Muisjes, Mierjes en echte vrienden! Hoofdstuk twee
2 105

Muisjes, Mierjes en echte vrienden! Hoofdstuk twee

Auteur:
Een modern sprookje in zes hoofdstukken. In het tweede hoofdstuk vertellen we over de avonturen van een computermuis, de ongehoorzame jongen Vasja, over voetballen op straat en zijn kennismaking met het meisje Marishka

Het is waarschijnlijk niet erg verstandig om alleen vriendschap te sluiten met een jongen uit de computer — een computermuis — als er zoveel leeftijdsgenoten om je heen zijn die in dezelfde buurt wonen en naar dezelfde school gaan.

De zomer was aangebroken. Vasja stond bij het raam en keek hoe zijn klasgenoten op het sportplein voetbal speelden. Vasja was inderdaad erg goed gaan studeren. Maar helaas kon hij helemaal niet sporten! De jongens die hem na zijn schoolsuccessen respecteerden, nodigden Vasja uit om voetbal te spelen. Maar de jongen die zijn hele leven achter de computer had gezeten, kon daar niet mee instemmen.

Eerlijk gezegd schaamde hij zich erg. Hij rende langzamer dan iedereen, sprong als een steen!!! Dat wil zeggen, hij sprong helemaal niet! En voetbal speelde hij alleen op de computer. Maar dan meteen voor heel Rusland!!!

Maar nu keek hij jaloers naar de jongens in de buurt die luidruchtig en vrolijk de bal trapten.

De Muis merkte dat de jongen verdrietig was, sprong van de bank waar hij met veel plezier een boek las, en liep naar het raam. Vasja tilde hem op en zette hem op de vensterbank. De Muis begreep meteen wat er aan de hand was.

Weet je, — zei hij — het zou veel beter zijn om nu naar beneden te gaan en met iedereen bal te spelen.

Ik kan het niet, — zuchtte Vasja.

De Muis snoof:

Ik kan het niet — dat is de eenvoudigste en meest verkeerde uitvlucht! Je kunt het niet — leer het!

Hoe?! Ik kan de bal niet eens inhalen. Ik probeerde op school te spelen, ik rende drie keer rond de sportzaal, ik zweette, werd rood, maar raakte de bal niet aan!

Wil je dat ik je leer?

Jij?! — keek Vasja twijfelend naar zijn vriend — Je bent maar iets groter dan een voetbal!

Maar ik heb wel acht doelpunten tegen de beste doelman ter wereld gescoord!

-Hoe kan dat?! — opende Vasja zijn mond van verbazing.

Herinner je je nog toen je achter de computer zat en voetbal speelde?

Nou?! — begreep Vasja niet.

Herinner je je nog toen de hoofdaanvaller helemaal niet naar het toetsenbord luisterde en doelpunten tegen eigen doel maakte?

NOU???!

Nou, in plaats van hem speelde — IK!!!

De Muis tilde trots zijn scherpe neusje op en keek naar de verwarde Vasja.

Maar… Maar… Maar waarom?! Het was ons team! Nog even en we zouden wereldkampioen zijn geworden!!!

Precies, nog twee ronden en je team zou wereldkampioen zijn geworden, en dan zou je het spel hebben opgegeven. Maar zo speelde je maar door en door, zonder te begrijpen wat er gebeurde. Je zat tot middernacht achter het scherm! En weet je, het was zo leuk om met je te spelen! Beter dan tanks. Ik speelde ook tanks met je. Alleen in tanks raakte je me constant. Niet erg aangenaam. En weet je hoe vervelend het is als je geraakt wordt?

Maar je voelt toch geen pijn! — protesteerde Vasja.

Ik zeg niet dat het pijn deed, ik zeg dat het vervelend was, — De Muis fronste demonstratief zijn wenkbrauwen en vervolgde — Nou, wat zeg je? Zal ik je leren of niet?

Als je erop staat, — Vasja kraalde onzeker aan zijn neus — dan ben ik ervoor!!!

Prima! — De Muis sprong van de vensterbank, kroop onder de tafel en rolde een bal naar buiten — Laten we naar buiten gaan, het wordt al donker, de jongens gaan naar huis.

In de gang trok Vasja een pet op zijn hoofd, veters zijn schoenen vast en riep naar zijn moeder:

Mam, ik ga met de muis naar buiten, voetballen!

Met wie? — keek zijn verbaasd moeder uit de keuken.

Nou..eh…eh… — stamelde Vasja, verbergend de Muis achter zijn rug — Met mijn "balletje"! Van het woord bal! Bal-balletje… Ik noem hem zo liefdevol. Hij is al veel jaar bij me, bijna als familie!

Mama glimlachte.

Nou, ga dan. Maar niet te lang! — voegde ze streng toe.

Tevreden Vasja rende de trap af en rende samen met de Muis de trap af.

Het was al donker buiten. Het sportplein in de buurt werd verlicht door één enkele lantaarn. Maar voor de jongens was dat genoeg. De Muis, als een kenner, liep rond de bal en zei:

Goed! Eerst moet je leren de bal op je voet te jongleren! Kijk, zo! — hij trapte handig de bal op en begon meesterlijk te jongleren. Een, twee, drie, vier, vijf…tien... twintig!

Vasja kon van verbazing geen woord uitbrengen! En zijn kleine vriend bleef handig met de bal jongleren, hem met zijn voeten omhoog gooiend naar zijn hoofd, over zijn rug rollend en weer naar zijn voet.

Geef mij! — riep Vasja uit en pakte enthousiast de bal.

De eerste keer lukte het natuurlijk niet en de bal landde in een plas in de buurt. Maar daarna ging het beter! Na een half uur speelden de vrienden op het plein, trapten de bal naar elkaar, stellende zich voor dat ze de beste aanvallers ter wereld waren! Schop! Nog een schop! Ba-a-am!!! Kling!!! De bal vloog omhoog en de enige lantaarn op het plein flitste helder op en ging uit. De bal vloog weg van de lantaarn en landde op het dak van een geparkeerde auto.

Het alarm begon te huilen en er klonk gevloek van Vasja's buurman — oom Sasha, die pas in hun ingang was komen wonen. Hij haastte zich naar zijn gloednieuwe auto, die door de bal was geraakt.

Vasja's oren werden rood van angst en zijn haren stonden overeind! Hij rende weg van het plein, verstopte zich achter een bankje en keek naar de vloekende buurman. Die liep recht op het plein af, waar de bal schuldig heen en weer rolde. Naast de bal stond de Muis stil: hij leek nu op een pluchen speeltje dat iemand had vergeten en op het asfalt had gegooid.

De buurman schudde zijn vuist in het donker:

-Vandalen! Ik zal het je ouders vertellen, je vader zal je oren eraf trekken! — toen pakte hij de bal en de Muis, die niet eens probeerde zich te verzetten, nabootsend een speeltje, en schudde opnieuw zijn vuist in het donker — Kom morgen met je vader naar mij voor je bal en je pop! Dan praten we!

Hij draaide zich om en liep naar huis. De deur van de ingang sloeg dicht, de voetstappen en gevloek stierven weg. Er heerste stilte op het plein. Vasja bleef achter het bankje zitten, bang om zich te bewegen. Zijn hart bonsde wild, zijn oren en wangen brandden van schaamte.

Hoe kon dit gebeuren? Hij had zijn vriend in de steek gelaten! Kon hem niet beschermen, de boze buurman niet tegenhouden, zich niet verontschuldigen?! Hij was gewoon bang geweest! Hij zit hier en de Muis is bij de buurman! Misschien ligt hij onder een stoel, of nog erger, heeft oom Sasha hem en de bal in de vuilnisbak gegooid en zit hij thuis tevreden thee met snoepjes te drinken!

Tranen stroomden uit Vasja's ogen, zijn adem stokte. Wat moest hij doen?

Vasja, jij kleine vandaal! — stond mama naast Vasja en keek boos naar hem — Het is donker buiten! Snel naar huis!

Mam, mijn balletje en… — Vasja kon niet spreken door zijn tranen.

Je balletje verloren? Dat is je verdiende loon, — vervolgde mama boos — Je mag 's nachts niet voetballen! Snel naar huis!

Maar mam?!...

Snel naar huis! Je bal vind je morgenochtend wel, hij ligt waarschijnlijk in de struiken... Hij gaat nergens heen.

Ze pakte Vasja's hand en bracht hem naar huis.

De hele nacht woelde Vasja heen en weer. Verdriet, schaamte en angst hielden hem wakker. Hoe kon hij de Muis nu redden? Hoe hard Vasja ook verschillende scenario's in zijn hoofd afliep, er was maar één uitweg — naar oom Sasha gaan en om vergeving vragen. Nou, mama gelooft niet dat Vasja zo'n geweldige vriend heeft gekregen. En hoe Vasja hem in de steek liet. Tranen stroomden opnieuw uit zijn ogen.

Nee, ik ben geen lafaard! En geen verrader! — stelde de jongen zichzelf gerust — Morgenochtend ga ik naar oom Sasha, ik geef toe dat ik schuldig ben, vraag om vergeving en red mijn vriend. Hou vol, Muis, het wordt al ochtend!

Met deze gedachten veegde Vasja zijn tranen weg, draaide zich om en viel in diepe slaap.

Zodra het ochtend werd en mama naar werk ging, sprong Vasja uit bed, poetste snel zijn tanden, kamde zijn warrige haar, trok een korte broek en t-shirt aan, schoot zijn slippers aan en rende het appartement uit. Hij aarzelde lang voordat hij op de deurbel van het buurappartement drukte. Tranen welden op in zijn ogen en zijn handen trilden.

Maar de Muis had het daar veel erger. Eindelijk durfde hij en belde aan. Achter de deur klonk geruis, gestommel, dan stilte. Vasja belde opnieuw aan. Het slot klikte en de deur ging een beetje open. Vasja wilde net zijn mond opendoen om zich te verontschuldigen, maar bleef met open mond staan. In de deuropening stond een meisje, ongeveer van Vasja's leeftijd, met witte krullen en verbaasde blauwe ogen.

Wie zoek je? — vroeg het meisje beleefd.

Ik…eh..eh…naar je papa? — stelde Vasja zelf de vraag, hij wist niet eens of oom Sasha kinderen had.

Papa is niet thuis. Hij is op het werk. Kom vanavond terug.

Ik…nou… — Vasja raakte in de war en zijn vastberadenheid verdween. Hij snufte en zei wanhopig — Ik kan niet vanavond! Je hebt mijn vriend gijzeld!

De blauwe ogen van het meisje werden nog groter van verbazing!

We hebben niemand gijzeld!

Wel! Mijn vriend — de Muis! En de bal.. En de muis.. De bal trapte, hij viel, de auto huilde, ze namen de Muis mee... En ik was bang! ... — begon Vasja verward uit te leggen.

Ik begrijp niets! Kom mee naar de keuken! — trok het meisje Vasja aan zijn mouw de flat in.

Daar schonk ze volwassen Vasja een kopje thee in en zette een schaaltje snoepjes op tafel.

Vasja dronk de thee in één teug op, keek naar de snoepjes, maar nam er geen, om geen tijd te verspillen.

Gisteren gingen de Muis en ik naar buiten om voetbal te spelen… — begon hij zijn verhaal…

Toen Vasja klaar was met zijn verhaal en naar het meisje keek, glimlachte ze van oor tot oor, en Vasja glimlachte onwillekeurig terug.

Dus je bent zo van streek vanwege een balletje en een speeltje? — vroeg ze.

Het is geen speeltje! Het is de Muis, mijn vriend. Echt waar! En ik heb hem verlaten!

Jullie jongens zijn grappig! — stond het meisje op en rende de keuken uit, en een minuut later kwam ze terug met een bal en de Muis in haar handen.

Vriend! — riep Vasja uit en drukte de Muis tegen zich aan.

Maar die omhelsde hem niet, knipperde niet met zijn ogen, sprak niet, en gaf helemaal geen teken van leven! Vasja knipperde verwaard met zijn ogen.

Maak je niet druk! Het is maar een speeltje! — probeerde het meisje hem gerust te stellen.

Nee!!! Het is mijn vriend! Ik heb hem beledigd.. en hij.. is dood!!! — schreeuwde Vasja en barstte uit in wanhoop.

Hij voelde zich op dat moment verschrikkelijk! Huilde als een meisje! Maar hij voelde zich zo erg voor de Muis, voor zichzelf, voor dit meisje, die niet lachte maar ernstig naar hem keek. Vasja omhelsde de Muis steviger en huilde hartverscheurend.

En toen voelde hij hoe kleine armpjes hem omhelsden en aan zijn oor trokken.

Hou op met zeuren! Je hebt mijn hele shirt nat gemaakt!!! — bromde de Muis.

Levend!!! Mijn lieve, allerliefste! — Vasja danste van vreugde.

Het meisje glimlachte, zonder vragen te stellen, en verliet de keuken. Toen ze terugkwam, hapten zowel Vasja als de Muis naar adem van verbazing. Achter het meisje rende een klein meisje de keuken in, net als de Muis. Haar vlechtjes stonden alle kanten op, en haar scherpe neusje bewoog ongeduldig.

Ik begreep het meteen, — zei het meisje verlegen — Ik was alleen bang dat ik het mis had. Mag ik je voorstellen, dit is mijn computermuis. En ze heet — Mierje!

Mierje maakte een onhandige buiging, glimlachte van oor tot oor en piepte:

Laten we nu thee drinken!

Het sprookje Muisjes, Mierjes en echte vrienden! Hoofdstuk twee is beschikbaar in FB2-formaat voor telefoons, tablets, computers en e-readers.
Vergelijkbare sprookjes
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Ook Kolobok voelt zich wel eens eenzaam. Daarom besloot hij: ik ga me inschrijven op een datingsite. Zo begon het allemaal. Een modern leerzaam sprookje over hoe Kolobok kennismaakte op internet
5 784 3
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Een leerzaam modern sprookje over hoe Haas en Wolf besloten van staart te wisselen. Hoe zou dat aflopen?
31 907 3
Het verhaal van de prinses en de draak
Het verhaal van de prinses en de draak
Een modern sprookje over een prinses die heel erg bang was voor een angstaanjagende draak. Maar op een dag overwon ze haar angst en besloot hem te bezoeken... En zo kreeg ze een nieuwe vriend.
12 407 3
Het verhaal van de drie taarten
Het verhaal van de drie taarten
De koning zei ooit tegen zijn dochters: bak elk een taart voor mijn verjaardag. Twee toekomstige prinsessen voltooiden de opdracht, maar de derde kwam met lege handen. Uit dit originele sprookje ontdek je waarom
5 405 3

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe sprookjes?

↑