Er was eens een meisje genaamd Steenbok. Ze hield het meest van bloemen: ze had een grote roze tuin waar ze voor zorgde, en de rozen beantwoordden haar genegenheid: ze verwenden haar met hun geur.
Op een dag zat Steenbok op de veranda van haar huis en ziet ze: een enorme Walvis vliegt over de hemel. Hij vliegt en ziet de hele aarde: huizen en bosjes, velden, en ook Steenboks tuin.
"Wat een reusachtig ding!" dacht Steenbok. "Hij is groter dan alles wat ik in mijn leven heb gezien. Wat een groot hart moet hij hebben! En met zo'n groot hart moet hij zeker erg vriendelijk zijn. Ik zal kennis met hem maken, hem vragen over zijn luchtvaartavonturen. Ik denk dat in zijn grote hart plaats is voor één klein meisje zoals ik."
Maar de Walvis vloog hoog en ver weg, en hij hoorde niet hoe hard Steenbok schreeuwde, hoe lang ze probeerde hem naar haar tuin te roepen en hoe hard ze probeerde hem aan elk van haar rozen voor te stellen. De Walvis vloog gewoon door.
Daarop werd Steenbok verdrietig, maar ze besloot koste wat het kost vrienden te worden met de Walvis. Nee, meer dan dat! Het meisje wilde de Dame van het Walvisharte worden (en tussen ons gezegd, ze had alle kansen: de Walvis was net moe van zijn eenzaamheid en reisde op zoek naar een vrouw).
Steenbok ging naar de rand van het bos naar de Heks, om haar vleugels te geven waarmee ze de Walvis kon volgen.
Ze kwam en vroeg.
En de Heks antwoordde haar:
Ik wil je meer geven dan je vraagt: ik wil je net zo groot en vliegend maken als de Walvis. Alleen moet je me vertrouwen en me in alles gehoorzamen.
Steenbok werd bang: wat als de heks haar van een klif laat springen of kopje-onder in een moeras laat duiken! Maar toen ze zich voorstelde dat ze nu haar hele leven zou weten dat de Walvis bestaat en zonder hem zou moeten leven, dacht ze dat het toch geen echt leven zou zijn, slechts half.
Steenbok stemde in. En de heks hoefde maar een paar keer met haar handen te zwaaien - kijk, Steenbok werd groot-groot, zelfs majestueus. En hoe ze door de hemel zwom!
De heks hoefde alleen nog maar met haar zakdoek te zwaaien.
Steenbok zwemt door de hemel en vouwt kleine roosjes uit wolken voor haar dochter, en de Walvis maakt een fluitje van bliksem voor zijn zoon. Ze zijn samen gelukkig, dat kan ik je zeggen!
