งานคัดเลือกคู่บนเกาะสุริยุปราคา หรือเหตุใดการหยิ่งยโสจึงไม่ดี

การผจญภัยนี้เกิดขึ้นบนเกาะที่มีชื่อว่า สุริยุปราคา เกาะนี้ดูธรรมดาเมื่อมองผ่านๆ แต่หากสังเกตให้ดี จะพบสิ่งมหัศจรรย์มากมาย

บนเกาะแห่งนี้มีสัตว์นับพันชนิดที่มีพลังวิเศษ และธรรมชาติก็ฉูดฉาดด้วยสีสันสุดตระการตา บนต้นไม้ไม่มีใบ แต่มีขนนุ่มปลิวไสวอยู่แทน หญ้าบนทุ่งนานุ่มและยืดหยุ่นจนหากกระโดดขึ้น ก็ลอยสูงได้ถึงสองเมตร ส่วนน้ำที่ไหลลงจากภูเขาก็รวมเป็นแม่น้ำและทะเลสาบที่ใสสะอาดราวแก้วผลึก

ริมฝั่งแม่น้ำสายหนึ่งนี้เองคือที่อยู่ของตัวละครในเรื่อง ได้แก่ หนูแฮมสเตอร์ใต้น้ำที่สามารถหายใจใต้น้ำได้

หนึ่งในนั้นชื่อฟาราน เขาเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่า และชอบคุยโวเรื่องความร่ำรวยกับคนอื่นอยู่เสมอ เขาสวมสร้อยลูกปัดไข่มุกราคาแพงตลอดเวลา และไม่เคยพลาดโอกาสจะล้อเลียนชาวบ้านที่ฐานะยากจนกว่า

ไม่ไกลจากหมู่บ้าน มีอีกาดำตัวใหญ่อาศัยอยู่บนต้นไม้ มันไม่มีรัง และไม่มีพลังวิเศษใดๆ เพราะเหตุนี้มันจึงอิจฉาทุกคน และความอิจฉาของมันก็ดำมืดและชั่วร้าย

วันที่หนุ่มหนูแฮมสเตอร์มารวมตัวกันที่จัตุรัสกลางหมู่บ้าน เพื่อให้เหล่าสาวๆ ได้เลือกคู่ อีกาดำเกาะอยู่บนหลังคาบ้านหลังหนึ่ง และได้เห็นกับตาว่าฟารานคุยโวจนทำให้เพื่อนร่วมเผ่าอย่างมิ่งต้องอับอายต่อหน้าทุกคน

เหล่าหนูแฮมสเตอร์ออกมาแสดงทีละคน แต่ละคนอวดชุดและพยายามโชว์ความสามารถพิเศษที่แปลกที่สุด การแสดงทุกครั้งมีคำวิจารณ์เสียงดังจากลูกชายหัวหน้าเผ่า ซึ่งพูดซ้ำไปซ้ำมาว่าตัวเองจะทำได้ดีกว่านี้มาก

ฟารานเริ่มด่ามิ่งต่อหน้าทุกคนว่าเป็นคนขี้ริ้วขี้เหร่ และบอกว่ามิ่งไม่ควรมาร่วมงานเลี้ยงตั้งแต่แรก มิ่งรู้สึกอับอายมาก เขาโกรธจนวิ่งหนีไปด้วยหน้าก้มต่ำ

ค่ำวันนั้น ขณะที่มิ่งนั่งเศร้าอยู่ข้างกองไฟหน้ากระท่อมเล็กๆ ของตน อีกาดำตัวหนึ่งก็บินเข้ามาเงียบๆ

มันเงียบมองเปลวไฟอยู่ครู่หนึ่งพร้อมกับหนูแฮมสเตอร์ แล้วจึงพูดเบาๆ เพื่อไม่ให้ใครได้ยิน

ข้าเห็นทั้งหมดแล้ว เรื่องนี้จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ถ้าเจ้าไม่ตอบโต้ไอ้คนคุยโวนั่น เจ้าก็จะต้องอยู่คนเดียวตลอดไป เจ้าสาวไม่มาหาคนขี้ขลาด เจ้าต้องแก้แค้น!

คำพูดของอีกาดำซึมเข้าสู่จิตใจของมิ่งราวกับยาพิษ เขาไม่รู้สึกละอายอีกต่อไป เพราะความโกรธได้บดบังความรู้สึกนั้นไปหมดสิ้น

อีกาดำทำตามแผนของมันสำเร็จ และยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ มันไม่ได้ทำเพื่อความยุติธรรม แต่ความอิจฉาลูกชายหัวหน้าเผ่าที่มีทุกอย่างเผาผลาญใจมันอยู่ ส่วนตัวมันเองนั้นไม่มีอะไรเลย

มิ่งลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและเริ่มเดินไปมาข้างกองไฟ

แล้วข้าจะทำอย่างไรดี มิ่งถามพลางมองอีกาดำ

เผาบ้านของมันซะ มันจะสูญเสียความร่ำรวยทั้งหมด อีกาดำกระซิบด้วยแววตาคลุ้มคลั่งในดวงตาดำเล็กๆ ของมัน

หนูแฮมสเตอร์คว้าไม้ที่กำลังลุกไหม้ขึ้นมาโดยไม่คิดอะไรสักวินาที และมุ่งหน้าไปยังบ้านของฟาราน แต่แล้วก็มีสาวคนหนึ่งจากงานเลี้ยงปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา เธอชื่อนวล และเป็นคนที่มิ่งชอบมาก

เธอมองหนูแฮมสเตอร์นักรบที่ถือไม้ไฟอยู่ในมือด้วยความขวยเขิน ตกตะลึงจนพูดไม่ออก ไม่กี่วินาทีต่อมา เธอก็เอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยนนุ่มนวลว่า

ฉันเลือกเจ้าเป็นสามีของฉันแล้วนะ มิ่ง

มิ่งดีใจจนกระโดดขึ้นและพุ่งเข้ากอดเธอทั้งที่ยังถือไม้ไฟอยู่ในมือ

อย่าเผาทรงผมฉันสิ! นวลร้องบอกพร้อมหัวเราะ

ครั้นได้สติ มิ่งจึงโยนไม้ทิ้ง และทั้งคู่ก็หมุนตัวกอดกันอย่างมีความสุข

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าอีกาดำหายเข้าไปในความมืดตอนไหน มันเหลือเพียงลำพังกับความอิจฉาที่บัดนี้ทวีคูณยิ่งขึ้นไปอีก

ค่ำคืนนั้น คนที่เหงาอยู่ไม่ได้มีเพียงอีกาดำ แต่ยังมีลูกชายหัวหน้าเผ่าด้วย เขานั่งอยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่ว่างเปล่า ผนังเต็มไปด้วยภาพเหมือนของตัวเอง และไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไม่มีเจ้าสาวคนใดมาหาเขาสักคน

อีกไม่กี่วันต่อมา ในงานแต่งงานของมิ่งและนวล หัวหน้าเผ่าผู้ทำพิธีได้รู้ว่าอีกาดำยุยงให้มิ่งเผาบ้านของฟาราน

หัวหน้าเผ่าสั่งทหารยามให้ไปนำตัวอีกาดำมาทันที และอีกไม่นานผู้อิจฉาก็ยืนอยู่ตรงหน้าผู้นำด้วยสีหน้าหวาดกลัว หัวหน้าเผ่าเป็นคนที่มีปัญญามาก เขาไม่ลงโทษนกตัวนั้น แต่กลับแต่งตั้งให้มันเป็นทูตประจำเผ่าข้างเคียง ซึ่งเป็นการดับความอิจฉาไปในตัว

ทุกคนต่างสนุกสนานในงานแต่งงาน หลังงานเลี้ยง หัวหน้าเผ่าโน้มตัวลงกระซิบข้างหูลูกชาย และพูดเบาๆ ว่า

การคุยโวดึงดูดความอิจฉา และจากการเกี่ยวข้องกันเช่นนั้น ความโกรธก็เกิดขึ้น ในบ้านที่มีคนแบบนั้นอยู่ ไม่มีที่ว่างให้ความสุขเลย

ลูกชายมองบิดาอย่างจริงจังและพยักหน้ารับ