หนูน้อยที่รักษিลป์

มีหนูน้อยตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่า เขารักษิลป์มากจนเขาได้ยินเสียงเพลงในทุกสิ่ง ในเสียงใบไม้กรอบ ลมพัด การไหลของแม่น้ำ และเสียงฝนตกลงมาบนพื้นดิน

ในตอนเย็น หนูน้อยจะไปเยี่ยมนักดนตรีที่อาศัยอยู่ที่ขอบป่า ผู้ที่ได้หลบหนีจากผู้คนเพื่อสร้างสรรค์เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา ลูกน้อยจะปีนขึ้นไปสูงและนั่งบนขาหลัง ฟังด้วยหัวใจที่สั่นไหวขณะที่ศิลปินเล่นเปียโนเก่า โดยแตะแป้นสีดำและสีขาวด้วยนิ้วมือของเขาเพียงเล็กน้อย

วันหนึ่งในตอนเย็น นักดนตรีสังเกตเห็นแขกของเขา เขาเดินไปหาหนูน้อยและยื่นเบอร์รี่บลูเบอร์รี่ไปให้ หนูน้อยไม่ได้กลัว เขาได้ยินเพลงของจิตใจและรู้สึกว่าเขาเป็นคนดี ดังนั้นเขาจึงกินเบอร์รี่และอยู่ที่นั่น

นักดนตรีเข้าใจว่าลูกน้อยกำลังรอฟังเพลงใหม่ที่จะไหลออกมาจากเปียโนเก่าที่ซื่อสัตย์ต่อศิลปะแห่งการสื่อสารที่สวยงามที่สุด แต่ทำไมเขาไม่ไปเมื่อไม่มีเพลง? เขาต้องกลัวมากที่ได้อยู่ใกล้กับมนุษย์ และมาเอสโตรจึงเริ่มพูด

ป่าไม้สวยงามแค่ไหนในฤดูร้อน มีสีสันสดใสและกลิ่นหอมของดอกไม้ที่ออกดอก และจริงๆ แล้ว ผู้ชื่นชมเพลงน้อยของฉัน ฤดูร้อนมีเสียงพิเศษของมันเอง ตอนนี้ฉันจะเล่นเพลงของมันให้คุณฟัง เขียนโดยนักประพันธ์เพลงที่ยอดเยี่ยม ดังนั้น อันโตนิโอ ลูชิโอ วิวัลดี "ฤดูกาล" "ฤดูร้อน"

ทันทีที่นักดนตรีเล่นจบ หนูน้อยก็กระโดดลงพื้นและหายไปหลังประตูที่เปิดครึ่งหนึ่ง

เวลาผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงมาถึง ใบไม้ร่วงหมุนวน และกลิ่นหอมของใบไม้สีทองลอยอยู่ในอากาศ ฝนมาเยี่ยมป่าไม้บ่อยขึ้น และอากาศเย็นลงมากขึ้น

วันหนึ่งในตอนเย็น หนูน้อยเดินมาฟังเพลงตามปกติ ทันใดนั้น ในที่ที่เขาชอบ เขาพบบ้านเล็กๆ อบอุ่นและสะดวกสบาย หลังจากจัดการให้สะดวกสบาย สัตว์ตัวเล็กก็เตรียมพร้อมที่จะฟัง

แต่นักดนตรีไม่รีบเล่น เขาให้ชิ้นแอปเปิลให้หนูน้อยและเริ่มพูด

สวัสดี ผู้ชื่นชมความงามน้อยของฉัน ยินดีที่ได้เห็นคุณ คุณสังเกตเห็นหรือไม่ นกบินไปทางใต้ ป่าไม้เปลี่ยนเป็นสีทอง อากาศเย็นลงแล้ว ฤดูใบไม้ร่วงมาแล้ว ถึงเวลาแล้วสำหรับเราทั้งคู่ที่จะฟังว่ามันเสียงเป็นอย่างไร จัดการให้สะดวกสบาย อันโตนิโอ ลูชิโอ วิวัลดี "ฤดูกาล" "ฤดูใบไม้ร่วง"

มาเอสโตรเล่นเพลงจบ แต่หนูน้อยไม่อยากออกจากมุมของเขาอีกต่อไป เขานั่งและฟังเพลงของศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แน่นอน เขาไม่รู้จักคนอื่น แต่คนนี้กลายเป็นเพื่อนของเขา ให้ของขวัญแก่เขาด้วยโลกที่ฟังดูสวยงามและบ้านใหม่

ตอนนี้หนูน้อยและนักดนตรีไม่ได้แยกจากกัน มาเอสโตรแต่งเพลง และหนูตัวเล็กสีเทาซ่อนตัวจากความหนาวเย็นในรังที่อบอุ่นและฟัง และเสียงวิหารที่ยอดเยี่ยมไหลออกมาห่างจากความวุ่นวายในบ้านที่ขอบป่าเก่า

นักดนตรีเตรียมตัวสำหรับฤดูหนาว เพิ่มзапасы เห็ด แครนเบอร์รี่ และถั่ว และฤดูหนาวก็มาถึง

ป่าไม้ห่อตัวด้วยผ้าคลุมหิมะ พายุหิมะมาเยี่ยมบ่อยขึ้น แต่ในบ้านของหนูน้อยและนักดนตรีอบอุ่น และด้วยเพลง เย็นคืนยาวๆ ก็กลายเป็นสนุกสนาน

วันหนึ่งในตอนเช้า มาเอสโตรออกไปเดินเล่น เขาเดินไปบนพื้นน้ำแข็งของแม่น้ำเพื่อดูป่าไม้ในฤดูหนาวได้ดีขึ้น ฟังเพลงของมัน ขณะที่กำลังคิด เขาสะดุดและตกลงไปในรูน้ำแข็ง ด้วยความพยายามอย่างมาก เขาจึงเดินกลับบ้านได้ เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าแห้งและอุ่นตัว เขานั่งเล่นให้เพื่อนตัวเล็กฟัง

ป่าไม้สวยงามแค่ไหนที่นอนหลับจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ห่อด้วยผ้าคลุมสีขาว เงียบและหนาวเย็น และอากาศที่เจือจางทำให้จมูกคันคัน ฤดูหนาวมีเสน่ห์ของมันเอง คุณพร้อมที่จะได้ยินว่าฤดูหนาวเสียงเป็นอย่างไรหรือไม่ อันโตนิโอ ลูชิโอ วิวัลดี "ฤดูกาล" "ฤดูหนาว"

นักดนตรีเล่นเพลงจบและลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขาสั่นไหวและเดินไปที่โต๊ะเพื่อหยิบแครนเบอร์รี่แห้งและให้หนูน้อย แต่ทันใดนั้น เขาก็ล้มลงบนพรมโดยไม่มีแรง

สัตว์ตัวเล็กรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเพื่อน หลังจากเลื่อนผ่านช่องที่ประตู ลูกน้อยก็ออกมาข้างนอก ป่าไม้นั้นสวยงามจริงๆ ห่อด้วยผ้าคลุมสีขาว แต่สัตว์ตัวเล็กไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น เขากำลังคิดว่าจะช่วยนักดนตรีได้อย่างไร และตัดสินใจค้นหาคนที่สามารถรักษาเขาได้

จากการวิ่งผ่านหิมะลึก หนูน้อยหมดแรง เมื่อคุณเล็กน้อย มันยากที่จะเดินผ่านสะพานหิมะ แต่คุณจะทำอะไรเพื่อเพื่อน ในที่สุด เขาก็เห็นบ้าน และข้างๆ มีศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของเขา แมว

มันน่ากลัวที่จะไป ด้วยแรงสุดท้าย หนูน้อยก็วิ่งไปข้างหน้าและหลุดเข้าไปในช่อง เขาเห็นคนที่กำลังศึกษาบันทึกบางอย่าง

หนูตัวเล็กสีเทาเดินเข้าไปใกล้เขามากและร้องไห้อย่างเศร้าหมอง คนนั้นมองหนูน้อย

สวัสดี! ไม่บ่อยที่จะพบแขกเช่นนี้ในบ้าน เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? ฉันเป็นแพทย์ ฉันสามารถช่วยได้ ให้ฉันตรวจสอบคุณ

แพทย์จับหนูน้อยไว้ในมือและตรวจสอบหลังของเขา หัว ขา และท้องอย่างระมัดระวัง

คุณมีสุขภาพดีมากเลย เพื่อนตัวเล็กของฉัน แม้ว่าดูเหมือนว่าคุณวิ่งมานานและเหนื่อยมาก มีบางอย่างที่ทำให้คุณกังวล ตอนนี้ฉันจะให้อาหารคุณ แล้วเราจะคิดว่าจะทำอะไร

แพทย์ยื่นช้อนข้าวให้หนูน้อย ลูกน้อยกินและหันไปหาประตู รอให้แพทย์ตามเขา

หมอเข้าใจหนูน้อยและคว้าเสื้อโค้ตและกระเป๋าแพทย์ สัตว์ตัวเล็กวิ่งด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงบ้านของนักดนตรี

แพทย์เข้าไปข้างในและเห็นมาเอสโตรนั่งอยู่บนพื้น แพทย์ช่วยให้เขานอนลงบนเตียง ตรวจสอบและให้ยา นักดนตรีทำให้ยาน้ำหนาวเย็นไม่เหมือนลูกอม สัตว์ตัวเล็กก็ทำให้เพื่อนเหมือนกัน

ตลอดคืน แพทย์นั่งอยู่ที่เตียงของผู้ป่วย ลดไข้ หนูน้อยนั่งหน้าไปที่มือของเพื่อนและนอนหลับ เหนื่อยจากการเดินทางยาวนาน

ในตอนเช้า นักดนตรีรู้สึกดีขึ้น แพทย์ปล่อยยาที่จำเป็นให้เขาและจากไป บอกว่าเขาจะแวะมาในหนึ่งสัปดาห์

นักดนตรีหายดี เขาเริ่มทำงานเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาอีกครั้ง และฤดูหนาวก็จบลง อากาศข้างนอกอบอุ่นขึ้น นกกลับมาจากแดนอบอุ่น หิมะละลาย และดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิออกดอก

วันหนึ่ง มาเอสโตรเดินไปที่หน้าต่าง เปิดมันออก และหายใจเอาลมฤดูใบไม้ผลิ ทุกสิ่งรอบตัวเต็มไปด้วยความสดชื่นของธรรมชาติ ตื่นจากการนอนหลับนาน เขาเดินออกไปที่ขอบป่า ชื่นชมดอกไม้ดั้งเดิม และกลับเข้าบ้าน นั่งที่เปียโน

ฤดูใบไม้ผลิสวยงามแค่ไหน เพื่อน! ธรรมชาติที่ตื่นจากการนอนหลับสวยงามแค่ไหน! นกร้องเพลงหลังจากกลับมาจากฤดูหนาวยาวนานในบ้านเกิดของพวกเขาอย่างไร! และฉันอาจจะไม่เห็นและไม่ได้ยินทั้งหมดนี้ ถ้าคุณไม่ได้นำแพทย์มา ขอบคุณ! ฉันจะเล่นเพลงสวยงามให้คุณฟัง ซึ่งมีเสน่ห์ของฤดูใบไม้ผลิทั้งหมด ดังนั้น อันโตนิโอ ลูชิโอ วิวัลดี "ฤดูกาล" "ฤดูใบไม้ผลิ"

หลังจากเล่นจบ มาเอสโตรหยิบแครนเบอร์รี่แห้งจากตู้บางชิ้นและยื่นให้หนูน้อย

ถือไว้ ผู้ช่วยชีวิตตัวเล็กของฉัน! ฤดูร้อนจะมาถึงอีกครั้งในไม่ช้า นี่คือวิธีที่ฤดูกาลเปลี่ยนแปลง ตอนนี้คุณรู้ว่าพวกเขาเสียงเป็นอย่างไร และแต่ละคนมีความงาม เพลง และกลิ่นหอมที่ไม่ซ้ำใคร ฉันรู้สึกว่าในชีวิตของเรา จะมีปีและฤดูหนาวอีกมากมาย สลับกันอย่างไม่เปลี่ยนแปลง และในสัดส่วนของพวกเขา...

และเช่นนั้นแหละ หนูน้อยและนักดนตรีอาศัยอยู่ที่ขอบป่า นักดนตรีเขียนเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หนูน้อยดีใจและภูมิใจในเพื่อนด้วยทั้งหัวใจ

ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม มันเป็นเช่นนั้น... ความรักต่อเพลงผูกมิตรภาพที่แข็งแกร่งระหว่างมาเอสโตรที่สวยงามและสัตว์ตัวเล็กสีเทา