อยู่มีกบน้อยผู้ฝันใฝ่
อยากโบยบินไปบนฟ้าเหลือเกิน!
แต่ทำอย่างไรหนอ ถึงจะหนีพ้น ―
จากหนองน้ำอันน่าเบื่อนี้ไป?
รอบตัวทุกคนหัวเราะกันลั่น:
“เจ้าก็ไปจับยุงทั้งวันเถอะ
บางที อาจมีใครให้ปีกเจ้า
แล้วเจ้าจะพร้อมโบยบินได้!”
“ลองกระโดดให้สูงขึ้นสิ
เหมือนนกป่าที่โผบินไป
เดี๋ยวได้ไปอยู่บนหลังคาแน่!” ―
หนูตัวนั้นพูดพลางหัวเราะ
คงมีคนอื่นร้องไห้ไปแล้ว
ด้วยความน้อยใจและเศร้าใจบ่อยครั้ง
คงเลิกฝันไปตลอดกาล
แล้วอยู่กับหนองน้ำอย่างสงบ
แต่เจ้ากบน้อยไม่คิดยอมแพ้
และด้วยใจที่รักความฝันทั้งดวง
ยังคงซื่อสัตย์ต่อความฝันนั้น
เหมือนหลงรักท้องฟ้าสีคราม
วันเกิดอันแสนพิเศษกำลังใกล้เข้ามา
มีของขวัญมากมายในงานวันนั้น
เขาควรเลือกของขวัญที่ดีกว่านี้
แต่เขาต้องการแค่ลูกโป่งเท่านั้น
แขกต่างหัวเราะและรีบเข้ามา
พร้อมยิ้มและมอบลูกโป่งให้
ทุกคนตกลงกันเป็นเสียงเดียว:
“เขาก็แค่เด็กประหลาดคนหนึ่ง จะพลิกแพลงอย่างไรก็เหมือนเดิม!”
แต่กบน้อยของเราก็ลอยขึ้นได้
ตอนเช้าทุกคนก็เห็นปาฏิหาริย์
ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาปรารถนา
เช้าวันนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน!
ยิ้มให้กับความฝัน แล้วโบยบินไป
ไม่หวั่นกลัวและกำลูกโป่งไว้แน่น
ท้องฟ้าดึงดูดใจราวกับแม่เหล็ก
ผู้กล้าหาญล่องลอยเหมือนนกบิน
มีกบน้อยผู้ฝันใฝ่อยู่ครั้งหนึ่ง
อยากโบยบินบนฟ้าจนสุดใจ
ฟ้าจึงกางอ้อมแขนต้อนรับ
และเขาก็สามารถจากหนองน้ำไปได้
นับแต่นั้นเด็กชายผู้น่ารักคนนั้น
ได้ไปทุกมุมของโลกใบนี้
เขาจะเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง
บอกว่าความฝันทุกอย่างเป็นจริงได้!