ซาร่าควบม้าไปบนทุ่งหญ้าสีเขียวราบเรียบ เธอไม่เคยควบม้าเร็วเช่นนี้มาก่อน หรืออาจเป็นเพราะอดรีนาลีนในเลือดที่ทำให้เธอรู้สึกเช่นนั้น เธอต้องไปให้ทันเวลา ทุกวินาทีที่ผ่านไป เพื่อนและพี่น้องของเธอที่อีกฟากหนึ่งของอาณาจักรสัตว์กำลังได้รับบาดแผลช้ำจากกระบองของทรอลล์ชั่วร้าย เธอจึงรีบเร่งเท่าที่ทำได้ ลมพัดปะทะใบหน้าจนดวงตาของเธอปริ่มน้ำตา
ในขณะเดียวกัน อาณาจักรสัตว์กำลังตั้งรับอย่างเข้มแข็ง ทรอลล์ชั่วร้ายบุกเข้ามาและใช้กระบองทุบตีผู้อยู่อาศัยของอาณาจักร

ในแนวป้องกันด่านแรกมีตัวนิ่มและแรดยืนอยู่ พวกมันรับแรงกระแทกได้ดีกว่าใคร เพราะนอกจากชุดเกราะแล้ว พวกมันยังมีเกราะธรรมชาติและผิวหนังหนาอีกด้วย

ชุดเกราะสำหรับผู้เข้าร่วมการต่อสู้ถูกจัดทำโดยบีเวอร์ แผนของหมาป่าเฒ่าผู้ชาญฉลาดคือการตั้งรับและรอคอยซาร่า เขาเตรียมแผนนี้มาตั้งแต่สัตว์ประหลาดประกาศสงครามกับพวกเขา ขอเพียงซาร่ามาทันเท่านั้น!

ด้วยเหตุนี้ สัตว์ทุกตัวจึงสวมเกราะ รวมถึงหนูน้อยที่คอยแทงขาของทรอลล์ ซึ่งทำให้ทรอลล์ถูกรบกวนมากกว่าจะได้รับความเสียหายที่แท้จริง
ซาร่าเร่งม้าด้วยความเร็วสูงสุดเข้าใกล้สะพานข้ามคูน้ำ ตรงนั้นคือจุดสิ้นสุดของอาณาจักรสัตว์ และเป็นที่ตั้งของสัตว์ประหลาด
คูน้ำลึกล้อมรอบที่อยู่ของสัตว์ประหลาด ที่นั่นมันซ่อนตัวและสั่งการทรอลล์ชั่วร้าย มังกร และสิ่งชั่วร้ายอื่นๆ ที่หวาดกลัวและเชื่อฟังมัน
ไม่มีใครจำได้แล้วว่าทำไมพวกเขาถึงกลัวมัน มันเป็นเช่นนี้มาโดยตลอด แต่เมื่อสัตว์ประหลาดตัดสินใจบุกอาณาจักรสัตว์ สัตว์ทั้งหลายไม่หวาดกลัวและตัดสินใจต่อต้าน
ซาร่าช่วยเหลือสัตว์มาตลอดชีวิตที่เธอจำความได้ และเธอไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียวเมื่อถูกขอให้ช่วย ขณะเข้าใกล้สะพาน เธอเห็นมังกรตัวมหึมา มันมีสีแดง มีสามหัว และจากแต่ละหัวสามารถพ่นไฟเป็นสายใหญ่ได้

มังกรตัวนั้นใหญ่และอ้วนมาก ปีกเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังมีไว้เพื่อความสวยงามมากกว่าการบิน เพราะมันไม่อาจพยุงร่างของมันได้อีกต่อไป มังกรตัวนี้เฝ้าสัตว์ประหลาดในขณะที่สิ่งชั่วร้ายอื่นๆ ต่อสู้กับสัตว์ทั้งหลาย
ซาร่าควบม้าตรงเข้าหามังกร เธอและม้าคู่ใจเป็นเพียงสองตัวที่ไม่มีเกราะ เพราะเช่นนั้นพวกเขาจะควบได้เร็วกว่า อีกอย่าง เกราะใดจะช่วยต้านกระแสไฟของมังกรตัวมหึมาได้เล่า
ในสนามรบ ทรอลล์ชั่วร้ายดีใจเพราะคิดว่ากำลังชนะ สัตว์ค่อยๆ ถอยร่น แต่ไม่ยอมแพ้
ทรอลล์ฟาดกระบองใส่ตัวนิ่มและแรด บางครั้งลิงที่วิ่งเข้ามาใกล้ก็โดนไปด้วย ซึ่งพวกมันขว้างมะพร้าวเปล่าใส่ศัตรู โชคดีที่เพราะชุดเกราะ พวกมันจึงมีเพียงรอยช้ำเล็กน้อย
ทรอลล์รู้ว่าเบื้องหลังพวกมันมียักษ์ที่สูงกว่าช้างในอาณาจักรสัตว์ และยังไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ ส่วนสัตว์ประหลาดของพวกมันมีมังกรตัวมหึมาคอยเฝ้า แล้วพวกมันจะแพ้ได้อย่างไรกัน?)
มังกรเห็นซาร่าและยิ้มเยาะ มันเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้จริง แต่กลับมีเด็กหญิงตัวเล็กๆ ขี่ม้ามา ไม่มีการป้องกัน และแทบไม่มีอาวุธ ใช่ เธอมีปลอกธนูพร้อมลูกศรและคันธนู แต่เธอจะทำอะไรได้ด้วยมัน? ลูกศรถ้าจะโดนมังกร ก็คงแค่ทำให้มันจั๊กจี้เล็กน้อย มันจะจัดการเด็กผู้หญิงคนนั้นได้ในพริบตา นี่จะเป็นชัยชนะที่ง่ายดาย
ในขณะเดียวกัน ซาร่าเลี้ยวไปก่อนถึงมังกร และควบผ่านสะพานตรงไปยังคูน้ำ ยิ่งเธอเข้าใกล้เท่าไร หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นเท่านั้น
«ขอให้ทำได้เถอะ ขอแค่กระโดดข้ามได้ ถ้าไม่สำเร็จล่ะ จะเป็นอย่างไร?»
เธอจะตกลงไปในคูน้ำ และอาณาจักรสัตว์ก็จะแพ้การต่อสู้…
«ไม่ได้ ต้องขับไล่ความคิดเหล่านี้ออกไป!» เด็กหญิงตัดสินใจ
คูน้ำอยู่ใกล้มากแล้ว และในบางจังหวะซาร่าก็รู้สึกตื่นตระหนก แต่ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงพ่อในใจ: «ลูกสาว ลูกต้องทำได้! ลูกทำได้แน่ พ่อเชื่อในตัวลูกและภูมิใจในตัวลูก»
ซาร่าไม่มีความลังเลอีกต่อไป เธอก้มตัวลงบนหลังม้ามากขึ้น กดส้นเท้าลงที่สีข้างม้า แม้ม้าจะวิ่งเร็วอยู่แล้วก็ตาม พวกเขาพุ่งไปถึงคูน้ำ ซาร่าลุกขึ้นยืนบนโกลน ม้าใช้ขาหลังดีดตัวจากขอบผา และพวกเขาลอยขึ้นสู่อากาศ

มังกรเพิ่งรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น เด็กหญิงคนนี้ผ่านหน้ามันไปและกระโดดข้ามคูน้ำได้ มันพุ่งไปยังที่อยู่ของสัตว์ประหลาดโดยขยับขาอย่างรวดเร็วและใช้ปีกเล็กๆ ช่วยพยุงตัว แต่จะไปทันซาร่าและม้าคู่ใจของเธอได้อย่างไรกัน…
ซาร่าชะลอความเร็วลงเล็กน้อย ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องรีบอีกแล้ว เธอต้องหายใจให้ทั่วท้องเพื่อให้สงบลง และให้มือได้พักบ้าง เพราะงานที่สำคัญที่สุดยังรออยู่ข้างหน้า
เธอควบตรงไปยังที่อยู่ของสัตว์ประหลาดซึ่งไม่มีผู้เฝ้าแล้ว เมื่อเข้าใกล้ เธอชักลูกศรออกจากปลอก จุดไฟที่ลูกศร แล้วยิงตรงเข้าไปที่หลังคาฟาง ซึ่งลุกไหม้ขึ้นทันที โดยที่เธอไม่ต้องหยุดม้า

อีกไม่กี่นาทีต่อมา มังกรก็มาถึง มันหอบแฮ่ขณะวิ่งมายังที่อยู่ของสัตว์ประหลาดซึ่งกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง แต่มันจะทำอะไรได้? มันพ่นไฟเป็นได้ แต่ดับไฟไม่เป็น
ส่วนซาร่าก็ควบกลับไปยังสะพานที่ว่างอยู่ เพื่อกลับเข้าสู่อาณาจักรสัตว์ บนท้องฟ้า เธอเห็นนกฮูกผู้ชาญฉลาดที่ลอยอยู่บนก้อนเมฆตลอดเวลานั้น
นกฮูกร่อนลงเหนือสนามรบและตะโกนว่า «ทรอลล์ หยุดเดี๋ยวนี้! พวกเจ้าสู้เพื่ออะไร? สัตว์ประหลาดไม่มีอีกแล้ว! พวกเจ้าไม่มีอะไรต้องกลัวอีกต่อไป»
ทรอลล์และยักษ์เริ่มทิ้งอาวุธและหนีออกจากสนามรบไปคนละทิศละทาง จริงอยู่ เมื่อไม่มีสัตว์ประหลาดที่พวกมันเคยกลัวและเป็นเหตุให้พวกมันทำสงคราม แล้วพวกมันจะสู้ไปเพื่ออะไรอีก?
อาณาจักรสัตว์ปีติยินดีและเฉลิมฉลอง สัตว์ต่างถอดเกราะและกอดกัน ต่อมาซาร่าพร้อมม้าคู่ใจของเธอก็เข้าร่วมด้วย
หลังจากนั้นไม่นาน ซาร่าเดินเล่นกับพ่อของเธอตามชายฝั่งทะเล
พ่อคะ ซาร่าพูดว่า หนูกระโดดข้ามคูน้ำนั้นได้และช่วยอาณาจักรสัตว์ไว้ได้แล้ว
ใช่แล้วลูกรัก พ่อรู้และภูมิใจในตัวลูก ลูกจะทำทุกอย่างในชีวิตนี้ได้แน่นอน!
ซาร่าอยากจะบอกว่าเธอรักพ่อ แต่เมื่อมองหน้าพ่อ เธอก็เข้าใจว่าพ่อรู้อยู่แล้ว