เรื่องนี้เกิดขึ้นในป่าของเทือกเขาอูราล
มันเกิดขึ้นในฤดูหนาวที่หนาวที่สุดและมีหิมะมากที่สุด กวางจำนวนมากเดินผ่านป่า ด้านหน้าคือผู้นำ ซึ่งเป็นตัวแก่ที่สุดและทนทานที่สุด เขาเดินทำให้เกิดเส้นทางผ่านกองหิมะที่ลึก ตรงกลางฝูงมีแม่กวางสองตัวกับลูกกวางตัวน้อย
ลมหนาวพัดมาและเริ่มมีหิมะตกลงมา พลังลมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และเกิดพายุหิมะที่น่ากลัว
ผู้นำกล่าวว่าเร็วๆ นี้จะมีทุ่งหญ้า ซึ่งทุกตัวควรนอนลงในกองหิมะขนาดใหญ่ วิธีนี้จะอบอุ่นกว่า สามารถรอสภาพอากาศที่ไม่ดีได้
เมื่อกวางออกมาถึงทุ่งหญ้า ฝูงหมาป่าที่หิวโหยก็ปรากฏตัว กวางตกใจและวิ่งไปในทิศทางต่างๆ การต่อสู้กับสัตว์ล่ากระหายอาหารก็เริ่มขึ้น
แม่กวางตัวหนึ่งผลักลูกกวางของเธอด้วยหน้าผาก และโน้มน้าวให้เขาวิ่ง: "ลูกน้อย วิ่งเร็วขึ้น เราต้องออกจากขอบป่าและหลบซ่อนตัวจากหมาป่าในป่า หลงตัวเองไปในต้นสน และต้นสปรูซ"
ไปในป่า ส่วนฉันจะต่อสู้กับหมาป่า! มันเกือบจะตามทันเรา! เธอกรีดร้องขึ้นมา...
ไม่ไกลจากทุ่งหญ้านี้ บนขอบป่ามีกระท่อมไม้ที่มั่นคงพร้อมกับโรงนา ในกระท่อมมีผู้รักษาป่าแก่อาศัยอยู่กับภรรยาของเขา
ยายเอ๋ย พรุ่งนี้หลานๆ จะมาในวันหยุดฤดูหนาว ผู้รักษาป่ากล่าวขณะนั่งที่โต๊ะและดื่มชาสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม
มันจะสนุกสนานกับพวกเขา... ดูสิ พายุหิมะเกิดขึ้นแล้ว ภรรยาตอบขณะมองออกไปนอกหน้าต่าง
ฉันจะขี่ม้าไปที่สถานีในตอนเช้า เพื่อไปรับพวกเขา ปู่กล่าว
ดีกว่าขี่สโนว์โมบิล ยายเสนอ
คุณพูดถูก ทำไมต้องทำให้ม้าทุกข์ในหิมะแบบนี้ ดีกว่าขี่สโนว์โมบิล
ฉันจะเตรียมเสื้อขนสัตว์และรองเท้าบูทขนสัตว์ เผื่อว่าหลานๆ จะเป็นหนาว พวกเขาเป็นเด็กเมืองของเรา: ไม่สวมเสื้อขนสัตว์หรือรองเท้าบูท
เช้าตรู่ ผู้รักษาป่าขี่สโนว์โมบิลไปที่สถานี ทันใดนั้นเขาเห็น: ไม่ไกลจากถนนมีกองหิมะที่แปลกประหลาด มันเคลื่อนไหว ผู้รักษาป่าหยุดและเดินไปที่กองหิมะ เขามองดู และเห็นลูกกวางตัวน้อยนอนอยู่ที่นั่น มันเป็นน้ำแข็ง สั่นไหว
โอ้ ลูกน้อยที่น่าสงสาร... แม่ของเธออยู่ที่ไหน ปู่ถอนใจ เขามองไปรอบๆ และเห็นเลือดบนต้นไม้บ้างแห่ง
หมาป่าโจมตี สงสัยว่าแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่หรือหมาป่าฆ่าเธอ ฉันต้องกลับไป ไม่สามารถปล่อยให้เธออยู่ที่นี่ได้
ผู้รักษาป่าห่อลูกกวางด้วยเสื้อขนสัตว์ มัดด้วยเชือก และขี่สโนว์โมบิลกลับมาอย่างช้าๆ
ยายเอ๋ย ฉันนำของขวัญมาให้คุณ เขากล่าวขณะเข้ากระท่อม รับเลย
โอ้ พระเจ้า! ลูกกวาง! เราต้องอุ่นมันและให้นมอุ่นดื่ม คุณไปเร็วๆ ไม่งั้นจะสายไปรับรถไฟฟ้า ฉันจะทำทั้งหมด
ผู้รักษาป่าไปรับหลานๆ คือเลรา และเลนยา อายุสิบปี และกลับมาที่บ้าน
ยายค่ะ ยายค่ะ นี่คือลูกวัวของคุณหรือเปล่า บูเรนกาให้กำเนิดลูกวัวหรือเปล่า เด็กๆ ถามเมื่อเห็นสัตว์
ไม่ บูเรนกาจะเป็นแม่ในฤดูใบไม้ผลิ แต่นี่คือลูกกวาง ปู่ของคุณพบมันในป่าเช้านี้
ปู่ค่ะ พ่อแม่ของมันอยู่ที่ไหน เลราและเลนยาถามด้วยความประหลาดใจ
ฉันไม่รู้ แม่ของมันยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เมื่อคืนหมาป่าโจมตีกวาง ฝูงจึงวิ่งไปในทิศทางต่างๆ ลูกน้อยหลงตัวเอง แยกจากแม่ของมัน ปู่ตอบ
บางทีแม่ของมันอาจกำลังช่วยชีวิตมันจากหมาป่า แต่ตัวเองก็เสียชีวิต ยายเพิ่มเติม
โอ้ น่าสงสาร เลราพูดเกือบจะร้องไห้
ใช่ เธอยังมีชีวิต อย่าไหว้! ปู่พูดอย่างตำหนิ มองไปที่ยายด้วยสายตาที่ตำหนิ ทั้งคืนมีพายุหิมะ ลูกน้อยจึงหลงทาง
แล้วแม่กวางจะหาลูกได้อย่างไร เลนยาถาม
จะหาได้ ฉันอุ่นมันแล้ว ให้นมอุ่นดื่ม เมื่ออากาศอุ่นขึ้น ฉันจะปล่อยให้มันไปเล่นกับแพะในคอก แม่กวางจะหามันได้จากกลิ่น ล้างมือแล้วนั่งโต๊ะ ฉันทำแพนเค้กไว้แล้ว แล้วคุณจะไปกับปู่นำลูกกวางไปที่คอก
เราจะทำอะไรอีกวันนี้ เลนยาสนใจ
อะไรกันล่ะ! ฉันต้องตรวจสอบฟาร์ม ดูว่าทุกอย่างเป็นระเบียบหรือไม่ คุณอยากไปกับฉันหรือไม่ หลังจากนั้นเราจะไปเล่นสกีกันหลังเที่ยง ผู้รักษาป่าเสนอ
ปู่ค่ะ คุณตรวจสอบอาณาเขตของคุณทุกวันหรือเปล่า หลานชายถามเพื่อให้ได้ข้อมูล
สองครั้งต่อวัน เช้าและเย็น
เราจะตกแต่งต้นสนหรือเปล่า เลราเบี่ยงเบนความสนใจจากแพนเค้ก
ตอนนี้ฉันจะไปป่าและนำมันมา ปู่ตอบ
ฉันจะไปกับคุณ! หลานชายกล่าวด้วยความสนใจ
ส่วนฉันจะช่วยยายค่ะ หญิงสาวเสนอและเริ่มเก็บจาน แล้วเราจะตกแต่งต้นสน
หลานสาว ฉันจะให้ผักสดๆ นำไปให้แพะ และลูกกวางอาจจะกินได้ ยายลุกขึ้นจากเก้าอี้
ยายค่ะ ถ้าแม่กวางหาไม่เจอล่ะ ลูกกวางจะอยู่กับเราหรือเปล่า หญิงสาวถามเสียงแหลม
อาจจะใช่
มาตั้งชื่อให้มันเถอะ
ได้ ได้นะ คิดดูสิ
โลซา เราจะเรียกมันว่าโลซา เราไม่รู้ว่ามันเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่ชื่อแบบนี้เหมาะกับใครก็ได้
โอ้ คุณเป็นคนสร้างสรรค์จริงๆ ยายหัวเราะ
วันผ่านไป โลซาคุ้นเคยและเล่นสนุกกับแพะในคอก
เช้าตรู่ แม่กวางออกมาจากป่าด้วยการเดินขาเดียว เธอเดินไปที่คอกและเรียกลูกของเธออย่างดัง
อ-อ-อ-เอ-เอ-เอ อ-อ-อ-เอ-เอ-เอ! ลูกน้อย ฉันหาคุณเจอแล้ว!
แม-แม-อ-อ โลซาตอบ
ในบ้านของผู้รักษาป่า พวกเขาได้ยินเสียงร้อง สุนัขหอนดังขึ้น ทุกคนวิ่งออกมาข้างนอก
แม่กวางหมดแรง เธอบาดเจ็บ ผู้รักษาป่ากล่าวด้วยความตื่นตระหนก ขณะเสื้อขนสัตว์ของเขา ฉันเห็นจากไกล
ขณะที่คนเดินไปที่คอก แม่กวางล้มลงบนพื้น
ต้องโทรหาสัตวแพทย์ ชายคนนั้นกล่าวด้วยความกังวล
เธอตายแล้วหรือเปล่า หญิงสาวกลัว
เราจะทำอะไรกับเธอตอนนี้ เด็กชายถามเสียงเบา ยืดตัวออก บนเนื้อ?
ไม่ ไม่ได้! เราจะลากเธอเข้าไปในคอกและรักษาเธอ ให้อาหารเธอ ยายตอบ
เราจะนำเธอเข้าไปในโรงนาไปหาบูเรนกา มีที่มากมายและอบอุ่น ปู่เพิ่มเติม
ยายค่ะ ปู่ค่ะ เราจะรักษาแม่กวางกับลูกกวางหรือเปล่า เลนยาตื่นเต้น ฉันจะเขียนเรียงความในโรงเรียนเกี่ยวกับวันหยุดฤดูหนาว เพื่อนร่วมชั้นทั้งหมดจะประหลาดใจ!
คุณแค่อยากโม้และแสดงตัว หญิงสาวหัวเราะ
เมื่อพวกเขาหายดี พวกเขาจะไปป่า เราจะไม่ให้พวกเขาอยู่ที่นี่ ผู้รักษาป่าตัดสินใจ
สัตวแพทย์มาในตอนเย็น เขากล่าวว่าหมาป่าทำให้แม่กวางบาดเจ็บสาหัส
ฉันประหลาดใจว่าเธอรอดชีวิตได้อย่างไร ลูกกวางต้องการหาเธอมากเลย เห็นได้ว่าพวกเขาจะอยู่กับเราจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ปู่กล่าวขณะเข้ากระท่อม ดีแล้ว ยายเอ๋ย ตอนนี้เราจะไม่เบื่อแน่นอน
ปู่หัวเราะ
ยิปปี! โลซาจะอยู่ที่นี่จนถึงฤดูใบไม้ผลิ เราจะมาในวันหยุดฤดูใบไม้ผลิด้วย หญิงสาวดีใจ แล้วพวกเขาจะรักษาแม่กวางได้หรือเปล่า
แน่นอน เรามีสัตวแพทย์ที่มีความรู้
