ในระยะไกลมองเห็นหลังคากระเบื้องที่สวยงาม ขณะที่กำลังของลูกสุนัขตัวน้อยเร็กซ์กำลังจะหมดลง แต่ความปรารถนาที่จะรับประทานอาหารกลางวันนั้นแรงกล้ามาก จึงทำให้เขารวบรวมกำลังและเดินเร็วขึ้น
เนื่องจากอาหารกลางวันสามารถหาได้เฉพาะในหมู่บ้านหรือเมืองจากผู้คนที่มีจิตใจดี เขาจึงมุ่งหน้าไปยังชุมชนที่อยู่ใกล้ที่สุด
ปรากฏว่าเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีถนนสะอาดเรียบร้อย ปลูกดอกไม้สวยงามและหอมหวน มีผึ้งบินวนอยู่เหนือดอกไม้และผีเสื้อโบยบิน
ผีเสื้อตัวหนึ่งบินมาหยุดที่จมูกของเร็กซ์ และเขาเริ่มใช้อุ้งเท้าปัดมันออกไป แต่ผีเสื้อเหมือนกำลังเล่นกับเร็กซ์ บินออกไปแล้วก็บินเข้ามาใกล้อีก และใช้ปีกจั๊กจี้จมูกของเขา ตอนแรกเขารู้สึกรำคาญ แต่แล้วก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเข้าไปมีส่วนร่วมในเกมนี้ เร็กซ์เดินไปตามถนน ขณะที่ผีเสื้อบินไปข้างๆ เขา มิตรภาพของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นเช่นนั้น
เมื่อได้กลิ่นเนื้อย่าง เร็กซ์สูดอากาศเข้าลึกๆ และค่อยๆ เดินตามกลิ่นนั้นไป เขาเห็นเตาขนาดใหญ่ และมีพ่อครัวยืนอยู่ข้างๆ กำลังคนอาหารบางอย่างในกระทะขนาดใหญ่ เร็กซ์ส่งเสียงครวญครางอย่างน่าสงสาร และมองตรงเข้าไปในดวงตาของพ่อครัว
พ่อครัวยิ้มและพูดว่า:
หิวแล้วเหรอ? เอาล่ะ มานี่สิ นี่กระดูกให้เธอ!
เร็กซ์แสดงความขอบคุณด้วยการส่ายหาง และคาบกระดูกไปแล้วเริ่มแทะ ขณะนั้นผีเสื้อบินไปหยุดบนดอกเดซี่ที่กำลังบานอยู่ใกล้ๆ และเริ่มดื่มน้ำหวานของมัน ดังนั้นพวกเขาแต่ละตัวก็มีมื้อกลางวันของตัวเอง
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ เร็กซ์ก็เดินทางต่อไปอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ได้อยู่คนเดียว ตอนนี้เขามีเพื่อนผีเสื้ออยู่ด้วย พวกเขาตัดสินใจเดินไปที่ลำธาร เพื่อดื่มน้ำเย็นและสะอาด เดินลงจากเนินเขาสู่หุบเขา พวกเขามาถึงริมน้ำพอดี น้ำใสและดึงดูดด้วยความเย็นฉ่ำ
เมื่อก้มลงต่ำ เร็กซ์เห็นแม้กระทั่งก้นลำธาร และที่นั่น โอ้ช่างน่าอัศจรรย์! ที่ก้นน้ำพุมีกบบกน่ารักตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่ มันกระโดดออกจากน้ำและยิ้มอย่างร่าเริงให้กับลูกสุนัขและผีเสื้อ
สวัสดี
เร็กซ์พูด
เธอน่ารักและเป็นมิตรจัง พวกเรากับผีเสื้อกำลังเดินทางอยู่ อยากมาร่วมเดินทางกับเราไหม?!
ความคิดที่ดีมาก ขอบคุณสำหรับคำเชิญ ฉันยินดีรับเชิญ
กบพูด
พวกเขาตั้งหลักอยู่ที่ริมลำธารและจัดการแข่งขันวาดรูปที่สวยที่สุด
ลูกสุนัขเร็กซ์วาดบ้านที่สวยงาม ผีเสื้อวาดดวงอาทิตย์อันอบอุ่น และกบวาดหญ้าสีเขียวและต้นไม้ใหญ่ กลายเป็นภาพวาดที่สมบูรณ์
มาเถอะ
ผีเสื้อพูด
ทิ้งภาพไว้ที่นี่บนทราย บางทีอาจมีใครสักคนอยากเพิ่มเติมภาพวาดของเรา
เร็กซ์และกบเห็นด้วย และหลังจากมองภาพงานศิลปะของพวกเขาด้วยความเศร้า พวกเขาก็เดินทางต่อไป ตอนนี้มีสามตัวแล้ว
ในระยะไกลมองเห็นป่าเล็กๆ เพื่อนๆ ตัดสินใจเดินตรงไปที่นั่น เพราะจากที่นั่นได้ยินเสียงนกร้องเพลงที่ไพเราะมาก จนอยากเห็นตัวจริงของผู้ที่ร้องเพลงไพเราะเช่นนั้น
ป่าเข้ามาใกล้มากขึ้น และเสียงร้องเพลงก็ดังและใสยิ่งขึ้น หยุดอยู่ใต้ต้นไม้ นักเดินทางเงยหน้าขึ้นและเห็นนกตัวเล็กๆ ที่ดูไม่โดดเด่น เสียงอันใสและลึกลับของมันนั่นแหละที่ดึงดูดพวกเขาเข้ามาในป่า
นกตัวนั้นชื่อนกไนติงเกล และเนื่องจากนกไนติงเกลร้องเพลงในตอนเย็นและกลางคืน เพื่อนๆ จึงเข้าใจว่าถึงเวลาต้องหาที่พักแรมแล้ว พวกเขาไม่ทันสังเกตเลยว่าวันผ่านไปเร็วแค่ไหน และเริ่มมืดลงแล้ว
หลังจากขอบคุณนกไนติงเกลสำหรับเพลงไพเราะ พวกเขาก็ออกเดินทางเพื่อหาที่ลับตาสำหรับพักค้างคืน ทันใดนั้น มีบางอย่างขยับอยู่ใต้ตอไม้ใหญ่ ตกใจเล็กน้อย เร็กซ์ ผีเสื้อ และกบน้อย กระโดดถอยออกไป และแล้วก็มีหน้าตาเล็กๆ พร้อมจมูกแหลมโผล่ออกมา นั่นคือเม่น...
สวัสดีทุกคน!
มันพูดอย่างร่าเริง
จะไปไหนกันตอนกลางคืนเนี่ย?
อืม พวกเราอยากหาที่พักค้างคืน เพราะเหนื่อยจากการเดินทางทั้งวัน และกลางคืนกำลังจะมาถึงแล้ว
เร็กซ์พูด
งั้นพวกเธอโชคดีที่ได้พบฉัน ฉันยินดีช่วยเหลือพวกเธอ เห็นตอไม้ใหญ่นี่ไหม? นี่คือบ้านของฉัน ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ และมีที่ว่างมาก พอสำหรับทุกคน จัดการตัวเองได้เลย ใครสะดวกที่ไหนก็ไป จะอบอุ่นและสบายทุกคน
ผีเสื้อบินไปหยุดบนกิ่งไม้ที่แตกออกมาจากตอไม้ กบซ่อนตัวอยู่ใต้รากไม้ที่ยื่นออกมาเหนือพื้นดิน ส่วนเร็กซ์นอนอยู่ที่ประตู เหมือนเป็นผู้พิทักษ์ตัวจริง เม่นก็เข้าไปอยู่ในที่ที่คุ้นเคยของมัน
ในป่ามืดสนิท มีเพียงดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับบนท้องฟ้า และดวงจันทร์สว่างส่องแสง เพื่อนๆ นอนในท่าที่สบายและหลับสนิท เพื่อที่จะตื่นขึ้นมาในตอนเช้าอย่างสดชื่นและพักผ่อนเต็มที่ และเพื่อออกเดินทางในการผจญภัยครั้งใหม่ที่น่าตื่นเต้นในวันใหม่
อ่านนิทาน และจิตใจของคุณจะอบอุ่นและสบาย!
