สูงลิบลิ่วบนภูเขา มีนกอินทรีซึ่งเป็นนกผู้ภาคภูมิใจอาศัยอยู่ เป็นเผ่าใหญ่ทีเดียว ในครอบครัวหนึ่งมีลูกนกตัวน้อยเกิดขึ้น
แม่นกอินทรีรักลูกชายของตนมาก ครอบครัวนี้รอคอยทายาทมาหลายปี และต้องรออีกหลายปีกว่าจะได้ลูก ในที่สุดเทพเจ้าแห่งขุนเขาก็เมตตาคู่รักคู่นี้ ประทานไข่ฟองเดียวให้ พ่อและแม่ผลัดกันฟักไข่ในรังใหญ่บนยอดผาที่สูงที่สุด
ขณะที่พ่อนกอินทรีออกไปหาอาหาร แม่นกก็ดูแลและเลี้ยงดูลูกชายที่รอคอยมานาน ผ่านไปสามเดือน ลูกนกเติบโตขึ้น ถึงเวลาที่เขาต้องเริ่มก้าวแรกของชีวิตด้วยตัวเอง คือหัดบิน ล่าเหยื่อ และหาอาหารเลี้ยงตัว
พ่อนกอินทรีอยากฝึกลูกชาย สอนให้รู้จักโลกและวิธีดำรงชีวิต แต่แม่นกคอยห้ามปรามอยู่เสมอ บอกว่าลูกยังเล็ก ให้เขานอนอยู่ในรังอย่างสบายไปก่อน ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องออกล่า
พ่อนกรักภรรยาและไม่กล้าขัดใจ เขายังคงบินออกไปหาอาหารให้ทั้งตนเอง ภรรยา และลูกชาย เพื่อนบ้านและญาติพี่น้องเริ่มถามพ่อนกว่า “ลูกของเจ้าป่วยหรือ ทำไมมันไม่ออกจากรัง ทำไมเจ้าไม่สอนมันเรื่องการล่าเหยื่อ ทำไมลูกนกตัวโตขนาดนี้แม่ยังต้องอยู่ข้างๆ อีก?”
พ่อนกตอบไม่ได้ว่าจะพูดอย่างไรกับญาติพี่น้อง
วันหนึ่ง เหล่านกอินทรีบินมาที่รัง เพื่อดูลูกนกที่เติบโตแล้ว และตั้งใจจะช่วยเหลือครอบครัวของญาติ
ทันทีที่พวกมันเข้าใกล้รัง แม่นกก็บินออกมาและกางปีกบังลูกไว้
เขายังเล็กอยู่ ยังไม่ถึงเวลาเรียนรู้! เราสองคนพ่อแม่เลี้ยงดูเขาอยู่ ปล่อยให้เขาโตอีกหน่อยเถอะ
เหล่านกอินทรีประหลาดใจมาก ตามการนับของพวกมัน ลูกนกควรจะโตแล้ว แล้วพวกมันก็เห็นลูกนกลุกขึ้นยืน เขาตัวสูงและอ้วนท้วน
แม่ทำอะไรอยู่ แม่! ความรักของแม่จะทำลายชีวิตของนกหนุ่มคนนี้! พวกเจ้าไม่เคยสอนให้เขาบิน ไม่เคยสอนให้เขาดูแลตัวเอง เขาพิการหรืออย่างไร?
นกหนุ่มตะโกนบอกญาติผู้ใหญ่
ข้าเป็นนกอินทรีหนุ่ม ข้าอยากเป็นราชาแห่งขุนเขา! ข้าอยากนั่งอยู่ในรังของข้า มองดูนกอินทรีอื่น ดูภูเขาสูงและทุกสิ่งรอบตัว
เหล่านกอินทรีหัวเราะ
แล้วเจ้าจะล่าเหยื่ออย่างไร จะหาอาหารกินอย่างไร?
ก็พวกเจ้าผลัดกันเอาอาหารมาให้ข้าสิ ก็ข้าจะเป็นราชาของพวกเจ้านี่! เขาตะโกนเสียงดัง
โอ้โห ดูสิ ราชาพูดแล้ว เหล่านกอินทรีหัวเราะดังยิ่งขึ้น
ตอนนั้นพ่อนกก็กลับมาพร้อมเหยื่อ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่? เขาถาม
ลูกของเจ้าอยากเป็นราชาของเราและราชาแห่งขุนเขา เหล่านกอินทรีหัวเราะ แต่ตัวมันยังบินไม่เป็นเลย พวกเจ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้อย่างไร พวกเจ้าเลี้ยงดูลูกชายคนเดียวไม่ได้ดีเลย เราไม่เคยเห็นเรื่องแบบนี้มาก่อน เราเป็นนกที่ภาคภูมิใจและเป็นอิสระ
แล้วเหล่านกอินทรีก็พลิกรัง นกบางตัวจับแม่ไว้ ส่วนอีกตัวจับพ่อ ลูกนกหนุ่มอ้วนท้วนเริ่มตกลงสู่หุบเหว เขากางปีกออก แต่ไม่มีใครเคยสอนให้เขากระพือปีก
แม่นกร้องโหยหวน
ช่วยลูกชายของข้าด้วย! เขากำลังจะกระแทกเข้ากับหน้าผาแล้ว
พ่อนกผู้ภาคภูมิใจหลับตาลงและไม่พูดอะไรเลย
แต่เหล่านกอินทรีผู้เฒ่าที่ชาญฉลาดไม่ยอมให้นกหนุ่มที่ถูกตามใจจนเสียคนต้องตาย พวกมันบินเข้าไป คว้าเขาใต้ปีก และช่วยให้เขาลงจอดบนก้อนหินใหญ่
เอาล่ะ พ่อแม่ทั้งหลาย พวกเราจะพาลูกชายของพวกเจ้าไป สอนให้เขาบิน หาอาหาร และล่าเหยื่อ
แม่นกร้องโหยหวนอีกครั้ง
ข้าจะตายถ้าไม่มีลูกชาย!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อีกหนึ่งเดือนเราจะคืนเขาให้ เขาจะบินกลับมาเอง พวกเจ้าจะจำเขาไม่ได้!
เหล่านกอินทรีพาลูกนกหนุ่มไปไกลถึงถ้ำลึก ผ่านไปหนึ่งเดือน
พ่อแม่นั่งอยู่ในรัง คิดถึงลูกชาย แม่นกแก่ลงมาก และป่วยไข้ พ่อนกอยู่ข้างๆ เธอตลอดเวลา กลัวว่าเธอจะตายเพราะความคิดถึง
แล้วก็เห็นนกอินทรีหนุ่มตัวหนึ่งบินตรงมาหาพวกเขา ร่างสง่า งดงาม คาบเหยื่อเป็นกระต่ายป่าตัวหนึ่งมาด้วย เขาบินลงและเกาะในรัง
สวัสดีครับแม่และพ่อ ผมกลับมาแล้ว ผมนำอาหารมาให้เป็นของขวัญ เหล่าผู้อาวุโสสอนทุกอย่างที่นกอินทรีบนภูเขาควรรู้ ต่อจากนี้ผมจะดูแลพวกท่าน ขอบคุณครับ แต่ผมจะไม่ทำผิดพลาดแบบพวกท่าน ผมจะไม่รักลูกของผมอย่างมืดบอด เพราะความรักที่มืดบอดอาจนำไปสู่หายนะ...
