เด็กหญิงและเตียงนอนของเธอ

ในบ้านที่สวยงามและใหญ่โตแห่งหนึ่ง มีเตียงนอนเด็กอยู่ตรงนั้น เตียงนอนมีผ้าปูที่นอนที่ดีที่สุดและอบอุ่นที่สุด ผ้าห่มที่เบาที่สุดในปลอกผ้าห่มลายลูกไม้ และที่นอนที่สะดวกสบาย ซึ่งปูด้วยผ้าปูที่นอนสวยงามที่มีลายเจ้าหญิงในเทพนิยาย และหมอนนุ่มนวล

เด็กหญิงตัวน้อยที่น่ารักชื่อลีนานอนในเตียงนอนนี้ ทุกเช้าเธอตื่นขึ้นมา ยืดตัวและหมุนตัวบนเตียง แล้วรีบวิ่งไปหาของเล่น แต่เธอลืมที่จะจัดเรียงเตียงหลังจากตื่นนอน

เตียงนอนรู้สึกเศร้า เพราะเตียงชอบความเป็นระเบียบ หลังจากคืนที่ยาวนาน เตียงอยากจะพักผ่อนอย่างเต็มที่ โดยให้ผ้าปูและผ้าห่มเรียบร้อย แต่ผ้าห่มที่ยับเยินและผ้าปูที่มีรอยยับทำให้เตียงรู้สึกไม่สบาย ลีนาไม่เคยจัดเรียงเตียงหลังจากนอน เธอรอให้ย่าวาลีย่ามาจัดเรียงห้องนอนของเธอ เตียงน่วมน้อยรู้สึกเสียใจมาก เพราะเตียงต้องทำงานตลอดคืนเพื่อให้เจ้าของอบอุ่นและหลับสนิทด้วยความสุข ดังนั้นในตอนกลางวัน เตียงจึงฝันว่าจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

เตียงนอนหวังว่าลีนาจะโตขึ้นและจะดูแลเตียง เช่นเดียวกับที่เตียงดูแลเด็กหญิง แต่เวลาผ่านไป และเด็กหญิงตัวน้อยก็ยังไม่ยอมดูแลเตียงของเธอ

และเตียงนอนของเราไม่ชอบการโวยวายของลีนา ที่เธอทำทุกเย็นก่อนนอน

เธอร้องไห้ดังและตะโกนว่า:

ฉันไม่อยากนอน! ฉันอยากเล่นของเล่น! ฉันไม่ชอบเตียงของฉัน!

และเตียงน่วมน้อยเศร้าลงไปอีก เพราะไม่มีใครชอบการปฏิบัติเช่นนี้ และวันหนึ่ง หลังจากที่เด็กหญิงตื่นขึ้นและไปรับประทานอาหารเช้า เตียงจึงตัดสินใจสอนบทเรียนให้กับการโวยวาย:

เนื่องจากฉันถูกปฏิบัติเช่นนี้ในบ้านนี้ และไม่มีใครต้องการฉัน ฉันจะออกไปและหาเจ้าของที่ดูแลฉัน! เพราะมันเจ็บปวดมากเมื่อไม่มีใครดูแลคุณและไม่มีใครรักคุณ! — เตียงนอนพูดและออกจากบ้าน

เตียงนอนเดินออกไปบนถนน ยืนตรงกลางถนนและเริ่มคิดว่าจะไปไหน

เตียงหนีออกมาไม่เคยเดินมาก่อน ดังนั้นการเดินบนถนนจึงเป็นเรื่องยาก เมื่อเห็นทางเดินเล็กน้อย เตียงจึงเลี้ยวไปบนหญ้า การเดินบนหญ้านุ่มจึงง่ายขึ้น เพราะหญ้านุ่มทำให้เตียงนึกถึงพรมในห้องนอนของลีนา

ทางเดินนำเตียงนอนไปยังป่าลึก มีสิ่งที่น่าสนใจและใหม่มากมายสำหรับเตียงนอนของเรา! รอบๆ ต้นไม้เสียงเสอะสาว นกบินจากกิ่งไปยังกิ่งและร้องเพลง สัตว์ป่าเล็กๆ เล่นเกมไล่จับกัน และกระรอกขว้างถั่วและหัวเราะอย่างสนุกสนาน

ที่นี่ฉันจะหาเจ้าของใหม่ได้แน่นอน! — เตียงนอนคิดอย่างสนุกสนาน

พอดีเม่นวิ่งผ่านไป

สวัสดี เม่น! — เตียงนอนพูด — คุณอยากจะเป็นเจ้าของของฉันและนอนบนที่นอนที่สะดวกสบายของฉันหรือไม่?

แต่เม่นก็หัวเราะเยาะเตียง

สวัสดี คนแปลกหน้า! — เม่นตอบ — ฉันยินดีมากที่จะทำเช่นนั้น แต่ฉันชอบนอนในตอนกลางวัน ในรังที่อบอุ่นของฉัน ซึ่งอยู่ในรากของต้นไม้ใหญ่! และคุณสูงเกินไปสำหรับฉัน ฉันจะปีนขึ้นไปได้อย่างไร?

และเม่นก็วิ่งไป โดยเสียงใบไม้กรอบกรวบ

เตียงนอนถอนใจ เริ่มเดินลึกเข้าไปในป่า เห็นหมีกำลังเก็บเบอร์รี่ในพุ่มไม้ เตียงจึงเดินเข้าไปใกล้

สวัสดี หมี! — เตียงนอนพูด — คุณคงเหนื่อยหลังจากทำงานตลอดวัน คุณอยากจะพักผ่อนบนตัวฉันหรือไม่ และฉันจะร้องเพลงกล่อมเหว่ บางทีคุณอาจจะหลับไป?

สวัสดี เตียง! ขอบคุณสำหรับข้อเสนอ! แต่ถ้าฉันนอนบนตัวคุณ ฉันจะทำให้คุณแตกหักได้ — หมีตอบ — ฉันชอบนอนในถ้ำอบอุ่นของฉัน บนมอสที่นุ่ม

และหมีก็ไปเก็บเบอร์รี่ต่อไป

เตียงนอนรู้สึกเสียใจมาก แต่ไม่มีทางเลือก จึงตัดสินใจเดินต่อไป ไม่นานเลย กระต่ายตัวน้อยก็โดดออกมาจากใต้เตียง:

ขอโทษ — กระต่ายพูดกับเตียงนอนและอยากจะกระโดดไป

สวัสดี ลูกน้อย! — เตียงนอนตอบ — คุณเล็กน้อยและว่องไว มากมาย คุณคงเหนื่อยจากการเล่นเกมตลอดวัน ฉันสามารถช่วยให้คุณหลับสนิทในเวลากลางคืนได้! ดูสิ ผ้าห่มและหมอนของฉันเป็นอย่างไร!

กระต่ายรู้สึกสนใจ จึงโดดขึ้นไปบนที่นอนของเตียง นอนบนหมอนนุ่ม ห่มด้วยผ้าห่มอบอุ่น

ว้าว คุณอบอุ่นและนุ่มมากเลย ไม่เหมือนรังของเรา! ฉันยังมีพี่ชายสามคนและน้องสาวอีกคน เราทั้งหมดจะนอนบนตัวคุณได้ — กระต่ายชื่นชม — แต่ขอโทษ นอนบนตัวคุณ สัตว์ร้ายจะโจมตีเราได้ง่าย

กระต่ายโดดลงจากที่นอนและหายไปในพุ่มหญ้า เตียงนอนร้องไห้อย่างขมขื่น เพราะนอกบ้านเริ่มมืดลง เตียงเสียใจที่ออกจากบ้าน และไม่รู้ทางกลับบ้าน

ในเวลานั้น ลีนาตัวน้อยถูกให้ดื่มนมอุ่นก่อนนอน แล้วถูกส่งไปนอน ในห้องนอนของเธอ ตามปกติ พร้อมกับการโวยวาย

เธอตะโกนดังและ跺เท้า:

ฉันจะไม่ไปนอน ฉันอยากเล่น!

แต่เมื่อเธอเข้าไปในห้องนอน เธอก็อึ้งไปเลย ห้องว่างเปล่า ไม่มีเตียงนอนในมุมห้อง ลีนาเริ่มมองหาเตียงทั่วบ้าน: มองเข้าไปในห้องพ่อแม่ ไปที่ห้องเก็บของ ไปที่ครัว... ไม่มีเตียงที่ไหนเลย

"ฉันจะนอนที่ไหนตอนนี้?" — ลีนาคิดอย่างหวาดกลัว

เธอเข้าใจว่าเตียงนอนมีค่ากับเธอมากและเธอรักเตียง ทันใดนั้น ลีนาก็รู้สึกเหนื่อยมากจนอยากจะอยู่ในเตียงนอนที่อบอุ่นและสะดวกสบายของเธอมากที่สุด

แต่จะทำอย่างไร ที่ไหนจะหาเตียง? เด็กหญิงมองออกไปจากหน้าต่างและเห็นรอยเท้าของเตียงบนทางเดิน เธอวิ่งออกจากบ้านและเดินตามรอยเท้าของเตียงอย่างรวดเร็ว

ลีนาเริ่มเรียกเตียงนอนของเธออย่างดัง:

เตียง ที่ไหนคะ? กลับมาบ้านเถอะ! ฉันจะรักคุณตลอดไป และทุกเช้าฉันจะจัดเรียงเตียง! ฉันสัญญาว่าจะดูแลคุณ!

เตียงนอนได้ยินเสียงของเด็กหญิง และเริ่มเดินออกจากป่าลึก บนขอบป่า เด็กหญิงเห็นเตียงนอนที่อ่อนแอและเหงา วิ่งไปหาเตียง นั่งลงบนที่นอนอย่างเบา และกอดหมอนอย่างอ่อนโยน

เตียงที่รัก ฉันคิดถึงคุณมาก! ไปบ้านเถอะ!

นอกบ้านเริ่มมืดลงแล้ว เด็กหญิงรู้สึกกลัว เตียงนอนยิ้มอย่างอ่อนโยน และรีบเดินกลับบ้าน

"มันดีแค่ไหนที่มีใครให้ดูแลและมีใครดูแลคุณ" — เตียงนอนคิด และเดินอย่างเงียบบนหญ้านุ่ม กลับไปบ้าน และบนเตียง ห่มด้วยผ้าห่มอบอุ่นและนุ่ม ลีนาตัวน้อยก็นอนหลับไป และเธอฝันว่าเธอตื่นขึ้นในตอนเช้า ยิ้มและจัดเรียงเตียงนอนที่รักของเธอ