มีเมืองหนึ่งชื่อว่าเมืองสดุดี เมืองนี้ตั้งอยู่ที่ปลายเชิงเขา ชื่อของมันมีความหมายพิเศษ ชาวเมืองสดุดีไม่เคยรู้จักความสุขในชีวิตของพวกเขา ชีวิตของพวกเขาเรียบง่ายและธรรมชาติ ไม่มีโปสเตอร์สีสันบนถนน ไม่มีบ้านสวยงาม และไม่เคยมีโรงละครมาเยี่ยมเมืองนี้เลย ชาวบ้านไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับสัตว์ศิลป์เลย
และในเมืองสดุดีไม่มีร้านค้าที่มีสินค้าดีและมีคุณภาพ เมื่อพบกันบนถนน ผู้คนจึงถามกันว่า:
คุณช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าจะซื้อชุดสวยๆ ได้ที่ไหน
คุณรู้ไหมว่าจะซื้อสบู่หอมๆ ได้ที่ไหน
คุณเห็นไหมว่าจะซื้อรองเท้าบูตอุ่นๆ ที่มีหัวเข็มขัดสวยงามได้ที่ไหน
เด็กๆ ก็ไม่เคยไปงานเลี้ยงเด็กเลย ไม่เคยลองไอศกรีมอร่อยและลูกอมช็อกโกแลต และมักถามพ่อแม่ว่า:
แม่ค่ะ พ่อค่ะ ภาพยนตร์คืออะไร ทำไมเมืองของเราไม่มีสวนกระโดด ที่เราสามารถกระโดดและสนุกสนานได้
พ่อแม่พวกเขาเพียงแค่ยักไหล่ เพราะพวกเขาจริงๆ ไม่รู้ว่าจะไปไหนและจะใช้เวลาวันหยุดกับลูกๆ ได้ที่ไหน
ดังนั้นชาวบ้านในเมืองสดุดีที่น่าเบื่อและไม่พัฒนาจึงอยู่โดยไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วในเมืองของพวกเขามีทุกอย่าง: ศูนย์บันเทิงเด็กที่มีสวนกระโดดและเครื่องเล่น คาเฟ่ที่มีไอศกรีมอร่อย และร้านค้าที่มีสบู่หอมและน้ำหอมดี
และด้านอื่นของเขาคือเมืองอื่นชื่อว่าเมืองสุขสันต์ ผู้คนขับรถยนต์แพงๆ ใช้เครื่องสำอางแพง ซื้อสินค้าและอาหารที่มีคุณภาพและอร่อย เด็กๆ ที่มีความสุขและร่าเริงวิ่งไปตามสวนสีเขียวที่สวยงาม ขี่เครื่องเล่น และกระโดดบนสวนกระโดด ทุกวันในจตุรัสหลักของเมืองจัดคอนเสิร์ต ศิลปินชื่อดังมาแสดง จัดการแข่งขัน และแจกของขวัญ
และเมืองที่สวยงามนี้ปกครองโดยกษัตริย์โฆษณา และผู้ช่วยโฆษณาเล็กๆ น้อยๆ ช่วยเขา สำหรับชาวบ้านที่รักแพงของพวกเขา พวกเขาทำทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตของพวกเขาง่ายสนุกและมีความสุข — เปิดร้านค้าใหม่ที่มีของเล่นสวยงาม นำเข้าสินค้าที่มีคุณภาพจากต่างประเทศ เสื้อผ้าสวยงาม และอาหารอร่อย
วันหนึ่ง กษัตริย์โฆษณาออกเดินทางไปในภารกิจโฆษณา เขาเอาสัญลักษณ์ของชีวิตที่มีความสุขและรถของเขาที่สามารถบิน ว่ายน้ำ และขับได้ เมื่อนานมาแล้ว เพื่อนนักประดิษฐ์ของเขาให้รถคันนี้แก่เขา และเพราะว่ากษัตริย์ไม่ได้นอนเมื่อคืนก่อน เขาจึงหลับใหลหลังจากบินไปร้อยกิโลเมตร
เมื่อเปิดตา กษัตริย์โฆษณาก็งงงวย ทุกอย่างรอบตัวเขาเป็นสีเทาและไม่น่าดู: บ้านหมองๆ คนเศร้า
เฮ้ บอกหน่อยสิ เมืองนี้ชื่ออะไร
กษัตริย์โฆษณาถามชาวบ้านคนหนึ่ง
เมืองสดุดี
ชายคนนั้นตอบอย่างช้าๆ และเศร้าๆ และไม่หันกลับมา เขาเดินผ่านไป
เมื่อได้ยินชื่อเมือง กษัตริย์โฆษณาก็เข้าใจว่าเขาอยู่ในเมืองที่น่าเบื่อและไม่น่าสนใจ ที่ไม่มีความดี ความสุข หัวเราะ และ... โฆษณา ซึ่งจะช่วยให้ผู้คนมีความสุขมากขึ้น
และจากนั้น กษัตริย์โฆษณาก็ตัดสินใจ:
ฉันต้องช่วยคนที่ไม่มีความสุขพวกนี้! ฉันจะทำอย่างไร
และจากนั้น กษัตริย์โฆษณาก็นึกถึงกล่องสมบัติของเขา ซึ่งพ่อของเขาทิ้งไว้ให้เขา และพ่อของพ่อก็ทิ้งไว้ให้พ่อ กล่องนี้ไม่ใช่กล่องธรรมดา มันเก็บแผ่นโฆษณาหลายพันแผ่น ซึ่งผู้คนรู้จักบริการประเภทใหม่ การมาถึงของสินค้าใหม่ การจัดงานเลี้ยงเด็ก
กษัตริย์นำกล่องออกมา ปิดตา และพูดว่า "หนึ่ง สอง สาม" แล้วปล่อยแผ่นโฆษณาขึ้นไปในท้องฟ้า ทันใดนั้น ทุกอย่างรอบตัวก็สว่างไสวด้วยแสงสดใส เพลงดังขึ้น บนถนนก็ปรากฏตัวคนมากมายที่มีความสุขและยิ้มบนใบหน้า โฆษณาเข้ามาในเมือง!
ตอนนี้คุณสามารถซื้อทุกอย่างได้ — ของเล่น ลูกอม เสื้อผ้าสดใสสวยงาม ตั๋วท่องเที่ยว ตั๋วชม และทุกสิ่งที่หัวใจปรารถนา
นับตั้งแต่นั้นมา เมืองจึงเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเทศกาล!
อ่านนิยายและชีวิตของคุณก็จะสวยงามและมีกำไรเช่นกัน
