มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อวัวอาศัยอยู่ในโลก เขาเป็นเด็กที่ใจดีและฉลาดมาก ไม่เคยทิ้งเพื่อนไว้ในยามยากลำบาก และช่วยแม่เสมอ แม่และพ่อรักลูกชายของพวกเขามาก วัวเรียนอยู่ชั้นใหญ่ของโรงเรียนอนุบาล และครูสอนเสมอชมเขา
วันหนึ่ง ที่โรงเรียนอนุบาลมีวันของของเล่นที่ชื่นชอบ เด็กทั้งหมดต้องนำของเล่นของตนมาและเล่าเรื่องให้คนอื่นฟัง วัวใช้เวลานานในการตัดสินใจว่าจะเอาของเล่นอะไร เขาเลือกระหว่างหมีตุ่นที่มีตาหลุดและรถบรรทุกสีแดงขนาดใหญ่ แม่แนะนำให้เอารถบรรทุก และวัวฟังแม่ แม้ว่ารถบรรทุกไม่ใช่ของเล่นที่เขาชอบที่สุด
เมื่อเด็กทั้งหมดมารวมตัวกันที่โรงเรียนอนุบาล ครูสอนขอให้พวกเขานั่งเป็นวงกลมและเล่าเรื่องของเล่นของตนตามลำดับ เด็กๆ เริ่มเล่าว่าทำไมพวกเขาถึงเลือกของเล่นนั้นๆ บางคนนำตุ๊กตามา บางคนเหมือนวัวนำรถ หลายคนมีของเล่นนุ่มนวล แต่สิ่งที่วัวจำได้ชัดเจนที่สุดคือหุ่นยนต์ตัวเล็กแต่สวยงามตัวใหม่ที่เด็กชายชื่อซาชานำมา เขาพูดถึงหุ่นยนต์ด้วยความตื่นเต้น
มันเป็นหุ่นยนต์อัตโนมัติที่ควบคุมด้วยรีโมต มันสามารถเดิน ร้องเพลง และพูดคุยได้
เด็กๆ ฟังซาชาอย่างตั้งใจ ทุกคนชอบหุ่นยนต์มากจนเริ่มขอให้ซาชาให้พวกเขาเล่นด้วย
และอีกอย่างหนึ่ง มันเป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ ถ้าคุณไม่มองมัน มันสามารถเคลื่อนไหวและพูดคุยได้ด้วยตัวเอง
ไม่มีสิ่งนั้นเลย — เด็กหญิงชื่อมาชากล่าว
คุณคิดมากเกินไป — วัวเห็นด้วย
ไม่ใช่เลย ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ฉันจะไม่ให้คุณเล่นกับมันหรอก — ซาชาเสียใจที่เด็กๆ ไม่เชื่อเขา และเอาหุ่นยนต์กลับไปใส่ในตู้ของเขา
เมื่อทุกคนแสดงของเล่นของตนแล้ว ครูสอนอนุญาตให้เด็กๆ เล่นด้วยตัวเองจนถึงเวลากลางวัน พวกเขาแบ่งปันของเล่นกันอย่างมีความสุข ยกเว้นซาชา เขาไม่ยอมให้ใครเล่นหุ่นยนต์ของเขา
วัวไม่อยากเล่นกับรถที่เขานำมา และของเล่นของเด็กคนอื่นก็ไม่สนใจเขา ตอนนี้เขาฝันที่จะเล่นกับหุ่นยนต์ แต่ซาชาเห็นแก่ตัวและไม่ยอมให้ใคร ความคิดที่ไม่ดีเกิดขึ้นในใจของวัว เขาไม่รู้ว่าความคิดแบบนี้มาจากไหน และเขากลัวมาก
วัวคิดว่าในขณะที่ไม่มีใครเห็น เขาสามารถเข้าไปในตู้ของซาชาที่เขาเก็บหุ่นยนต์ไว้และเอามันมา ไม่มีใครจะสังเกตเห็น และเขาจะเล่นแล้วแน่นอนว่าจะคืนมันไว้ที่เดิม วัวไม่สามารถต้านทานความปรารถนาที่เกิดขึ้นได้ เขารู้ว่าการเอาของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นสิ่งที่ไม่ดี แต่เขาอยากเล่นกับหุ่นยนต์มากจนตัดสินใจฝ่าฝืนกฎสำคัญนี้
เขารอจนกว่าซาชาจะหลงไปเล่นกับเด็กคนอื่น และครูสอนเริ่มเตรียมโต๊ะสำหรับอาหารกลางวัน เขาแน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเขา และเขาเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวไปที่ตู้ เขาหาตู้ที่มีหุ่นยนต์ได้อย่างรวดเร็ว มีตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนว่า "ซาชา" อยู่บนตู้
วัวเปิดตู้และเห็นหุ่นยนต์ที่เขาปรารถนา หุ่นยนต์ปิดอยู่ มันนอนอยู่บนชั้นวางอย่างนิ่ง แต่ทันทีที่วัวเหยียดมือไปเพื่อเอามันและดูให้ใกล้ๆ ตาของหุ่นยนต์ก็ส่องแสงสีเหลือง วัวกลัว เขาเกือบจะร้องออกมา แต่เขาจำได้ทันเวลาว่าการทำเช่นนั้นอาจทำให้เขาเสียตัว หุ่นยนต์หันหัวไปหาเด็กชายและพูด
คุณไม่ใช่เจ้าของของฉัน
แล้วคุณเป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ เหรอ ซาชาไม่ได้โกหก...
เปิดใช้งานโปรโตคอล "การลักพาตัว" เปิดสัญญาณเตือน — หุ่นยนต์พูดด้วยเสียงเครื่องจักร
ไม่ ไม่ต้อง รอสักครู่ — วัววิงวอนหุ่นยนต์
คุณต้องการลักพาตัวฉันเหรอ
ไม่... — วัวลังเล
พบการโกหก เปิดใช้งานโปรโตคอล "ต่อต้านการโกหก" — หุ่นยนต์ยืนขึ้นบนชั้นวางและยกปืนเลเซอร์ของมันขึ้น มุ่งไปที่เด็กชาย
ไม่ รอสักครู่ ไม่ต้อง ได้โปรด ฉันไม่ต้องการลักพาตัวคุณ จริงๆ ฉันไม่ได้โกหก ฉันแค่อยากเล่นเท่านั้น ซาชาไม่ยอมให้ และฉัน... ฉันมาเพื่อเล่นสักครู่แล้วคืนคุณไว้ที่เดิม ไม่ต้องเปิดใช้งานปืน ได้โปรด — วัวกังวลมาก เขาเป็นห่วงว่าเขาทำสิ่งที่ไม่ดี และเขาประหลาดใจที่หุ่นยนต์เป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ
ฉันเข้าใจแล้ว คุณเป็นเด็กที่ดี อย่าทำสิ่งที่คุณวางแผนไว้ คุณควรขอโทษซาชา — หุ่นยนต์พูดและลดปืนลง
ฉันไม่สามารถ เขาจะคิดว่าฉันต้องการขโมยคุณ เขาจะแจ้งให้ครูสอนทราบแน่นอน และครูสอนจะบอกแม่กับพ่อ และพวกเขาจะเสียใจมาก ฉันไม่อยากให้พวกเขาเสียใจ — น้ำตาเล็กน้อยไหลลงมาจากแก้มของวัว
ฉันเข้าใจ คุณเป็นเด็กที่ดี แต่คุณรู้ว่าการเอาของคนอื่นเป็นสิ่งที่ไม่ดี และคุณยังคงตัดสินใจที่จะเล่นกับฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต คุณทำผิด
ฉันรู้ ขอโทษครับ มิสเตอร์หุ่นยนต์ แค่ว่าฉันไม่เคยเห็นของเล่นที่สวยงามแบบนี้มาก่อน และฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ได้ ฉันเห็นว่าคุณเสียใจ ฉันจะเก็บเรื่องของคุณไว้เป็นความลับ แต่คุณต้องจำบทสนทนาของเราไว้ ไม่เคยเอาของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต มันไม่ดี มันไม่ดี มันไม่ดี — หุ่นยนต์พูดและปิดตัวลง
วัวกำลังทำอะไรอยู่ที่นี่ — เขาได้ยินเสียงของซาชา
ฉันแค่อยาก... — วัวคิดว่าจะโกหกว่าเขาเพิ่งเดินผ่าน แต่เขายังจำคำพูดของหุ่นยนต์อยู่ และตัดสินใจที่จะไม่ทำสิ่งที่ไม่ดีเป็นครั้งที่สอง — ฉันอยากเล่นหุ่นยนต์ของคุณ ตอนนี้ฉันเชื่อว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ จริงๆ ขอโทษที่ฉันไม่เชื่อตั้งแต่แรก และเข้ามาที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากคุณ
อ๋อ เป็นแบบนั้นเหรอ ไม่เป็นไร คุณไม่ได้เอามันไป คุณหยุดได้ทันเวลา มันเจ๋งจริงๆ มาเล่นด้วยกันเถอะ
ขอบคุณ ซาชา คุณเป็นเพื่อนแท้ — วัวร้องเพลงด้วยความสุข
แล้วเราลองนั่งหุ่นยนต์ลงในรถของคุณดูไหม — ซาชาเสนอ
ได้ มันจะเจ๋งแน่นอน
วัวนำรถขนาดใหญ่ของเขามา และเขากับซาชาเอาหุ่นยนต์นั่งลงในรถ วัวรู้สึกว่าหุ่นยนต์พูดเบาๆ ว่า "ดีแล้ว" เมื่อเขาเอาหุ่นยนต์นั่งลงในรถ และเด็กชายก็ยิ้ม เขาดีใจที่ทุกอย่างจบลงด้วยดี และที่หุ่นยนต์ที่ใจดีช่วยเหลือเขาให้พ้นจากการทำสิ่งที่ไม่ดี และซาชาอนุญาตให้เล่น