มีเด็กชายคนหนึ่งชื่ออีลิวชา เขาเป็นเด็กชายที่โตแล้ว อายุถึงห้าขวบแล้ว เขาเป็นเด็กชายที่ฉลาดและฟังคำพูดได้ มีความอยากรู้อยากเห็นมาก และแทบไม่กลัวอะไรเลย เพียงแต่เขากลัวสุนัขของเพื่อนบ้านเล็กน้อย โดเบอร์แมนชื่อกราฟ เมื่อกราฟเดินออกไปเที่ยวอย่างสง่างามกับเจ้าของ เขาก็มีความสูงเกือบเท่ากับอีลิวชา
ต่างจากสุนัขเล็ก ๆ ตัวตลกชื่อนอร์ดิก ซึ่งเป็นเทอร์เรียร์ที่กระโดดอย่างสนุกสนานไปข้างหน้าของยายลีซาจากตึกที่สาม เมื่อยายไปเที่ยวกับเขา อีลิวชาชอบเล่นกับเขา เล่นเกมไล่จับ พวกเขาวิ่งแข่งกันอย่างสนุกสนานในสวนฤดูใบไม้ร่วง ลูกกลิ้งตัวเองในใบไม้ร่วง และเล่นลูกบอล
อีลิวชาโยนลูกบอล และนอร์ดิกก็ไปหามันและนำมันกลับมาให้เขา แม่กับยายลีซานั่งบนม้านั่งและชมการเล่นที่เป็นมิตรของพวกเขา
แต่เกิดเหตุการณ์ที่อีลิวชาเป็นหวัดและป่วย เขานอนอยู่บ้าน ร่างกายร้อนและเศร้า มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความเศร้า และคิดถึงเพื่อนของเขา นอร์ดิก แม่เกือบไม่ห่างจากเตียง ให้เขาดื่มชาผสมน้ำผึ้งและแยมราสเบอร์รี่ แต่แพทย์บอกว่าต้องฉีดยา ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่หายป่วย
แต่สิ่งที่อีลิวชากลัวคือการฉีดยา ทันทีที่เห็นเข็มฉีด เขาก็เปลี่ยนไปเสียจนไม่รู้จัก ปกติแล้วเขาเป็นเด็กฟังคำพูดและเห็นใจ แต่เขาเริ่มร้องไห้และดิ้นรน ไม่มีใครสามารถควบคุมเขาได้ ไม่มีใครสามารถจัดการกับเขาได้ เขาไม่ยอมรับของขวัญใด ๆ และปฏิเสธการฉีดยาอย่างแน่นอน
ครั้งนี้ก็เหมือนเดิม หลังจากความพยายามที่ล้มเหลวในการฉีดยา แม่ออกจากห้อง และอีลิวชาหลับไปในน้ำตา เข็มฉีดในกล่องเย็บของแม่ที่วางในกล่องเย็บในเก้าอี้ที่แม่นั่งดูแลลูกชายที่ป่วยนั้นสังเกตเห็นทั้งหมด พวกเขากระซิบกันเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง และดูเหมือนว่าจะตกลงกัน พวกเขาออกจากกล่องและยืนเป็นแถวรอบหัวของเด็กชาย
เข็มฉีดที่ใหญ่ที่สุดตบมือและร้องเพลง:
นางฟ้าเข็มฉีด เร่วเข้ามา และลดขนาดอีลิวชาของเรา เราจะพาเขาไปงานบอล เราจะหมุนไปรอบ ๆ อย่างสนุกสนาน เราจะร้องเพลงและสนุกสนาน เราจะเฉลิมฉลองอย่างเป็นมิตร เพราะไม่จำเป็นต้องกลัวเรา
จากนั้นอากาศก็ส่องแสงขึ้นมา เมฆโปร่งใสเบาบางปรากฏขึ้นและลงมาบนเด็กชายที่นอนหลับ เขาเริ่มหดตัวอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าเขาก็มีความสูงเพียงเล็กน้อยมากกว่าเข็มฉีดที่ใหญ่ที่สุดจากกล่องของแม่
เมื่อเปิดตา อีลิวชาในตอนแรกไม่เข้าใจว่าเขาอยู่ที่ไหน มีห้องโถงขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างเฉลิมฉลอง เพลงเล่นเบา ๆ และรอบ ๆ มีเข็มฉีดเดินไปมาและโค้งคำนับกันอย่างสุภาพ เขาสับสนและเพิ่งจะกลัวและร้องไห้ เมื่อทันใดนั้นมีเสียงเรียกเขาจากด้านหลัง อีลิวชาหันไปมองและเห็นกิ่งสน่อยสวยงามอยู่ข้างๆ เธอเหยียดเข็มฉีดของเธอไปหาเขาและยิ้ม
สวัสดี อีลิวชา! คุณได้รับเชิญให้มางานบอลด้วยหรือ
เธอถาม
สวัสดี กิ่งสน่อย! ฉันไม่รู้ ฉันกำลังนอนหลับ และฉันก็มาอยู่ที่นี่ แล้วงานเฉลิมฉลองนี้คืออะไร? และทำไมมีเข็มฉีดมากมายที่นี่?
ยังไง คุณไม่รู้เหรอ?! วันนี้เป็นวันเกิดของเข็มฉีดแรก บรรพบุรุษของเข็มฉีดทั้งหมดบนโลก! นั่นเป็นเหตุผลที่มีแขกมากมายที่นี่ ดูสิ ไม่มีใครเลย!
จากนั้นเพลงก็ดังขึ้นและเป็นทางการมากขึ้น และประตูห้องโถงก็เปิดออก เข็มฉีดแรกเข้ามาในห้อง นี่คือเข็มฉีดกระดูก มันไม่สวยงามและเงาวาวเหมือนเข็มฉีดเหล็กสมัยใหม่ แต่มันเป็นเข็มแรก และนั่นหมายถึงบางสิ่งบางอย่าง!
มันถูกประดิษฐ์ขึ้นในสมัยโบราณมาก เมื่อมนุษย์อาศัยอยู่ในถ้ำและสวมใส่เสื้อผ้าจากหนังสัตว์ และเพื่อให้สะดวกในการสวมใส่เสื้อผ้าเช่นนี้ มนุษย์จึงคิดค้นวิธีการยึดหนังสัตว์เข้าด้วยกันด้วยสายหนังบาง ๆ และเอ็นสัตว์ และสำหรับสิ่งนี้ พวกเขาต้องเจาะรูเล็ก ๆ ซึ่งพวกเขาใช้กระดูกที่คมชัด
สิ่งนี้เกิดขึ้น 35,000 ปีที่แล้ว และตอนนี้เธออาศัยอยู่ในพิพิธภัณฑ์ของเมืองเซลา ซึ่งอยู่ในยูโกสลาเวีย กิ่งสน่อยทั้งหมดนี้บอกอีลิวชา ขณะที่เข็มฉีดแรกเดินไปยังเก้าอี้ของเธออยู่บนเวทีตรงกลางห้องท่ามกลางการปรบมือ ทันทีที่เธอนั่งลง ผู้ดำเนินงานก็ประกาศเริ่มงานเฉลิมฉลอง
แขกที่ได้รับเชิญเริ่มเข้ามาในห้อง มีเข็มฉีดจากพืชมากมายที่นี่ - เข็มสน เข็มสน เข็มสน เข็มจากต้นทุยา และต้นซัก ต้นอะคาเซีย และต้นกระบองเพชร แม้แต่กุหลาบก็ส่งหนามของพวกเขามาเพื่อแสดงความยินดีกับเข็มกระดูก ตามมาด้วยเข็มของหนูปืน เม่น และจิงโจ้
หลังจากนั้นเข็มฉีดของตัวแทนทะเล ปลาเข็มมาในตู้ปลาหรูหรา ได้รับการสนับสนุนจากดาวทะเล ดอกไม้ทะเล และปะการัง และเม่นทะเลชอบเดินแยกกัน ด้วยความเคารพนำของขวัญมาให้วันเกิด
เมื่อตัวแทนทั้งหมดจากโลกสัตว์และพืชผ่านไป เข็มฉีดเย็บผ้าเข้ามาในห้อง เข็มฉีดซิกานีใหญ่นำการเดินขบวน เธอได้ชื่อนี้เพราะเข็มฉีดแบบนี้เป็นสิ่งที่ชาวซิกานีใช้เย็บเสื่อสำหรับม้าของพวกเขาเมื่อนานมาแล้ว หลังจากนั้นมาเข็มฉีดเย็บผ้าอื่น ๆ จัดเรียงตามหมายเลข
เพราะเข็มฉีดเย็บผ้าแต่ละอันมีหมายเลขของตัวเอง เพื่อให้ช่างฝีมือรู้ว่าจะใช้เข็มฉีดใดในการเย็บผ้าประเภทใด การเดินขบวนจบลงด้วยเข็มฉีดปักแบบทองคำบาง ๆ พวกเขาตลกและสนุกสนาน พวกเขามีงานที่สนุกสนานที่สุด เพราะพวกเขาสร้างความงาม!
อีลิวชามองเข็มฉีดขบวนนี้ด้วยตาที่เปิดกว้าง เพราะเขาไม่รู้เลยว่ามีเข็มฉีดมากมายในโลก ประตูห้องเริ่มปิด และเพลงดังขึ้นมากขึ้น เชิญให้เต้นรำและสนุกสนาน แต่จากนั้นเสียงของเข็มฉีดแรกก็ดังขึ้น "หยุด รอสักครู่ ก่อนเริ่มความสนุกสนาน!" เธอโบกมือไปยังวงออร์เคสตรา
เพลงหยุด และทุกคนกระซิบกัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมงานบอลจึงหยุด ผู้ดำเนินงานยืนนิ่ง รอคำสั่ง
ฉันไม่เข้าใจ ทำไมเข็มฉีดทางการแพทย์ถึงไม่อยู่ในงานบอล?!
เข็มฉีดที่เก่าแก่ที่สุดร้องออกมา
พวกเขาไม่คิดว่าจำเป็นต้องมาในงานเฉลิมฉลองหรือ?!
และเธอขมวดคิ้ว ไม่พอใจ ผู้จัดการงานวิ่งเข้ามาและกระซิบบางสิ่งบางอย่างในหูของเธอ
ใครคือเด็กชายอีลิวชา?
เธอถาม
ให้เขามาหาฉัน!
กิ่งสน่อยดันอีลิวชา
ไป อย่ากลัว
เธอกระซิบ เขาถูกเรียก
อีลิวชาออกมาจากหลังเสาที่เขาซ่อนตัวอยู่
สวัสดีค่ะ ท่านเข็มฉีด!
เด็กชายทักทายอย่างสุภาพ
คุณเรียกฉันหรือ?
ใช่ อีลิวชา ฉันเรียกคุณ นี่เป็นความจริงหรือที่คุณกลัวการฉีดยา?
ฉันกลัว
อีลิวชายอมรับอย่างซื่อสัตย์
ดูสิ เพราะคุณกลัวการฉีดยา ลูกสาวสาวของฉันที่อุทิศตนเองที่สุดจึงไม่สามารถมาในงานบอลของฉันได้! เข็มฉีดทางการแพทย์ช่วยชีวิตคนและสัตว์โดยการฉีดยาบำรุง ซึ่งคุณเรียกว่าการฉีดยา ด้วยวิธีนี้ พวกเขาจึงคืนสุขภาพ และบางครั้งชีวิตเอง
และพวกเขารู้สึกไม่พอใจและเสียใจมากที่คนกลัวการฉีดของพวกเขา และไม่ต้องการเข้าใจว่าพวกเขาทำเพื่อความสุขของตัวเอง แต่เพื่อช่วยให้ร่างกายที่ป่วยหายเร็วขึ้นและดำเนินชีวิตต่อไปและสนุกสนาน คุณชอบทำอะไร?
ฉันชอบเล่นกับนอร์ดิกในสวนมาก อีลิวชายอยอมรับ ฉันคิดถึงเขามาก!
เขาเกือบจะร้องไห้
แล้วทำไมคุณถึงไม่ยอมให้ตัวเองได้รับความช่วยเหลือ? คุณจะฉีดยาสองสามครั้ง คุณจะหายเร็ว และจะได้เล่นกับเพื่อนของคุณอีกครั้ง และไปโรงเรียนอนุบาล!
และเธอมองเขาอย่างตั้งใจ รอคำตอบ
อีลิวชาคิดถึง เพราะเขาเป็นเด็กชายที่โตแล้วและกล้าหาญ แต่กลัวเข็มฉีดเล็ก ๆ และเขาสัญญากับเข็มฉีดแรกว่าตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เขาจะไม่กลัวการฉีดยา
ทุกคนปรบมือ และเข็มฉีดทางการแพทย์ก็เข้ามาในห้องทันที พวกเขาล้อมรอบอีลิวชา และทั้งหมดก็หมุนไปรอบ ๆ ในการเต้นรำอย่างสนุกสนาน งานบอลดำเนินต่อไปเป็นเวลานาน ทุกคนสนุกสนาน อีลิวชาเต้นรำมากมาย ได้รู้จักเข็มฉีดเกือบทั้งหมด และเมื่อเหนื่อย เขาก็หลับไปในเก้าอี้ที่เขานั่งพักผ่อนกับกิ่งสน่อยในมือ
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อแม่เข้ามาในห้องของเขา อีลิวชาขอให้เธอฉีดยาเป็นอย่างแรก ความประหลาดใจของแม่ไม่มีขีดจำกัด และเธอเรียกพยาบาล เมื่อพยาบาลเข้ามาหาอีลิวชา เขาเห็นเข็มฉีดชี้นิ้วให้เขาและกระซิบ:
สวัสดี ฉันดีใจที่ได้เห็นคุณ! จริงไหม เมื่อวานเราสนุกสนานมากเลย?
และเธอฉีดเขาอย่างเงียบ ๆ และไม่เจ็บเลย
อีลิวชาหายเร็ว และในไม่ช้าเขาก็เล่นกับเพื่อนของเขา นอร์ดิก ในสวนอีกครั้ง และเขาไม่เคยกลัวการฉีดยาอีกเลย จริงอยู่ แม่ของเขาไม่เคยรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของเขาในคืนนั้น แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะเด็ก ๆ ก็สามารถมีความลับเล็ก ๆ ของตัวเองได้
