เพื่อนรักตัวน้อยทุกคน! เด็กๆ คงแปลกใจกันไม่น้อยว่าชื่อ «ป่าหวาน» นี้หมายถึงอะไร คำตอบซ่อนอยู่ในชื่อนั่นเอง ในป่านี้ นอกจากต้นไม้ธรรมดาแล้ว ยังมี
ต้นเบิร์ชน้ำตาลที่มีใบเป็นลูกอม ดอกไม้ที่แทนเกสรด้วยแยมหวาน ต้นขนมปังวงแหวนอีกมากมายจนนับไม่ถ้วน และชาวป่านี้ก็แปลกประหลาดไม่แพ้กัน พวกเขาพูดได้ คิดประดิษฐ์สิ่งต่างๆ ได้ และที่สำคัญคือรู้จักการเป็นเพื่อนกัน เอาล่ะ เพื่อนๆ มาทำความรู้จักพวกเขากันให้มากขึ้นเถอะ ยินดีต้อนรับสู่ป่าหวาน!
แม้ป่าหวานจะแปลกพิศดาร มีขนมขึ้นอยู่เต็มไปหมด แต่ฤดูกาลก็ผลัดเปลี่ยนกันไปทีละฤดูเหมือนกับในป่าธรรมดาทุกประการ
หมีน้อยโทโรปิชา ชาวป่าหวานคนหนึ่ง ตั้งใจอยากเห็นหน้าหนาว ได้ฉลองปีใหม่ และได้รับของขวัญจากคุณตาซานตาคลอสมากที่สุด แต่จะทำอย่างไรได้ ทุกปีในช่วงเวลานี้ ครอบครัวของเขาต่างหลับกันสนิท
เธอรู้ไหมว่าฉันอยากเห็นหน้าหนาวมากแค่ไหน อยากเต้นรำเป็นวงกลม ― หมีน้อยถอนหายใจบ่น ― อยากได้ของขวัญจากคุณตาซานตาคลอส…
แล้วอะไรขัดขวางไม่ให้นายฉลองปีใหม่กับพวกเราล่ะ ― เพื่อนสนิทของเขา กระรอกน้อยชุสตริก ถามขึ้น
ก็ฉันนอนหลับตลอดฤดูหนาวไงชุสตริก! หยุดหัวเราะได้แล้ว! ― หมีน้อยเกือบร้องไห้แย้งขึ้นมา
ฉันไม่ได้หัวเราะนะ เราจะตั้งนาฬิกาปลุกให้นาย แล้วเราจะฉลองปีใหม่ด้วยกัน!
จริงเหรอ?
จริงสิ จริงๆ นั่นแหละ นายไปท่องกลอนดีกว่า พี่สาวฉันมีหนังสือรวมบทกลอนปีใหม่เล่มใหญ่ ไปขอยืมจากเขาสิ ― ชุสตริกพูดอย่างร่าเริง ― แล้วก็ไปท่องให้คุณตาซานตาคลอสฟังในงานต้นคริสต์มาสนะ
โทโรปิชาดีใจและมีความสุขมากจนท่องกลอนได้ตั้งสามบท แล้วทุกเช้าเขาก็จะท่องให้พ่อกับแม่ฟังทุกวัน
เวลาผ่านไป ฤดูร้อนจากไป กระรอกสีแดงอย่างฤดูใบไม้ร่วงวิ่งผ่านไป แล้วหน้าหนาวก็มาถึง เหมือนเสือดาวหิมะที่ย่องมาบนอุ้งเท้านุ่ม
นาฬิกาปลุกปลุกหมีน้อยโทโรปิชาตื่นจริงๆ แต่ชุสตริกกลับตั้งเวลาไว้ตอนเช้า แทนที่จะตั้งไว้ตอนเย็นตามที่ควรจะเป็น
แล้วคุณตาซานตาคลอส ต้นคริสต์มาส การเต้นรำ และของขวัญอยู่ไหนล่ะ? ― หมีน้อยมองหิมะอย่างงุนงง ― ของขวัญอยู่ใต้หมอนขาวๆ พวกนี้เหรอ?
ไม่ใช่นะ ไอ้ซื่อ ― ชุสตริกหัวเราะ ― ตอนนี้เป็นเช้า ทุกอย่างจะมาตอนเย็น ส่วนที่อยู่รอบตัวนายไม่ใช่หมอนหรอก มันคือหิมะ
หิมะเหรอ?
ใช่ หิมะ! ไปเล่นกันเถอะ!
แล้วฤดูหนาวเล่นอะไรได้บ้างล่ะ? ― โทโรปิชาตกใจมาก
นายพูดอะไรน่ะ! ― ชุสตริกตกใจยิ่งกว่า ― หน้าหนาวสนุกจะตาย! มาเริ่มจากการไถลลงเนินด้วยเลื่อนกันก่อน!
ทั้งเช้าเพื่อนๆ ไถลเลื่อนกัน กลับบ้านแค่ตอนกินข้าวเที่ยง แล้วก็ออกไปข้างนอกอีก ที่นั่นมีทั้งการขว้างลูกหิมะ การเล่นสเก็ตน้ำแข็ง การเล่นสกี! เพื่อนๆ ยังปั้นตุ๊กตาหิมะได้สองสามตัวด้วย อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงปีใหม่แล้ว
ใกล้แล้ว ― โทโรปิชายิ้ม ― ใกล้มากแล้ว
เขานั่งลงบนเก้าอี้เพื่อพักผ่อน แต่ไม่รู้ตัวเลยว่าเผลอหลับไปอย่างสบาย ทั้งเพื่อนและนาฬิกาปลุกก็ปลุกเขาไม่ตื่นแล้ว
ที่ต้นคริสต์มาส เหล่าสัตว์ต่างผลัดกันท่องกลอนให้คุณตาซานตาคลอสฟัง
แล้วโทโรปิชาอยู่ไหนล่ะ? ฉันเห็นในลูกแก้วคริสตัลของฉันว่าเขาอยากมาที่งานต้นคริสต์มาสมากแค่ไหน ― คุณตาซานตาคลอสพูดอย่างร่าเริง ― เขาท่องกลอนมาด้วยนี่
คุณตาครับ เขาอยากมากจริงๆ แม้จะท่องกลอนได้ตั้งสามบท แต่เขาตื่นเช้าและเล่นจนเหนื่อยทั้งวัน แล้วก็หลับไป ― ชุสตริกถอนหายใจ
อย่าเสียใจเลยชุสตริก ― คุณตาซานตาคลอสยิ้ม ― นี่คือของขวัญสำหรับเพื่อนของเธอ เมื่อเขาตื่นในฤดูร้อน ความฝันเรื่องหน้าหนาวของเขาจะอยู่ตรงนั้นพอดี ฉันภูมิใจในตัวเขา!
ใช่แล้ว เด็กน้อยทุกคน ถ้าเชื่อในสิ่งใด ปาฏิหาริย์ก็จะเกิดขึ้นแน่นอน โดยเฉพาะในเทศกาลแสนวิเศษที่สุดอย่างปีใหม่! จงเชื่อเถิดที่รัก และจงฝันไว้!
