Verkiezingen… Ergens in verre dunne werelden, zodat later de 'gekozen' zich in onze aardse sprookjeswereld kunnen manifesteren, vinden vandaag verkiezingen plaats.
Duizenden sprookjesfiguren — Kolobki en Sneeuwmeisjes, Elfen, Trollen samen met een massa nieuwe, wanhopige, soms nog weinig bekende 'Superhelden' stelden hun kandidaturen voor de verkiezingen in, stellende uitstekende sprookjes en 'verhaaltjes' in het vooruitzicht.
In geval van overwinning beloofde elk van hen aan iedereen, zelfs de meest onopvallende bewoners van de dunne wereld, de mogelijkheid om deel te nemen aan het verhaal en materialisatie op de pagina's van aardse boeken, in het theater, in films.
Als een van de eersten, zwaaiend met een wit-gestreepte vlag en de jonge bewoners bang makend met schelle kreten, verscheen Baba Yaga boven het stembureau.
Ondanks het verbod op campagne en tegencampagne op verkiezingsdag, drukte Baba Yaga luidruchtig haar ontevredenheid uit over een van de kandidaten — de 'corrupte' Waterman. Volgens Baba Yaga belooft die, alweer voor de zoveelste keer, alleen maar om 'een paar' te nemen, maar bedriegt altijd: hij neemt allerlei familie mee, gratis onbenulligheden zoals domme moerasprinsen.
En hij vraagt betaling voor de belofte, en niet gering — tien verhalen met zijn deelname en die van zijn 'kiezers'. 'Hij zelf is helemaal niet geschikt voor ideeën'!
"Profiteur!" — schreeuwde Baba Yaga uit haar vijzel, spiraalvormig naar beneden dalend.
Volgens de regels moest elke kandidaat, die zijn kandidatuur voor de hoofdrol van het toekomstige sprookje indiende, op twee personen stemmen: meestal natuurlijk op zichzelf, en de tweede kon iedereen zijn die hem aanstond of hem kon omkopen (wat Baba Yaga deed).
De absolute winnaar presenteerde een verhaal met zichzelf in de hoofdrol en verzamelde, naast het 'paar', een onbeperkt aantal 'kiezers'.
Op het stembureau waren al veel sprookjesfiguren verzameld: de verouderde Batman, Spongebob, Tsjeboerasjka, een hele menigte Kabouters. Veel van de oude helden waren zeer conservatief en hielden vast aan oude tradities in hun kleding.
Het uiterlijk van anderen weerspiegelde de geest van de tijd. Zo arriveerde Assepoester, in tegenstelling tot vorige verkiezingen, op een Tomahawk in een stoere outfit 'van de Feeënmoeder'. Leer, riemen, knoppen-klinknagels, spiegelende oppervlakken van de superkrachtige 'motor' — dit alles beloofde nieuwe verhalen met duizelingwekkende avonturen en een ontmoeting met de Prins op dezelfde 'paard'; op een adelaar, als op een scherm, geschilderd als Avatar, vloog Meisje Myu aan.
De registratie van deelnemers liep ten einde, toen een ongewone bol ter grootte van een koets naar het stembureau rolde-vloog. Het glansde nu zilverig, nu verdween het helemaal uit het zicht. Weldra begon uit de bol, als uit een kluwen, een sleep van zilveren zand af te rollen, zich in een spiraal op te krullen, omhoog te stijgen.
Stijgend en dalend, onthulde het nu een lieflijk gezichtje met gouden krullen en fijne kanten van een prinses, nu, omhoog schietend als een mantel, bedekte het de oude held, en viel weer neer, stellende een nieuwe voor. Soms liet het zand, dalend, een groep helden achter, om alles opnieuw te mengen en iemand opnieuw te creëren.
Drie koppen van Zmey Gorynych flitsten voorbij, waarop de echte Gorynych, beseffend waar dit toe leidde, hete gassen naar de bedrieger uitblies, dreigend elk moment met zijn tand te knarsen en vonken te slaan. De 'virtuele', snel het gevaar beseffend, veranderde onmiddellijk van onderwerp: 'Chip en Dale', 'Lolek en Bolek'…
Wat is dit toch! Twee — dat is al een klaar verhaal! En hier moet je wachten! En als hij mij imiteert — dan laat hij me helemaal zonder brood!
Baba Yaga begon te schreeuwen.
De menigte ondersteunde Baba Yaga met verontwaardigd gemompel. De voorzitter van de commissie mengde zich erin — de ervaren Oude Raaf.
Jij, jongen, bepaal jezelf, wie ben je en schend de regels niet, anders is de tijd bijna voorbij, ik zal de registratie binnenkort afsluiten.
Of ben je misschien Hemorroïden?
Baba Yaga maakte een hatelijke opmerking.
De klok begon de laatste seconden voor het begin van de verkiezingen af te tellen.
De kandidaat voor hoofdheld in het nieuwe Sprookje, zag hoe de tijd verstreek, begon krampachtig van vorm te veranderen, kon zich maar niet op iemand bepalen. Na een prachtige zevenbladige bloem verscheen Don Quichot, die onmiddellijk werd vervangen door Petka met Tsjapajef. Duidelijk niet in staat om iets 'meer sprookjesachtigs' te modelleren, gooide de toekomstige held Petka weg en verscheen eindelijk in vaste vorm en gedaante van Tsjapajef in zijn papakha en met een lange sabel aan zijn zijde.
"Ach, die jeugd! — mopperde de Oude Raaf. — Dat gebeurt altijd: ze denken dat ze stoer zijn, dat ze alles kunnen, ze willen een sprookje creëren, maar het eindigt altijd in een grap".
"Geen concurrent! Helemaal geen concurrent! — grijnzde Baba Yaga en zuchtte opgelucht. — Gelukkig! Misschien kom ik eindelijk weer in het Sprookje!"
De verkiezingen begonnen. Tot de geboorte van het nieuwe verhaal bleef steeds minder tijd over…
