In het dorp Eikendal woonde een kat met de bijnaam Baldadig. Hij kreeg deze naam omdat hij boven alles graag baldadig was, iedereen plaagde, en lange tijd in de tuin speelde. Baldadig hield ook van lekker eten en van slapen op het groene gras in de tuin.
De beste vriend van de kat was zijn baasje Koen Knopjes. Dit was een kleine jongen die met zijn papa en mama in een huis aan de rand van het dorp woonde, dicht bij het dichte bos. De vrienden brachten veel tijd samen door. Ze speelden in de tuin en in de werf, en gingen naar het bos. Baldadig hield ervan bessen te verzamelen, en Koen verzamelde paddenstoelen.
Maar alles veranderde toen de jongen naar de eerste klas van zijn dorpsschool ging. Hij was een ijverige leerling. Er was minder tijd om met zijn huisdier te spelen. De kat was boos op Koen en miste hem erg als de jongen in de klas zat.
Koen legde zijn vriend uit dat leren erg belangrijk was en dat iedereen moest leren. Maar Baldadig zei dat het hem prima ging zonder school.
Ja, ik kan niet lezen, niet rekenen en niet schrijven. Ik heb dit helemaal niet nodig! — miauwde de pluizige kat somber.
Dat moet je niet zeggen! Wil je dat ik met je oefen? — zei Koen steeds opnieuw.
Nee, ik wil niet! — antwoordde Baldadig koppig.
Na zulke gesprekken rende de kat weg om in de werf te spelen, of vaker nog, naar het bos. Daar had hij nog een vriend — het jonge konijntje Langoor. De vrienden hielden ervan over bospaadjes te rennen, aan bloemen te ruiken, achter kleurrijke vlinders aan te jagen en in de schaduw van de spar te liggen.
Op een dag kwam Baldadig naar het bos, maar vond het konijntje niet. Hij wachtte erg lang op de bosweide. Toen ze elkaar eindelijk ontmoetten, ontdekte de kat dat Langoor, net als Koen, leerling was geworden. Hij gaat naar school.
Is er een school in het bos? — vroeg de kat aan het konijntje.
Natuurlijk! Onze Bosschool, — antwoordde de vriend trots.
Maar waarom moet jij leren? — hield Baldadig aan.
Dit is mijn droom! — antwoordde Langoor. — Je moet goed kunnen lezen. Want uit boeken kun je veel interessants leren. Bijvoorbeeld over verre landen, zeeën en oceanen, over exotische dieren die ver weg leven. Ik ben erg nieuwsgierig!
Baldadig dacht ernstig na, want beide vrienden gingen nu naar school. En alleen hij — was geen leerling.
Langoor, ik ben geen bosbewoner. Maar misschien nemen ze mij ook aan in de Bosschool?
Natuurlijk! Wij zullen samen aan één tafel zitten en samen leren! Ik ben erg blij!
De kat zei niets tegen Koen, hij hield alles geheim. Elke ochtend ging de jongen naar zijn school, en Baldadig naar zijn school. Hij vond het erg leuk om te leren. In de Bosschool kreeg de kat nieuwe vrienden.
De tijd verstreek. Baldadig leerde lezen, rekenen en schrijven. Hij was een ijverige leerling. Nu kon de kat interessante boeken bestuderen. Hij hield vooral van sprookjes.
Koens verjaardag kwam eraan. 's Ochtends ontving de jongen een felicitatie per e-mail van Baldadig. Koen kon zijn ogen niet geloven. De jongen dacht dat iemand hem voor de gek hield. Maar toen kwam de kat de kamer binnen met een groot boeket bloemen dat hij samen met Langoor in het bos had verzameld. Baldadig onthulde zijn geheim aan Koen. De gezichten van de vrienden straalden van vreugde. Nu werd hun vriendschap nog sterker.
Baldadigs favoriete bezigheid werd het lezen van sprookjes samen met Koen. In zulke momenten waren beiden volkomen gelukkig.
