In een ver koninkrijk leefde een draak, maar hij leidde een zeer teruggetrokken leven. Dit kwam doordat mensen enkele jaren geleden al zijn verwanten hadden uitgeroeid. Ze organiseerden hele toernooien om draken op te sporen en te vangen. En pas nadat zij naar hun mening alle draken hadden uitgeroeid, stopten de toernooien.
Toen de draak nog heel klein was, zagen zijn ogen hoe mensen zijn moeder vingen en in onbekende richting wegvoerden. Sindsdien was de draak sterk gegroeid, maar hij was niet opgehouden met het vrezen van mensen. Het verschrikkelijke tafereel van hoe mensen zijn moeder vingen en wegvoerden, stond voor zijn ogen.
De draak probeerde overdag zijn grot niet te verlaten, alleen 's nachts stond hij zichzelf toe om een beetje rond te vliegen en voedsel voor zichzelf te zoeken. Hij voedde zich voornamelijk met planten en bessen die hij in het bos vond.
Op een nacht vloog hij zoals gewoonlijk uit zijn grot en vloog op zoek naar bessen. Hij merkte dat er iets in de stad waar mensen wonen, licht gaf. Nieuwsgierigheid overwon zijn angst, en hij besloot koste wat het kost te kijken wat dit was.
Dit licht kwam uit het raam van de kamer van de prinses in het paleis. Ze hield ervan om naar de sterren te kijken. Normaal deed ze dit in het donker, maar vandaag stond ze zichzelf toe het licht in haar kamer aan te laten. Ze stond op het balkon en bewonderde de sterren. Op dat moment vloog de draak voorbij. De prinses was zo verdiept in de sterrenhemel dat ze hem niet eens opmerkte.
De draak zag de prinses en verliefd zich onmiddellijk op haar — het was liefde op het eerste gezicht. Ze was inderdaad erg mooi. Ze had prachtig blond haar dat in een vlecht was gevlochten en een lichte huid. Op haar wangen was een nauwelijks zichtbaar roze blos. De draak landde op het dak van het paleis en bewonderde de prinses lange tijd.
Dit herhaalde zich nacht na nacht. De draak vloog stiekem naar de stad en, landend op het dak van het paleis, bewonderde hij de prinses, die lange kon staan en betoverd naar de verre en mysterieuze sterren kon kijken.
Op een nacht kon de draak zich niet beheersen en sprak hij met de prinses zonder zich aan haar ogen te tonen. De prinses vond haar gesprekspartner erg aardig. En ze begonnen elke nacht te praten. De prinses vroeg hem om zich aan haar te tonen, maar de draak weigerde dit beleefd.
Op een keer, terwijl hij 's nachts naar huis terugkeerde, hoorde de draak dat iemand om hulp riep. In een enorme kuil zat een ridder in glimmende wapenrusting. Hij keerde laat in de nacht van een tocht terug, viel van zijn paard en viel in de kuil. Het paard was weggerend, en de kuil was erg diep, dus de ridder in zware wapenrusting kon er niet uit klimmen.
De draak vloog eerst voorbij. Maar toen kreeg hij medelijden met de ridder, en hij keerde terug en haalde de ongelukkige uit de kuil. De ridder was doodsbang, want hij dacht dat zijn uur geslagen had en dat hij nu door de enorme draak zou worden opgegeten. Maar de draak haalde hem tot grote verbazing van de ridder uit de kuil en zette hem op de grond.
Waarom eet je me niet op, monster?
Vroeg de ridder verbaasd en met angst in zijn bevende stem.
Waarom zou ik je opeten? Ik geef de voorkeur aan bessen.
Antwoordde de draak onverstoorbaar.
De ridder was erg verbaasd, zo verbaasd dat hij recht voor de draak neerviel.
Kun je ook nog praten?
Vroeg de ridder nog verbaasd, nog steeds zittend op de grond.
Ja. En wat is daar vreemd aan?
Ik wist niet dat draken konden praten. En trouwens. Ik dacht dat alle draken al lang geleden waren uitgeroeid.
Dat klopt. Ik ben helemaal alleen overgebleven, jullie — mensen — hebben mijn hele familie gedood. Maar omdat ik je heb gered, wees alsjeblieft voorzichtig en vertel niemand over mij. Ik wil leven, want ik doe niemand kwaad.
Natuurlijk, ik beloof het, ik geef je mijn woord als ridder.
De draak zette de ridder op zijn rug en bracht hem naar huis, waar ze afscheid namen.
Toen de draak de volgende nacht naar het kasteel vloog, vertelde de prinses hem dat over twee dagen een toernooi zou plaatsvinden om haar hand en hart. En degene die zou winnen, zou de echtgenoot van de mooie prinses worden. Ze vroeg haar gesprekspartner om aan dit toernooi deel te nemen. En de draak... stemde in.
De draak begreep dat dit zijn enige kans was. Hij wist dat er in het diepe bos een heks woonde die wonderen verrichtte. Hij ging naar haar toe en vroeg haar om hem in een mens te veranderen. Want alleen zo zou hij kunnen strijden om de hand van de prinses en haar echtgenoot kunnen worden.
Je moet winnen in je huidige gedaante. Je moet bewijzen dat je alles voor je geliefde zou doen. Overwin je angst en je kunt bij je geliefde zijn.
Zei de heks.
Diezelfde nacht ging de draak naar de ridder die hij ooit had gered. Hij vroeg hem zich in te schrijven voor het toernooi onder zijn naam — Sir Dráegon. En die nacht vertelde hij de prinses dat hij zou deelnemen onder de naam van de ridder. De draak vroeg de prinses om niet bang te zijn voor zijn gedaante en hem toe te staan deel te nemen aan het toernooi. Ze beloofde het.
De dag van het toernooi was aangebroken. Toen Sir Dráegon werd aangekondigd, wachtte de prinses met ingehouden adem af wie er in de arena zou verschijnen. Maar toen ze de draak zag, viel ze flauw. De koning wilde bevelen hem vast te binden, maar de prinses, die bij bewustzijn was gekomen, verbood dit. De draak won het toernooi en veranderde in een oogwenk in een prachtige jongeman. Iedereen was verbaasd, en de prinses omhelsde de winnaar — daarna scheidden zij en de draak, die mens was geworden, nooit meer.
Zo overwon de draak voor zijn geliefde zijn angst en bewees dat hij waardig was van liefde en respect.
