เรื่องลูกหมีที่ตกน้ำแข็ง

ในฤดูหนาวป่าไม้จะสนุกสนานเสมอ! สัตว์ป่า นกน้อย แมลง และแมงมุมต่างก็ใช้เวลาทั้งวันเล่นในหิมะที่ปุยปุย ลูกหมีชื่อซาชา มักจะนอนหลับในฤดูหนาว แต่เมื่อความหนาวเย็นของฤดูหนาวเริ่มจางหายและอากาศเริ่มมีกลิ่นของฤดูใบไม้ผลิ ซาชาก็จะตื่นขึ้นอย่างเงียบ ๆ และออกมาจากถ้ำเพื่อไปหาเพื่อน ๆ

ซาชาเป็นลูกหมีที่ร่าเริงและกระปรี้ว เขามักจะเป็นคนแรกที่เสนอเกมที่สนุกสนาน และสัตว์ตัวอื่น ๆ ก็ยินดีเข้าร่วมการเล่นของเขา

แต่บางครั้งเกมที่ลูกหมีตัวน้อยคิดขึ้นมานั้นไม่เพียงแต่สนุกสนานเท่านั้น แต่ยังอันตรายอีกด้วย วันหนึ่งเขาเสนอให้วิ่งแข่งขันใต้หนวดน้ำแข็งที่ห้อยลงมา หลังจากนั้นกระต่ายตัวน้อยก็ต้องนอนโรงพยาบาลเป็นเวลานาน เพราะหนวดน้ำแข็งตกลงมาโดนเท้าของเขา

แม่ของหมีซาชาห้ามให้เขาออกไปเล่นและทำตัวซ่า แต่เด็ก ๆ ก็เป็นเด็ก ๆ ซาชาจึงนั่งอยู่บ้านไม่ได้นาน และเมื่อเขากลับออกไปข้างนอก ความคิดที่ไม่ปลอดภัย แต่สนุกสนานก็เข้ามาในหัวของเขาเอง

เพื่อนสนิทของลูกหมีซาชาคือกระต่ายแฝดชื่อโตลิกและโววิก และกระรอกสวยงามชื่อมารุสยา คราวนี้ลูกหมีซาชาตัดสินใจเชิญเพื่อน ๆ มาเล่นบนน้ำแข็ง เขารวบรวมเพื่อน ๆ ไว้ที่ริมทะเลสาบป่าไม้ขนาดใหญ่ และพูดว่า

มาเล่นเกมข้ามแม่น้ำกันเถอะ? เราจะแข่งขันวิ่งบนน้ำแข็ง? ใครถึงฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบเร็วที่สุด คนนั้นก็ชนะ!

เราเห็นด้วย! — กระต่ายแฝดโตลิกและโววิกตอบพร้อมกัน

แต่กระรอกมารุสยาไม่รีบตกลงเล่นเกมอันตรายนี้ เธอพูดกับเพื่อน ๆ ว่า

ฉันคิดว่าอากาศเริ่มอุ่นขึ้นแล้ว และน้ำแข็งอาจจะไม่แข็งแรง...

แล้วเธอกลัวเหรอ? — กระต่ายแฝดทั้งสองคนเสียดสีมารุสยา

แม่ของเธอไม่เคยบอกเหรอว่าเป็นอันตรายที่จะเดินบนน้ำแข็งบาง? — มารุสยาพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า

บอกแล้ว บอกแล้ว — ซาชาตอบ — แต่แม่ของฉันจะรู้ได้ไงว่าน้ำแข็งบางแล้ว? ฉันคิดว่ามันแข็งพอที่จะรับน้ำหนักของเราได้ มาลองดูกันเถอะ?

เธอเป็นคนแรกสิ? — โตลิกพูดและผลักมารุสยาไปที่น้ำแข็ง

ได้ยินเสียงแตกราวราว แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น กระรอกตกใจ 尖叫ขึ้นมา และกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ในครั้งเดียว

ฉันจะไม่เล่นเกมแบบนี้! ฉันไม่อยากตกน้ำแข็ง! ฉันกลับบ้าน — เธอพูดและวิ่งหนีไป

ในตอนแรก ไม่มีสัตว์ตัวไหนกล้าเหยียบน้ำแข็ง ทุกคนยังคงจำเสียงแตกที่ได้ยินได้ แต่ลูกหมีซาชาพูดว่า

ไง กระต่ายน้อย หูเหี่ยวแล้วเหรอ? เราจะเล่นไหม? หรือเธอก็อยากกลับบ้านเหมือนกัน?

ฉันคิดว่าฉันจะกลับบ้าน — เสียงของโววิกดังขึ้น

ไง? — โตลิกเรียกหลังจากพี่ชายของเขาเตรียมจะไป

ฉันไม่อยากตกน้ำแข็ง!

โววิก อย่าทำตัวโง่ อยู่นี่สิ มาเล่นกันเถอะ จะสนุกแน่ ๆ — ซาชาพยายามโน้มน้าวเพื่อน

ได้ ฉันจะไม่กลับบ้าน แต่ฉันก็ไม่ขึ้นน้ำแข็งเหมือนกัน ฉันจะดูจากข้างนอกและบอกว่าใครชนะ

เห็นด้วยกันแล้ว กระต่ายโตลิกและลูกหมีซาชาเตรียมตัวเริ่มต้น พวกเขาตัดสินใจวิ่งข้ามทะเลสาบไปมา ส่วนโววิกจะนับเวลาและบอกว่าใครเร็วกว่า

โตลิกเป็นคนแรกที่เริ่ม เขาเดินไปที่ขอบทะเลสาบ หลับตาแน่น และเมื่อพี่ชายโววิกพูดว่า