Bir sıcak yaz günüydü, hafif bir esinti esiyordu. Tavşan patikada koşarken birden dikenli bir şeye çarptı.
Ay, sen kimsin?
Ben Fermuarsız Kirpi'yim.
Meğer bu bir kirpiymiş. Kazara Tavşan'ı batırmıştı.
Neden dikenlisin? Çok sevimlisin ama! diye sordu Tavşan.
Dikenlerim çıkıyor, diye cevap verdi Kirpi.
Ama diğer kirpiler öylece batmaz!
Çünkü diğer kirpiler fermuarlı hırkalar giyer. Benim fermuarım yok, bu yüzden hırkam rüzgârda savruluyor ve dikenli oluyorum.
Neden bunu söylemedin? diye heyecanlandı Tavşan. Evime gidelim! Bir çözüm buluruz!
Teşekkür ederim, Tavşancık! diye sevindi Kirpi. Peki senin adın ne?
Adım Tavşan. Senin?
Benim adım Fermuarsız Kirpi.
Sana sadece Kirpi diyebilir miyim? diye sordu Tavşan.
Tabii ki diyebilirsin! diye cevap verdi Kirpi.
Ve birlikte Tavşan'ın evine doğru yola çıktılar.
Hangi fermuarlara ihtiyacın var? diye sordu Tavşan.
Bütün kirpilerin hırkaları var. Ama onları yalnızca gezmeye giderken giyerler ki kimseyi batırmasınlar. Bu hırkaların üzerinde fermuarlar bulunuyor. Benim ise tek bir fermuarım bile yok, diye iç çekti Kirpi.
Üzülme! Hemen düzelteceğiz!
Nasıl?
Hırkana fermuar dikeceğim. Hemen onları getireyim!
Tavşan dolabın içinde fermuarları buldu ve iğne iplikle Kirpi'nin hırkasına dikti.
İşte, al bunu, dedi, bu hırkanın şimdi tam 9 fermuarı var!
Teşekkür ederim Tavşan! Bütün kirpilerin 7 ya da 8 fermuarı var! Benim ise tam 9 tane! diye coşkuyla bağırdı Kirpi.
Böylece Fermuarsız Kirpi, sadece Kirpi oldu. Tavşancık da iyi kalpliliğini gösterdi ve dikenli olmasına rağmen yeni dostuna yardım etti.
