กาลครั้งหนึ่ง ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เหล่าแมลงตัดสินใจจัดการแข่งขันวิ่งที่เรียกว่า «การแข่งขันวิ่งแมลงสาบ» โดยรางวัลใหญ่คือน้ำหวานจากดอกทานตะวันที่เพิ่งบานใหม่ๆ สัตว์เกือบทั้งสวนต่างอยากเข้าร่วม เพราะทุกตัวอยากลองลิ้มรสน้ำหวานอันวิเศษนี้
ทุกคนตกลงกันว่าการแข่งขันจะเริ่มทันทีที่แสงอาทิตย์ดวงแรกแตะใบใหญ่ของดอกทานตะวัน หลายตัวนอนไม่หลับ รังผึ้งอื้ออึงด้วยเสียงของผึ้งนับร้อยตัว ที่กำลังเลือกตัวที่คู่ควรที่สุดไปแข่งขัน
ด้วงก็เถียงกัน ถึงขั้นทะเลาะกันเล็กน้อย ผีเสื้อทำการบริหารร่างกายตอนเย็นแล้วเข้านอนเพื่อเก็บแรงไว้ ส่วนแมลงเต่าทองก็ขัดปีกของตัวเอง
มีเพียงหนอนผีเสื้อสองตัวเท่านั้นที่ไม่กังวลอะไรเลย พวกมันคิดจะโกง ตัวหนึ่งจะยืนอยู่ที่จุดเริ่มต้น ส่วนอีกตัวจะคลานไปซ่อนใต้ใบของดอกทานตะวันในความมืดของคืนนั้น และเมื่อทุกตัวมาถึงเส้นชัย มันจะโผล่ขึ้นมาแล้วพูดว่า:
ฉันมาถึงที่นี่ก่อนแล้ว
พวกมันหน้าตาคล้ายกัน จึงคิดว่าไม่มีใครจับได้
และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง แมงมุมถักใยบางๆ ให้ผู้ชมและกองเชียร์ และยังขึงเส้นใยไว้ที่เส้นชัยให้ผู้เข้าแข่งขันต้องขาดมันเมื่อถึงเส้นชัย
เข้าที่! พร้อม! ออก! ผู้เข้าแข่งขันตัวไหนบินไป ตัวไหนคลาน ตัวไหนกระโดด ต่างพุ่งไปยังเป้าหมาย ผู้ที่คล่องแคล่วที่สุดคือผึ้งน้อย เพราะมันบินแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว มันดีใจมาก จึงเกาะบนดอกทานตะวันและร้องเพลงของตัวเอง
แต่แล้วหนอนก็คลานออกมาและบ่นว่า:
เจ้าผึ้งส่งเสียงดังอะไรนักหนา ฉันอยู่ตรงนี้มานานแล้ว ยังงีบไปได้ตั้งหนึ่งงีบ ระหว่างที่พวกเจ้ายังคลานช้ายิ่งกว่าหอยทากอยู่เลย
ไม่มีใครเชื่อสายตาตัวเอง เรื่องแบบนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะหลายตัวเห็นกับตาว่าหนอนตัวนั้นยังคลานอยู่ตรงจุดเริ่มต้นอย่างหอบเหนื่อย แต่ตอนนี้กลับนั่งอยู่ข้างดอกทานตะวันและยืนยันว่าตัวเองชนะการแข่งขัน
แต่แล้วแมงมุมตัวเล็กที่ว่องไวก็ประกาศให้ทุกคนรู้ว่า หนอนตัวนี้คือคนโกง
มีหลักฐานอะไร? หนอนร้องเสียงดัง
นี่ไงล่ะ! แมงมุมพาผึ้งน้อยมาให้ทุกคนเห็นใกล้ๆ
ดูสิ บนชุดของเธอยังมีใยเส้นชัยติดอยู่ ซึ่งผึ้งตัวจิ๋วนี้ขาดไปตอนที่บินถึงจุดหมาย แต่บนตัวหนอนไม่มีใยเลย แสดงว่ามันอยู่ที่นี่มานานแล้ว
ทุกคนรอบข้างต่างโวยวายและฮือฮา มีเพียงผึ้งตัวจิ๋วที่พูดว่า:
อย่าทะเลาะกันเลยนะ มาจัดงานเลี้ยงฉลองให้ทั่วทั้งสวนและเต้นรำกันเถอะ ดวงอาทิตย์กำลังสาดแสง วันใหม่กำลังเริ่มต้นแล้ว
ทุกตัวเห็นด้วย ไม่มีใครอยากทำให้บรรยากาศเสียไป
