Πολλές φορές, μια όμορφη Χειμώνα εγκαταστάθηκε στη Γη. Λεπτή, με λευκές μακριές μπούκλες, με ένα πολυτελές φόρεμα κεντημένο με πολύτιμες πέτρες, κοίταζε περιφρονητικά όλα γύρω της, και στο κεφάλι της λάμπρυνε ένα υπέροχο στέμμα. Η Χειμώνα βασίλευε για τρεις μήνες, και στη συνέχεια την αντικαθιστούσε η Άνοιξη — φωτεινή, χαρούμενη, ανθισμένη και καλή.
Και τότε, μια μέρα, εγκαταστάθηκε στη Γη η Μασλενίτσα — ένα θαυμάσιο νεαρό κορίτσι. Το πρόσωπό της ήταν φωτεινό, και τα μάγουλά της ήταν ροδαλά. Η Μασλενίτσα ήταν ντυμένη με ένα όμορφο μακρύ φόρεμα, και στα μαλλιά της ήταν πλεγμένες πολύχρωμες πολύτιμες πέτρες που λάμπρυναν όμορφα στον ήλιο. Οι καλύτεροι φίλοι της Μασλενίτσας ήταν τα δασικά ζωάκια. Κάθε μέρα επισκεπτόταν τα δάση τους για να παίξουν και να μιλήσουν μαζί. Η Μασλενίτσα καταλάβαινε τη γλώσσα των ζώων και μπορούσε πάντα να τα βοηθήσει.
Για έντεκα μήνες, η Μασλενίτσα δεν εμφανιζόταν στους ανθρώπους, έζησε στο δάσος στο μικρό της σπίτι. Και μόνο με την έλευση του Φεβρουαρίου, το όμορφο νεαρό κορίτσι εμφανιζόταν και διοργάνωνε ένα παγκόσμιο φεστιβάλ. Με την εμφάνισή της, όλα γύρω της λιώνονταν, και ο Χειμώνας άρχιζε να νευριάζει. Γιατί με την έλευση της Μασλενίτσας, η Άνοιξη αντικαθιστούσε τον Χειμώνα.
Και τότε, μια μέρα, η Μασλενίτσα, περπατώντας στο πυκνό χιονισμένο δάσος, άκουσε τη συζήτηση δύο σκιούρων:
Ξέρεις ότι φέτος ο Χειμώνας δεν θα αντικατασταθεί από την Άνοιξη!
Δεν είναι δυνατόν! Πώς είναι δυνατόν; Μετά τον Χειμώνα έρχεται πάντα η Άνοιξη!
Αποδείχθηκε ότι ο Χειμώνας αποφάσισε να ξεσπάσει εντελώς και να κάνει την Άνοιξη να μην έρθει ποτέ. Όλα γύρω θα καλυφθούν με πάγο και χιόνι, κάθε μέρα θα υπάρχει χιονοθύελλα στο δρόμο, και το χιόνι θα θάψει όλα γύρω, και οι άνθρωποι δεν θα μπορούν ποτέ να θαυμάσουν τα ανοιγμένα φύλλα, τα όμορφα πρώιμα λουλούδια και τον ήλιο που θα λιώσει τα παγόβουνα και θα ζεστάνει τη Γη.
Πώς είναι δυνατόν!
Ξαφνικά φώναξε δυνατά η Μασλενίτσα.
Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορώ να φέρω χαρά στους ανθρώπους και να τους χαρίσω τα νόστιμα φαγητά μου. Σε τέτοιο σκληρό χειμώνα δεν θα μπορώ να περάσω μέσα από τα χιονοσωρεύματα και τα παγόβουνα, και τότε οι φίλοι μας θα μείνουν για πάντα στα σπίτια τους, χωρίς ηλιακές ακτίνες, χωρίς το τραγούδι των πουλιών και τα ανθισμένα δέντρα.
Ας διώξουμε μαζί τον Χειμώνα!
Κραύγασαν οι σκίουροι με μια φωνή.
Θα σε βοηθήσουμε να αντιμετωπίσεις αυτόν τον Χειμώνα, και εμάς μας έχει κουράσει! Αυτές οι συνεχείς χιονοθύελλες, τα παγόβουνα, οι άνεμοι και οι χιονοπτώσεις δεν μας αφήνουν να πηδάμε χαρούμενα από κλάδο σε κλάδο, είναι πολύ ολισθηρό.
Η Μασλενίτσα σκέφτηκε και σκέφτηκε, και σκέφτηκε! Ο Χειμώνας πρέπει να διωχθεί με ζεστασιά και χαρά! Ο Χειμώνας δεν αγαπά όταν οι άνθρωποι βγάζουν τα παλτά τους, χαίρονται στον ήλιο και υποδέχονται χαρούμενα την Άνοιξη. Πρέπει να ζεστάνουμε τις καρδιές των ανθρώπων, να λιώσουμε τον πάγο στη Γη, και τότε ο Χειμώνας δεν θα θέλει να παραμείνει εδώ.
Η Μασλενίτσα πήγε από σπίτι σε σπίτι και ζήτησε από κάθε ιδιοκτήτη:
Καλησπέρα, αγαπητέ κύριε! Τα πράγματα δεν πάνε καλά για εμάς, ο Χειμώνας δεν θέλει να φύγει! Και σκέφτηκα, δεν θα μπορούσαμε να δουλέψουμε μαζί για να τον αντιμετωπίσουμε και να τον διώξουμε, ώστε η Άνοιξη να μπορέσει να λιώσει τον πάγο και να ανοίξει τα μπουμπούκια στα δέντρα;
Φυσικά, αγαπητή, φυσικά, όμορφη! Τι πρέπει να κάνουμε;
Υποστήριξαν οι ιδιοκτήτες των σπιτιών το κορίτσι.
Σας παρακαλώ, κάθε μέρα ψήστε τηγανίτες, όχι απλές, αλλά με γέμιση. Με μαρμελάδα, με μέλι, με μούρα και με μανιτάρια! Και στο φούρνο βάλτε περισσότερα ξύλα, ώστε στα σπίτια σας να επικρατεί ζεστασιά και άνεση. Έτσι θα διώξουμε μαζί τον σκληρό Χειμώνα!
Άρχισαν οι άνθρωποι κάθε μέρα να ψήνουν νόστιμες λιπαρές τηγανίτες. Χορταίνονται από τα γλυκά, χαμόγελα εμφανίζονται στα πρόσωπά τους, και ο Χειμώνας θυμώνει. Δεν του αρέσει όταν οι άνθρωποι χαίρονται τόσο πολύ στη ζεστασιά και την άνεση. Στα σπίτια επικρατεί μια χαρούμενη και ζεστή ατμόσφαιρα, όλοι γύρω συνεχώς μιλούν για το πόσο ζεστά και καλά νιώθουν.
Η Μασλενίτσα μαζί με τους δασικούς φίλους της έψησε πολλές τηγανίτες με δασικές νόστιμες. Το όμορφο κορίτσι περπατά στη Γη και κερνά όλους με νόστιμα.
Και για να ασθενήσει εντελώς ο Χειμώνας, τα παιδιά σε όλες τις αυλές συγκεντρώθηκαν και πήγαν να κάνουν σανίδες κατεβάζοντας από τους λόφους. Τρέχουν προς τον άνεμο, γελούν, κραυγάζουν χαρούμενα:
Ω, Χειμώνα, Χειμωνάκι, τις τελευταίες σας μέρες κάνουμε σανίδες! Υποδεχόμαστε χαρούμενα την Άνοιξη!
Αλλά ο Χειμώνας δεν παραδίδονταν! Κούνησε το χέρι της με τις πολύτιμες πέτρες και τα παγωμένα σχήματα, και όλα γύρω καλύφθηκαν ξανά με χιόνι. Και τότε η Μασλενίτσα αποφάσισε να εξαπατήσει τον σκληρό Χειμώνα. Έφτιαξε από διάφορα κλαδιά, ξηρά φύλλα και τον εαυτό της, και τον ντύσε με το φόρεμά της. Λοιπόν, ήταν ίδια η Μασλενίτσα, αλλά όχι η αληθινή.
Είπε το σχέδιό της στους ανθρώπους, και αυτοί την υποστήριξαν. Με το ξημέρωμα τοποθέτησαν τη Μασλενίτσα που έφτιαξαν από κλαδιά στη μέση ενός χωριού και αποφάσισαν να την ανάψουν.
Η αληθινή Μασλενίτσα έμεινε στο σπίτι, ώστε ο Χειμώνας να μην καταλάβει τίποτα. Και ο Χειμώνας εν τω μεταξύ κοιτάζει στην παγωμένη αντανάκλαση τι συμβαίνει, και δεν μπορεί να χαρεί.
Οι άνθρωποι εν τω μεταξύ άναψαν μια τεράστια φωτιά γύρω από το αρχίδιο, και τέτοια, που όλο το χιόνι, όλα τα παγόβουνα γύρω στη Γη λιώθηκαν από τη φωτιά.
Από τότε, ο σκληρός Χειμώνας κατάλαβε ότι με την έλευση της Μασλενίτσας, δεν θα μπορούσε να κυβερνά. Παραχώρησε την κυβέρνηση στην Άνοιξη, και ο ίδιος σιγά σιγά εξαφανίστηκε, παίρνοντας μαζί του τις χιονοθύελλες, το χιόνι και τα παγόβουνα. Τώρα οι άνθρωποι περιμένουν με ανυπομονησία την έλευση της Μασλενίτσας κάθε χρόνο, γιατί μαζί με τη Μασλενίτσα έρχεται και η όμορφη Άνοιξη!
