นิทานซ่าซ่า

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเจ้าชายคนหนึ่งอาศัยอยู่ในโลก

แล้วไงล่ะ — คุณอาจจะพูดว่า — นิทานหลายเรื่องเริ่มต้นแบบนี้!

แต่เจ้าชายคนนี้ตั้งแต่เด็ก ๆ ก็ฝันอยากเป็นวีรชน ต่อสู้กับมังกร และช่วยเจ้าหญิง แต่... เขากลัวม้า! และอัศวินที่ไม่มีม้าเร็วจะเป็นอะไรล่ะ?

เขาไม่ได้ไปล่าสัตว์กับพ่อและเพื่อน ๆ นอกจากเจ้าชายกลัวม้าแล้ว เขายังใจดีมากและรักสัตว์น้อย ๆ ทั้งหมด ดังนั้นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาจึงกลายเป็น... ลา แต่ไม่ใช่ลาธรรมดา แต่เป็นลาที่พูดได้

เวลาผ่านไป เจ้าชายและลาก็เติบโตขึ้น และความฝันที่จะเป็นวีรชนก็แข็งแกร่งขึ้น

แล้วอะไรที่ขัดขวางเราจากการบรรลุความฝัน — ลาถามขึ้นมาครั้งหนึ่ง

เรา?

คุณคิดว่าฉันจะปล่อยให้คุณไปคนเดียวหรือ? ฉันจะเป็นม้าที่ซื่อสัตย์ของคุณ! ถ้ามีโจรหรือมังกร ฉันจะเตะ — บาม! และทุกคนจะหมดสติ!

คุณอ่านเรื่องโจรมากเกินไป — เจ้าชายสังเกต — ม้าที่ซื่อสัตย์! ต้องบอกว่า คุณเสนอให้ฉันขี่คุณหรือ?

บ้าไปแล้ว! เจ้าชายขี่ลา นั่นต้องบอกว่า! ฉันหมายความว่า ฉันเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ของคุณ!

ได้ ได้ คุณพูดถูก: ถึงเวลาที่เราจะเป็นวีรชนแล้ว!

บทที่ 1 โจร

เพื่อนสองคนจึงออกเดินทางในความมืดของคืน โดยไม่บอกใครเลย เพื่อไปหาการผจญภัย เส้นทางของพวกเขาไปยังป่าสีดำ ลาได้ค้นหาข้อมูล: แน่นอนว่ามีโจรอยู่ที่นั่น และเจ้าหญิงก็หายไปในป่าด้วย ประมาณเที่ยงวัน เพื่อนทั้งสองเห็นบ้านเล็ก ๆ

นี่คือที่อยู่ของโจร! เจ้าหญิงต้องอยู่ที่นั่นแน่นอน! — ลาคาดการณ์

แต่เจ้าชายไม่ทันตอบ เพราะเขาสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนอยู่ในพุ่มไม้ราสเบอร์รี่ เขาทำท่าให้ลาเข้าจากอีกด้านหนึ่ง หวังว่าจะโจมตีอย่างไม่คาดคิด

อ่า ถูกจับแล้ว! ยอมแพ้... — เจ้าชายไม่ทันพูดจบ: ตัวอักษรหนวดใหญ่ปรากฏตัวต่อหน้าเขา

แล้วคุณเป็นใคร? คนแคระหรือ?

พวกเขาใหญ่เกินไปสำหรับคนแคระ — ลาสังเกต

โจร — พวกลุงถอนใจ

คุณล้อเล่นหรือ — เจ้าชายไม่เชื่อ: พวกลุงมีตะกร้า ใส่ชุดสีสันสดใส และเนคไทผีเสื้อ เพียงแต่หนวดเท่านั้นที่ทำให้ดูแย่

แล้วคุณเป็นใคร — พวกลุงคนหนึ่งที่มีผ้าปิดตาถามขึ้น เห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้า

เจ้าชาย!

เจ้าชาย? จริงหรือ? หยุด แล้วม้าของคุณอยู่ไหน? ไม่สำคัญหรอก ลาก็ได้! คุณต้องช่วยเราจากเจ้าหญิง!

จากนั้นพวกลุงก็ถูกดันไปข้างหนึ่ง และเขาก็แก้ตัว:

ฉันหมายความว่า ช่วยเจ้าหญิงจากเรา!

ทำไมต้องช่วย แล้วคุณเป็นโจรที่อันตรายจริง ๆ หรือ — เจ้าชายถามด้วยความประหลาดใจ

ไม่เห็นหรือ?

คุณดูเหมือนคนแคระตัวสูงมากกว่า และยังไง หนวดไม่เหมาะกับคุณ ทำให้ชุดดูแย่ลง — ลาสังเกต

นั่นแหละ เธอก็พูดแบบนี้ — พวกโจรถอนใจ — เธอขู่ว่าจะโกนหนวดของเราวันนี้...

เธอเป็นใคร?

โจรไม่ทันตอบ เสียงเบสก็ดังมาจากบ้าน:

ไปบ้านเลย อาหารกลางวันเตรียมพร้อมแล้ว!

นั่นเป็นใครล่ะ — เจ้าชายกระซิบ

เจ้าหญิง! — โจรตอบด้วยน้ำเสียงเกือบจะร้องไห้ — ไปช่วยเธอสิ เธออยู่กับเรามาหนึ่งเดือนแล้ว รอเจ้าชาย ไม่อยากจะไป!

ทุกอย่างดำเนินไปได้ดี! ไปช่วยเธอสิ! — ลาให้กำลังใจ

ฉันไม่อยากจะไป — เจ้าชายดื้อ

เขาทันได้มองออกมาจากที่ซ่อน สังเกตว่าเจ้าหญิงมีรูปร่างค่อนข้างใหญ่: แม้แต่โจรก็ดูเหมือนคนแคระเล็ก ๆ เมื่ออยู่ข้างเธอ

ฉันกลัวเธอ — เจ้าชายพูดเบา ๆ

เราก็กลัวเธอเหมือนกัน — โจรถอนใจ — เราใส่ชุด กินข้าวแป้ง บี... และวันนี้เธออยากจะตัดหนวดของเรา! ช่วยเราสิ คนดี เราจะให้สมบัติเป็นของสินสอด!

ไม่ ไม่ ไม่ อย่าพยายามชวนใจ นี่เจ้าหญิงที่ผิดปกติ

แล้วคุณก็เจ้าชายที่ผิดปกติ: แทนที่จะเป็นม้า คุณมีลา!

แต่จริง ๆ แล้ว พวกเขาพูดถูก — ลาสังเกต

ฟังนี่ ลา คุณเป็นเพื่อนของใครกันแน่? ไม่ ฉันไม่สามารถช่วยคุณได้ แต่ฉันรู้ว่าใครจะช่วยได้ เราเจอช่างไม้บนทาง เขาไม่ใช่คู่หมั้นที่ดีหรือ?

เขาจะยอมรับหรือ?

ถามแล้วจะรู้

เรื่องนี้จึงจบลงดี: ช่างไม้และเจ้าหญิงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขในบ้านของพวกเขา และโจรก็อยู่ในบ้านของพวกเขา จริงอยู่ บ้างครั้งเจ้าหญิงก็ไปเยี่ยมเพื่อนของเธอ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเลิกทำโจร แต่นั่นเป็นเรื่องอื่น...

และเจ้าชายกับลาก็เดินทางต่อไปเพื่อหาเจ้าหญิง "ที่ถูกต้อง" และการผจญภัย

บทที่ 2 เจ้าหญิงที่นอนหลับ

เพื่อนที่ซื่อสัตย์ได้มาถึงอาณาจักรข้างเคียง ที่ตลาดพวกเขาได้ยินจากแม่ชีเก่าเกี่ยวกับเจ้าหญิงที่นอนหลับ

เธอนอนนานหรือ — ลาถาม

โอ้ ที่รัก ตั้งแต่เธออายุสิบห้าปี เธอก็นอนไป! เจ็ดสิบปีในปีนี้

เธอสวยหรือ — เจ้าชายถาม

แน่นอน! ไม่มีใครสวยไปกว่าเธอในโลก! ฉันมีรูปของเธอ ดูสิ ที่รัก!

และแม่ชีก็วางปฏิทินเล็ก ๆ ลงมา ซึ่งมีรูปสาวสวยผมบลอนด์ที่น่ารักอยู่บน

ฉันคิดว่าฉันตกหลุมรักแล้ว! บอกเส้นทางไปหาเทพธิดาคนนี้สิ แม่ชีที่รัก!

เดี๋ยว ทุกอย่างดูง่ายเกินไป — ลาดื้อ — ทำไมไม่มีใครช่วยปลุกเธอมาก่อน? ใช่ และอายุก็ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ...

แต่แม่ชีก็เข้ามาแทรกแซง:

คุณคิดว่าไม่มีใครพยายามหรือ? ไม่เลย! เพียงแต่จุมพิตของความรักแท้เท่านั้นที่สามารถปลุกเจ้าหญิงได้ ยังไม่มีใครสำเร็จ!

ดูสิ! — เจ้าชายยินดี

ฉันยังรู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องนี้ ทุกอย่างดูง่ายเกินไป

คุณกังวลเกินไปสำหรับลา ไม่เป็นไร ได้แล้ว เจ้าหญิงของฉันรอฉันอยู่!

ฉันจะไม่ยินดีเร็ว ๆ — ลาพึมพำ ตามหลังเจ้าชายไปตามเส้นทางไปยังปราสาท

สวนข้างปราสาท และปราสาทเองก็ไม่ดูเหมือนถูกทิ้งร้าง: เห็นได้ชัดว่ามีใครบางคนอาศัยอยู่ที่นี่

เห็นไหม ปลุกเจ้าหญิงแล้ว ฉันบอกแล้ว: มีเรื่องแปลก ๆ ในเรื่องนี้! นิทานสำหรับแขกจากเมืองหลวง — ลาบ่นบ่น

แต่เจ้าชายก็เคาะประตูปราสาทอย่างกล้าหาญแล้ว แม่ชายเก่าเปิดประตู:

คุณเป็นใคร?

เราได้ยินว่า... แล้วเจ้าหญิงยังนอนอยู่หรือ — เจ้าชายถามอย่างไม่เชื่อมโยง

คู่หมั้นหรือ? ไปเลย! เอลิโนชกา บางทีคนนี้จะช่วยให้คุณตื่นได้ แต่คุณก็นอนไปเรื่อย ๆ — แม่ชายเก่าถอนใจ

แต่เมื่อเจ้าชายเข้าไปในห้อง เขาก็เข้าใจว่าเพื่อนลาของเขาไม่ได้กังวลเพื่อเหตุผล: นอนอยู่ข้างหน้าเขาคือแม่ยาย แม่มดนั้นเป็นคนเล่นตลกและเจ้าเห็นแก่ตัวมาก คำสาปของเธอเพิ่มเติมทุกวัน เหมือนคนธรรมดา

ต่างจากคำสาปที่วางไว้บนนิทานเรื่องเจ้าหญิงนอนหลับที่มีชื่อเสียง ซึ่งรักษาความเยาวชนและความงาม

แล้วไง จูบเธอสิ! คุณตกหลุมรักแล้ว! — ลาเริ่มล้อเล่น

ใช่ มันไม่ดี เธออายุพอเป็นยายของฉันแล้ว

คุณจะพูดแบบนั้นได้ไง! — แม่ชายเก่าเข้ามาแทรกแซง — "ยาย!" เธอเป็นเจ้าหญิงที่สวยงามและใจดีที่สุดในโลก! เมื่อเธอร้องเพลง นกก็หยุดนิ่ง

ถ้าคุณชอบเธอมากขนาดนั้น ทำไมคุณไม่จูบเธอเอง?

ฉัน? แต่ฉันไม่ใช่เจ้าชาย!

แม่ชายเก่าคุ้นเคยกับเจ้าหญิงตั้งแต่เด็ก และเมื่อเธอนอนหลับ หลายคนก็ออกจากปราสาท แต่เขาก็อยู่เพื่อดูแลและรอให้เจ้าหญิงตื่น

แล้วไง มันสำคัญหรือ — ลาประหลาดใจ — ถ้าคุณรักเธอมากขนาดนั้น?

โดยทั่วไป เรื่องนี้ก็จบลงดี จุมพิตของความรักแท้ปลุกและแม้กระทั่งเปลี่ยนแปลงเจ้าหญิง แม่ชายเก่าและคนรักของเขาก็เพิ่มเติมความเยาวชนและเตรียมตัวสำหรับงานแต่งงานอัน화려 ซึ่งเจ้าชายและลาก็ยินดีรับเชิญ แต่ "ธุรกิจมีเวลา และความสนุกสนานมีเวลา" และฮีโร่ของเราก็เดินทางต่อไปอีกครั้ง

บทที่ 3 ในที่สุด มังกร!

คราวนี้ฉันได้ค้นหาข้อมูล... — ลาเริ่มพูด

บางทีพอแล้วหรือ — เจ้าชายขัดจังหวะ — ไม่มีอะไรได้ผล ฉันไม่ใช่วีรชน นั่นคือความจริงทั้งหมด

แต่ฟังนี่สิ...

กลับบ้าน ลา กลับบ้าน!

ได้ เยี่ยมน้องสาวของฉัน แล้วกลับ

แต่เมื่อพวกเขามาถึงถ้ำขนาดใหญ่ เจ้าชายก็รู้สึกว่าลาวางแผนอะไรอีกแล้ว

น้องสาวของคุณอาศัยอยู่ที่นี่จริง ๆ หรือ?

แน่นอน ลาทั้งหมดอาศัยอยู่ในถ้ำ! คุณไม่รู้หรือ — ลาตอบอย่างสงบ แต่ทันทีที่พวกเขาเข้าไป — ฮ่า ๆ แน่นอนว่าไม่! เรามีการผจญภัยใหม่ เพื่อน!

ฉันเป็นเพื่อนของคุณแค่ไหน ถ้าคุณตัดสินใจหลอกฉัน!

ได้ ได้ ฉันทำเพื่อคุณ อย่าโกรธ ถ้าเราชนะมังกร...

มังกร???

ใช่ มีมังกร เราจะช่วยเจ้าหญิง และเสร็จ!

เจ้าชายน่วมไม่ทันตอบ เสียงอ่อนโยนก็ดังขึ้น:

คุณเป็นใคร?

นี่คือเจ้าหญิง ใช่ ไม่ต้องสงสัย และสวยงามมากจนเจ้าชายกับลาก็หยุดนิ่ง คำพูดทั้งหมดเหมือนแข็งตัวในอากาศ แต่จากนั้นเสียงคำรามดังก็ดังขึ้น: มังกรขนาดใหญ่กำลังรีบเข้ามา!

อย่ากลัว เจ้าหญิงที่รัก ฉันจะช่วยคุณ!

เจ้าชายปกป้องสาวและดึงดาบออก เจ้าหญิงอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เจ้าชายก็เก็บกำลังใจและพูดต่อ:

ให้นี่เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของฉัน แต่สัตว์ประหลาดจะไม่ได้ยุ่งกับคุณ!

สัตว์ประหลาด — มังกรก็คำรามขึ้นมาและจู่ ๆ ก็ร้องไห้ — มิลา ฉันบอกคุณแล้ว ฉันไม่สวย...

อย่าฟังพวกเขา วาเนสซา คุณสวยที่สุด! คุณจะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด!

เจ้าสาว — เจ้าชายสับสน

เจ้าหญิงมองเขาด้วยความโกรธและพูดซ้ำ:

เจ้าสาว! เรากำลังเตรียมตัวสำหรับงานแต่งงาน เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันจะแต่งงานกับมังกรสวย และคุณ... โดยทั่วไป คุณเป็นใคร?

กล่าวโดยสรุป มังกรกลายเป็นไม่ใช่มังกร แต่เป็นสุภาพสตรีมังกร และใจดีมาก เจ้าชายและลาได้รับเชิญให้อยู่

ทำไมคุณถึงเชิญพวกเขา — เจ้าหญิงโกรธ สาวไม่ได้พูดคุยกับเจ้าชาย และเจ้าชายมองเธอแอบ ๆ และถอนใจ

ฉันคิดว่าเจ้าชายไม่เลว ดูสิ เขาเร่งช่วยคุณ!

เขาเป็นคนโม้ เหมือนคนอื่น ๆ! เขาแค่อยากจะมีชื่อเสียง!

เราจะดู — วาเนสซามังกรยิ้ม — เราจะดู

งานแต่งงานนั้นสวยงามมาก และเมื่อเจ้าสาวเตรียมจะบินไปทะเลเพื่อฮันนีมูน วาเนสซามังกรก็หันไปหาเจ้าชาย:

คุณจะพามิลาไปบ้านได้หรือไม่? เส้นทางไปผ่านป่า ฉันนำเธอมาที่นี่บนปีกของฉัน แต่ตอนนี้เธอต้องกลับไปคนเดียว ฉันกังวล และถ้าเธออยู่กับคุณ ฉันจะสบายใจ

ใช่ ใช่ แน่นอน! — เจ้าชายเป็นสีสันสดใส เขามีความสุข เขาไม่ต้องการชื่อเสียงอีกต่อไป และเขาตกหลุมรักเจ้าหญิงจริง ๆ

เจ้าหญิงคัดค้านอย่างแข็งขัน แต่เธอต้องเงียบเพื่อไม่ให้เพื่อนเสียใจ ดังนั้นพวกเขาจึงเดินไปตามเส้นทางป่า เงียบ ๆ ถ้าไม่นับลาที่ร้องเพลงเด็ก

อู้ อู้ อู้ อู้! — ดังมาจากไกล

ไปเร็ว! — ลาพูดด้วยความกลัว

ฉันเห็นด้วย — เจ้าหญิงพูดด้วยความกังวล

อู้ อู้ อู้ อู้! มันเจ็บ!

เจ้าชายหยุดและเดินไปยังสถานที่ที่มีเสียงร้อง

เฮ้ คุณไปไหน — ลาถาม

มีใครบางคนต้องการความช่วยเหลือ!

บ้าไปแล้ว? คุณไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น! กลับมา! — ลากลัวจริง ๆ

เจ้าหญิงยืนเงียบ ๆ ข้างๆ ใช่ เธอกลัว แต่ในทางกลับกัน เธอก็เห็นว่าเจ้าชายไม่ใช่อย่างที่เธอคิดในตอนแรก

เจ้าชายเห็นหมาป่าขนาดใหญ่บนทุ่งหญ้า มันนั่งและร้องไห้ เหมือนเด็กน้อย

คุณเป็นอย่างไร — เจ้าชายไม่กลัวเลย เขาเสียใจกับหมาป่าขนาดใหญ่

ลาป. อู้ อู้ อู้...

ตอนนี้เจ้าชายจึงเห็นหนามขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมาจากลาของหมาป่า

ฉันจะดึงออกมาในการนับสามครั้ง!

อู้ อู้ อู้! ระวัง!

หนึ่ง สอง สาม!

อู้ อู้ อู้! ขอบคุณ เพื่อน ขอบคุณ!

ในไม่ช้า บริษัทของเราก็อยู่ในปราสาทแล้ว และเจ้าหญิงก็เข้าใจว่าเจ้าชายเป็นวีรชนจริง ๆ — ใจดี กล้าหาญ และกล้าหาญ... แต่นั่นเป็นเรื่องอื่น!

อ่านส่วนที่ 2: นิทานซ่าซ่า ต่อ