige prinsessen voltooiden de opdracht, maar de derde kwam met lege handen. Uit dit originele sprookje ontdek je waarom
5 405 3

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe sprookjes?

↑