ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ป่าอันเขียวชอุ่ม มีลูกแมวตัวน้อยอาศัยอยู่ ไม่มีใครในบ้านสนใจเขาเลย ไม่มีใครอยากเล่นกับเขา ไม่ว่าจะเป็นลูกสุนัข เป็ดตัวใหญ่ หรือลูกวัว พวกเขาทั้งหมดบอกว่าเขาเล็กเกินไป ขี้เกียจ และไม่สวยงาม มีขนเสียดยืนขึ้นไปทั่วตัว
ทุกคนพยายามทำให้เขาเสียใจ บางครั้งก็ลิปครีมของเขาแบบแอบๆ ซึ่งเจ้าของบ้านบางครั้งก็ให้เขา บางครั้งก็ลักกระดูกหรือเอาของเล่นที่เขาชอบไป
เวลาผ่านไปเช่นนี้ วันหนึ่งในฤดูหนาวที่หนาวเย็นมาก ลูกแมวตัดสินใจออกไปในป่า เพื่อไม่ให้เห็นและไม่ได้ยินเรื่องผู้欺欺欺欺欺欺欺欺ของเขา เขารวบรวมสิ่งของที่จำเป็นใส่กระเป๋า แล้วลูกแมวตัวน้อยก็เดินไปตามที่สายตาพาไป
เขาเดินเร่ร่อนในป่านานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ จนกระทั่งเห็นรูในต้นไม้และตัดสินใจอยู่ที่นั่น โชคดีที่มีสัตว์ตัวใดตัวหนึ่งเก็บอาหารไว้ เขาจึงอยู่ที่นั่นได้สักพักหนึ่ง แม้ว่าจะสั่นเทพอจากความกลัวความมืดและเสียงแปลกๆ
แต่วันหนึ่ง เมื่อเขาเอาชนะความกลัวได้ เขาจึงออกมาจากที่อยู่ของเขา และพบกับสัตว์ตัวแปลกหน้า สัตว์ตัวนั้นดูเหมือนมีขนาดใหญ่มาก ลูกแมวกลัวจึงเอียงหางของเขา ลงนอนบนพื้น ขนเสียดยืนขึ้น แล้วแทนที่จะร้องเมี่ยวเบาๆ เขาก็ร้องเสียดแทน สัตว์ตัวนั้นจึงวิ่งหนีไปโดยทำลายทุกอย่างในเส้นทาง
ความอยากรู้อยากเห็นเอาชนะความกลัว ลูกแมวจึงตัดสินใจสำรวจบริเวณรอบๆ แม้ว่าจะเป็นกลางคืน ขณะเดินลึกเข้าไปในป่า เขาเห็นต้นสน่ที่ประดับประดาและส่องแสงสว่าง ความทรงจำต่างๆ ก็ไหลมาถึง เขาอยากเห็นเจ้าของบ้านของเขา อยากรู้สึกถึงมือของเขาบนหัวของเขา อยากร้องเพลงให้เขาฟัง เขาจึงเดินไปโดยไม่รู้ว่าจะไปไหน
ไม่รู้ว่าเดินเร่ร่อนนานเท่าไหร่ เขาสูญเสียการนับเวลา จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ โดยไม่คิดอะไร เขาจึงวิ่งไปหาเสียงนั้น
เมื่อมาถึงทุ่งหญ้า ลูกแมวเห็นเพื่อนเก่าของเขา ลูกสุนัข เป็ด และลูกวัว พวกเขาแนบชิดกันและมองไปที่สัตว์ขนาดใหญ่สีเทาด้วยความกลัว ลูกแมวเคยเห็นสัตว์ตัวนี้ที่ที่อยู่ของเขา เขาจึงยืนท่าสู้ ขนเสียดยืนขึ้น แล้วร้องเสียด เขาวิ่งไปปกป้องผู้欺欺欺欺欺欺ของเขา สัตว์ตัวใหญ่จึงวิ่งหนีเข้าไปในพุ่มไม้
ลูกแมวเดินเข้าไปหาผู้欺欺欺ของเขาที่กลัวอยู่ พวกเขาไม่รู้จักเขาในทันที เพราะลูกแมวตัวน้อยที่ไม่สวยงามและขี้เกียจ ซึ่งพวกเขาเคยทำให้เสียใจและดูถูก ได้กลายเป็นแมวตัวสวยงามแล้ว ตอนนี้เขาไม่เพียงแต่สามารถปกป้องตัวเองได้ แต่ยังปกป้องผู้อื่นได้ด้วย
ขอโทษเราด้วย เรารู้สึกละอายมากสำหรับสิ่งที่เราทำ
สัตว์เลี้ยงที่ได้รับการช่วยชีวิตขอโทษ
แต่ลูกแมวได้ให้อภัยพวกเขาไปแล้ว และไม่เก็บความโกรธ พวกเขาทั้งหมดกลับบ้านไปด้วยกัน เจ้าของบ้านออกมารับพวกเขา เขาเอาลูกแมวขึ้นอกแล้วลูบเขาเป็นเวลานาน
