Σε ένα δάσος υπήρχε ένα φωτεινό ξέφωτο, όπου κάθε μέρα συγκεντρώνονταν τα ζώα. Συζητούσαν μεταξύ τους, διαφωνούσαν για διάφορα θέματα και μάλιστα διοργάνωναν πραγματικές συναυλίες. Συνήθως επικρατούσε εδώ φασαρία, αλλά σήμερα ακούγονταν μόνο 2 φωνές.
Τι καταλαβαίνεις εσύ; Ζεις στην ευμάρεια!
Αγανακτούσε ο Λαγός.
Σαν να έχεις εσύ δύσκολη ζωή!
Απάντησε αγριεμένος ο Λύκος.
Στο δάσος μας κανείς δεν σε πειράζει, τρως το καρότο σου και κλέβεις λάχανα από τους κήπους.
Ω, τι λες τώρα! Εσύ απλά τριγυρνάς στο δάσος και πίνεις τσάι με την αλεπού. Ενώ εγώ…
Αρκετά με τη διαφωνία.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή στο δάσος. Η Σοφή Κουκουβάγια βγήκε στο ξέφωτο.
Μπορώ να σας βοηθήσω να λύσετε το ζήτημα ποιος έχει πιο δύσκολη ζωή. Θα σας αλλάξω τις ουρές για μια μέρα, και θα ζήσετε τη ζωή του άλλου.
Και κούνησε η Κουκουβάγια το χέρι της — και φύτρωσε στον Λύκο μια κοντή γκρίζα ουρίτσα. Κούνησε δεύτερη φορά — και στον Λαγό φύτρωσε μια μακριά γκρίζα ουρά. Έτσι συμφώνησαν.
Πηδούσε ο Λαγός στο δάσος ευχαριστημένος, και καυχιόταν μπροστά στους ντόπιους κούκους. Αλλά η ευτυχία δεν κράτησε πολύ. Αποφάσισε ο Λαγός να κλέψει λαχανικά από το χωριό, αλλά δεν τα κατάφερε. Μόλις η ουρά του φάνηκε στους θάμνους — ακούστηκαν πυροβολισμοί! Για πολλή ώρα κυνηγούσαν οι κυνηγοί το καημένο το λαγουδάκι, που μόλις που γλίτωσε. Σκέφτηκε καλά — και πήγε στο ξέφωτο, να περιμένει τον Λύκο.
Ο Λύκος επίσης δεν τα πήγε και τόσο καλά. Στην αρχή χάρηκε μόνο, έτρεχε στο δάσος απαρατήρητος, κανείς δεν τον πρόσεχε. Μόνο που στον ενθουσιασμό του το δασικό ζώο βγήκε σε ξένο ξέφωτο.
Και εκεί καθόταν η αλεπού.
Ω, τι υπέροχος λαγός.
Χαμογέλασε πονηρά.
Τι λες, τυφλώθηκες εντελώς;
Αγανάκτησε ο γκρίζος κυνηγός.
Είμαι Λύκος.
Ποιος λύκος; Ουρίτσα μικρή, γκριζούλα — σίγουρα λαγός είσαι.
Κι εγώ το ίδιο νομίζω.
Βγήκε η αρκούδα από τους θάμνους. Και άπλωσαν τα νυχωμένα τους πόδια προς τον καημένο τον Λύκο. Κι αυτός έπρεπε να τρέξει να σωθεί. Συναντήθηκαν στο ξέφωτο — ο Λύκος εξαντλημένος και ο Λαγός λαχανιασμένος, με την ουρά στα σκέλια.
Συγχώρεσέ με, Γκρίζε.
Παρακάλεσε ο Λαγός.
Δύσκολη ζωή έχεις, δεν είχα δίκιο.
Όχι, εσένα να με συγχωρέσεις. Πώς καταφέρνεις να ξεφεύγεις από όλους, να προλαβαίνεις τα πάντα; Είχες δίκιο, εσύ τα έχεις πιο δύσκολα.
Και μην ξαναμαλώσετε.
Πάλι η Σοφή Κουκουβάγια βγήκε στο ξέφωτο.
Για τον καθένα η ζωή είναι δύσκολη, μόνο από έξω φαίνεται εύκολη. Και χωρίς να ζήσεις μια μέρα στο πετσί του άλλου, μην κρίνεις κανέναν!
