ในป่าสีเขียวใหญ่ มีต้นสนเล็กๆ ขนฟูเกิดขึ้น มันเติบโตท่ามกลางต้นไม้อื่นๆ และทุกปีมันเห็นว่าใบไม้ของต้นไม้อื่นเปลี่ยนสีเป็นสีรุ้งในฤดูใบไม้ร่วง และในฤดูหนาวใบไม้ร่วงหล่นและหิมะขาวนุ่มนวลก็ตกลงมาบนกิ่งไม้ แต่สิ่งที่ต้นสนชอบมากที่สุดคือเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ต้นไม้อื่นๆ จะมีตุ่มเล็กๆ อ่อนนุ่ม ซึ่งใบไม้สีเขียวอ่อนจะงอกออกมา
แต่ต้นสนนั้น ทั้งในฤดูหนาวและฤดูร้อน ก็ยังคงเป็นสีเขียว อย่างไรก็ตาม ต้นสนไม่ได้อิจฉาต้นไม้อื่นๆ เพราะว่าต้นไม้อื่นๆ ไม่เคยไปงานเลี้ยงวันปีใหม่เลย แต่ต้นสนสีเขียว ขนฟู และสวยงามของเธอ ปู่มอรอสจะพาไปงานเลี้ยงเสมอ
มอรอสห่อต้นสนด้วยหิมะและให้นอนหลับ พูดกับเธออย่างอ่อนโยน:
นอนหลับเถิด ต้นสน นอนหลับสิ
และแม่พายุหิมะร้องเพลงกล่อมเด็ก:
นอนหลับเถิด ต้นสนที่รัก ระวังอย่าให้เย็นชาเกินไป
ต้นสนรักมอรอสและแม่พายุหิมะเพราะความเอาใจใส่และความเมตตาของพวกเขา
วันหนึ่ง ก่อนวันปีใหม่ ปู่มอรอสพูดกับต้นสน:
ต้นสนที่สวยงาม พรุ่งนี้เด็กๆ จะมีงานเลี้ยง เธอจะไปในชุดสวยงาม เราจะตกแต่งเธอด้วยลูกบอลสีต่างๆ และแขวนลูกปัดสวยงาม แต่เธอต้องพักผ่อนให้ดีและนอนหลับให้เพียงพอในวันนี้
ได้ครับ ปู่มอรอส ฉันจะนอนหลับเร็วๆ และพรุ่งนี้ฉันจะเป็นสวยที่สุดในงานเลี้ยง และจะทำให้เด็กๆ ยิ้มได้
เย็นมาถึง ต้นสนเพิ่งจะตัดสินใจห่อตัวด้วยหิมะและนอนหลับ กระต่ายตัวเล็กๆ วิ่งผ่านมาและถามต้นสน:
ต้นสนสีเขียว ทำไมเธอถึงนอนหลับเร็วขนาดนี้? มาเล่นกับฉันสิ ฉันจะวิ่งกระโดดรอบๆ เธอ และเธอจะจับฉันด้วยกิ่งไม้
โอ้ กระต่ายน้อย ฉันอยากจะเล่นกับเธอมากๆ แต่ฉันสัญญากับปู่มอรอสว่าจะพักผ่อนเร็วๆ พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงในโรงเรียนอนุบาล ฉันต้องนอนหลับให้เพียงพอ
ไม่เป็นไร มาเถิด ฉันจะวิ่งและเล่นรอบๆ เธอ และเธอก็พักผ่อนได้
ได้ แต่อย่าส่งเสียงดังนะ กระต่ายน้อย
พวกเขาตกลงกันแบบนั้น ต้นสนเพิ่งปิดตาลง และนอนหลับ มันได้ยินกระต่ายกระโดดและร้องเพลง ดังนั้นจนกระต่ายไม่เหนื่อยและกลับบ้าน มันก็ไม่ได้นอนหลับเลย
กระต่ายวิ่งไป ต้นสนเพิ่งจะหลับอีกครั้ง มันได้ยินหมาป่าโกรธ หมาป่าโกรธกับสุนัขจิ้งจอกวิ่งผ่านมา:
เธอจะต้องเต้นรำให้ฉันดู ลิสา - หมาป่าคำรามอย่างโกรธ
ทำไมเธอถึงโกรธฉันล่ะ สีเทา - สุนัขจิ้งจอกตอบ
ไม่รู้เหรอ ใครที่ชักให้ฉันตามกระต่ายไปตามรอยเท็จ - หมาป่าพูดดังขึ้นและพยายามจับหางสุนัขจิ้งจอก
ขอโทษนะ สีเทา ฉันก็หิวเหมือนกัน อ๊ะ - สุนัขจิ้งจอกร้องเสียงแหลมเมื่อหมาป่าเข้ามาใกล้
คุณช่วยเงียบๆ หน่อยได้ไหม - ต้นสนพูดเข้าไป - ฉันต้องนอนหลับให้ดีก่อนพรุ่งนี้ แต่คุณกำลังรบกวนฉัน
โอ้ ขอโทษนะ ต้นสน นี่เป็นความผิดของหมาป่า - สุนัขจิ้งจอกพูดและใช้โอกาสนี้วิ่งหนีไป
ฉันจะจับเธอให้ได้ - หมาป่าร้องและวิ่งตามไป
ต้นสนพยายามนอนหลับอีกครั้ง แต่มันได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้ๆ มีชายคนหนึ่งเดินมาพร้อมขวาน เห็นได้ว่าเขาต้องการตัดต้นสนลง ต้นสนกลัวและร้องไป:
ท่านชายคน นี่ อย่าตัดฉันเลย ปู่มอรอสสัญญาว่าจะพาฉันไปงานเลี้ยงพรุ่งนี้
ต้นสน ต้นสน เธอสวยงามมากจนฉันอยากเอาเธอไปบ้านฉัน
แต่ฉันต้องไปในงานเลี้ยงพรุ่งนี้ ถ้าฉันไม่ไป เด็กๆ จะเศร้า
ได้ แล้วฉันจะไปซื้อต้นสนเทียมมาแทน
และอย่าส่งเสียงดังที่นี่นะ ฉันต้องนอนหลับ
ชายคนนั้นเดินไปพร้อมขวาน แต่ต้นสนก็ยังไม่ได้นอนหลับ บางครั้งนกหัวขวานบนต้นไม้ข้างเคียงตัดสินใจทำรูสำหรับรัง บางครั้งลมแรงก็พัดมาและหอนเพลง ต้นสนนอนหลับได้เพียงเล็กน้อยตอนเช้า และพูดกับปู่มอรอสอย่างซื่อสัตย์:
ปู่มอรอส ฉันไม่ได้นอนหลับเลยครึ่งคืน ฉันกังวล แต่ฉันจะไปงานเลี้ยงต่อไป ฉันไม่อยากให้เด็กๆ ผิดหวัง
ขอบคุณเธอ ที่รัก ฉันหวังว่าปีหน้าเธอจะนอนหลับได้เพียงพอ แต่ตอนนี้ถึงเวลาแต่งตัวแล้ว
ต้นสนจึงสวยงามยิ่งขึ้น มันสวมใส่เครื่องประดับสวยงาม และไปงานเลี้ยงกับปู่มอรอส และมันนำความสุขมากมายมาให้เด็กๆ
