ที่มาของกลางวันและกลางคืน
8 857

ที่มาของกลางวันและกลางคืน

ผู้เขียน:
นิทานอบรมสั่งสอนเรื่องความดีและความชั่ว เรื่องกลางวันกลางคืน แม่มดกับพ่อมด ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ สอนให้เด็กปฐมวัยเชื่อฟังผู้ใหญ่ และอธิบายว่าทำไมกลางวันจึงไม่มีดวงจันทร์ และกลางคืนจึงไม่มีดวงอาทิตย์

เรื่องนี้เกิดขึ้นในสมัยโบราณอันไกลโพ้น เมื่อผู้คนยังไม่รู้จักคำว่ากลางวันและกลางคืน ท้องฟ้าสว่างอยู่ดีๆ ความมืดมิดก็เข้ามาแทนที่แสงสว่างได้ทันที ไม่มีทั้งพระอาทิตย์ พระจันทร์ หรือดวงดาวเลย ผู้คนลำบากมาก นักเดินทางที่ต้องเดินในความมืดอาจพลัดตกไปในอันตรายได้ง่ายๆ

ในยุคที่ยากลำบากนั้น มีพี่สาวกับน้องชายอาศัยอยู่ด้วยกัน น้องสาวชื่อ เดือน-ราตรี ส่วนน้องชายชื่อ อาทิตย์-วัน

ทั้งสองอยู่กันเพียงลำพัง ไม่มีญาติพี่น้องคนอื่นคอยช่วยเหลือ พี่สาวจึงต้องคอยดูแลน้องชายที่ซุกซนอยู่เสมอ

ไม่นานก็มียายแก่คนหนึ่งย้ายมาอยู่ไม่ไกลจากบ้านของพวกเขา เด็กๆ ดีใจในตอนแรกเพราะอยากผูกมิตรกับยาย แต่ยายขี้บ่นรีบเตือนว่าอย่าเข้าใกล้ทั้งตัวยายและบ้านของยาย ยายไม่ชอบคน โดยเฉพาะเด็กขี้แยที่ส่งเสียงจ้อกแจ้ก

ถ้าข้าเห็นพวกเจ้ามาแอบอยู่ในสวนของข้าเมื่อไหร่ ข้าจะเอาตำแยฟาดให้จำไปจนตายเลยเชียว! ยายตะโกนไล่หลังมา

เด็กๆ ไม่รู้เลยว่าชื่อของยายเพื่อนบ้านคนใหม่นี้คือ อาฆาต-เภทภัย

พี่เดือน ขอออกไปเล่นลูกบอลได้ไหม? อาทิตย์ถามด้วยสีหน้าเซ็งๆ

ได้ แต่อย่าอยู่นาน อีกเดี๋ยวข้าวจะสุกแล้ว แล้วอย่าไปแถวบ้านหลังนั้นเด็ดขาด! เดือนตอบ

ตกลง! อาทิตย์ตะโกนตอบแล้ววิ่งออกไป

อาทิตย์เล่นสนุกจนพลาดเตะลูกบอลไปตกในสวนของยายแก่โดยไม่ได้ตั้งใจ เขาเห็นยายเดินออกจากบ้านไปที่ไหนสักแห่ง เขาจึงมองซ้ายขวาให้แน่ใจว่าพี่สาวไม่เห็น แล้วปีนรั้วเข้าไป

ลูกบอลตกอยู่ใกล้พุ่มหม่อน อาทิตย์ไม่เคยเห็นลูกหม่อนใหญ่และสุกขนาดนี้มาก่อน ลูกหม่อนเหมือนจะเรียกเขาและกระซิบว่า «กินเถอะจ้ะ หนูน้อย อร่อยมากเลย!» ส่วนหม่อนในสวนของพวกเขาเองนั้นลูกเล็กและเปรี้ยว แต่ที่นี่ลูกหม่อนมีเต็มต้น ฉ่ำและหอมหวาน

ที่นี่มีหม่อนเยอะแยะ ไม่มีใครรู้หรอกถ้าฉันชิมสักลูก อาทิตย์คิดในใจ

เมื่อเก็บลูกบอลได้แล้ว อาทิตย์ก็รีบกลับบ้าน เขาคิดว่าไม่มีใครรู้เรื่องความซนเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเอง แต่ยายแก่รู้ทันทีว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญเข้ามาในสวนตอนที่ตนไม่อยู่

ยายไม่ไปต่อว่าเด็กๆ แต่กลับเก็บความแค้นไว้ในใจ

ไม่เป็นไร ถ้าแกกลับมาอีกครั้ง ค่อยคิดบัญชีกันตอนนั้น! ยายพึมพำกับตัวเอง

อาฆาต-เภทภัยไม่ใช่ยายแก่ขี้โมโหธรรมดา แต่เป็นแม่มดตัวจริงที่ชอบนำเคราะห์กรรมมาสู่ผู้คน และลูกหม่อนของยายก็เป็นของวิเศษ ใครได้กินเข้าไปก็จะหมดความสงบ จะอยากกินอีกและอีกไม่รู้จบ

และเรื่องก็เป็นไปตามนั้น เด็กชายเริ่มนอนไม่หลับ ทั้งคืนเขาฝันถึงแต่ตอนกินลูกหม่อน พี่สาวไม่เข้าใจว่าทำไมน้องชายจึงซึมและเงียบลง แต่เขาก็เก็บความลับไว้คนเดียว

สามวันผ่านไปในความทรมาน อาทิตย์เห็นยายออกจากบ้านไป จึงรีบไปที่รั้วสวนทันที เขาปีนข้ามรั้วไปยังแปลงหม่อน แต่ยังไม่ทันได้เด็ดลูกเลย เจ้าของบ้านก็กลับมาเสียแล้ว

อ้าว ไงล่ะ แขกไม่ได้รับเชิญ! มาชิมลูกหม่อนของข้าหรือ เดี๋ยวจะได้ชิมตำแยแทน! ยายแหกปากด่าด้วยความโกรธ พลางยกกำตำแยที่มีหนามเต็มไปหมดขึ้นฟาดเด็กน้อย แต่ในวินาทีสุดท้าย พี่สาวของเด็กก็คว้าแขนยายไว้ทัน

พี่สาวมาถึงพอดี เมื่อได้ยินเสียงโวยวาย เดือนก็รู้ทันทีว่าน้องชายของตนอยู่ที่ไหน

ท่านอย่าทำแบบนี้นะ! เดือนพูดอย่างหนักแน่นแต่ใจเย็น ถ้าเขาเอาอะไรของท่านไป เราจะชดใช้ให้ แต่ข้าจะไม่ยอมให้ท่านทำร้ายน้องชายของข้าเด็ดขาด!

ไม่ยอมงั้นหรือ? เจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร! ยายโกรธจนถึงกับโยนตำแยทิ้ง ได้ไหม! พวกเจ้าเป็นฝ่ายขอเอง!

คำพูดของแม่มดฟังไม่ชัด แล้วก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้น เด็กๆ ได้ยินเพียงประโยคเดียว

พวกเจ้าจะไม่ได้เห็นหน้ากันอีกเลยตลอดกาล!

เดือนจึงขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้าในฐานะดวงจันทร์ และเวลาที่มืดก็ถูกเรียกตามนางว่ากลางคืน นางเศร้าโศกถึงน้องชายมาก และมักร้องไห้บ่อยๆ น้ำตาของนางกลายเป็นดวงดาวสุกสกาวเย็นเยียบ

พี่สาวไม่อาจเห็นหน้าน้องชายได้อีก เพราะเขาได้กลายเป็นดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า และผู้คนก็เรียกช่วงเวลาที่สว่างว่ากลางวัน

ฤๅษีสนธยา-รุ่งอรุณ ผู้เฒ่าที่ใจดีและมีเวทมนตร์ ตัดสินใจจะช่วยเด็กๆ ที่น่าสงสาร แต่จะทำอย่างไรได้ เพราะคาถาของแม่มดนั้นไม่มีใครถอนได้

ในที่สุดฤๅษีก็หาทางออกได้ ท่านละทิ้งโลกมนุษย์และขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้า นับแต่นั้นมา ความมืดก็ไม่เข้ามาแทนที่แสงสว่างอย่างกะทันหันอีกต่อไป และระหว่างกลางวันกับกลางคืนก็เกิดช่วงโพล้เพล้ขึ้น คือตอนเย็นที่เป็นสนธยา และตอนเช้าที่เป็นรุ่งอรุณ

ตอนสนธยา อาทิตย์ยังพอมีโอกาสได้มองดูน้องสาวอยู่บ้าง และตอนรุ่งอรุณ สองพี่น้องก็พอจะได้คุยกันบ้างเป็นบางครั้ง

แม้การพบกันจะสั้นนัก แต่มันก็ทำให้พี่น้องคู่นี้มีความสุขขึ้น ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าอีกฝ่ายยังสบายดี และนั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับคนที่รักกันหรอกหรือ?

มาเถิด เดือน กระซิบนิทานให้ฉันฟังหน่อย
เจ้าซ่อนอะไรไว้ในความมืด
เรื่องที่เจ้าสวมหน้ากากอยู่ทุกคืน
และตามหาน้องชายในความเงียบงัน

แม่มดใจร้ายพรากพวกเจ้าจากกัน
ทั้งที่เคยสนิทสนมแนบชิดมาก่อน
แต่การพบกันในยามรุ่งอรุณ
กระซิบว่า «พวกเจ้ายังสำคัญต่อกันเสมอ»

โอบกอดน้องชายตัวน้อยไว้แน่น
ช่างน่าเสียดายที่การพบกันสั้นนัก
และแล้วก็มีเด็กชายคนหนึ่ง
แหวกเมฆลอยไปเบาๆ

นี่คือชะตาของคนที่รักกัน
ทั้งวันและคืนต่างรีบเร่งเสมอ
มีเพียงยามรุ่งอรุณที่ได้พบกัน
นี่แหละเพื่อนรัก คือเรื่องราวของเรา

นิทาน ที่มาของกลางวันและกลางคืน มีให้ในรูปแบบ FB2 สำหรับโทรศัพท์ แท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ และเครื่องอ่านอีบุ๊ก.
นิทานที่คล้ายกัน
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
โคโลบอคก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจสมัครเว็บไซต์หาคู่ และทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ นิทานสอนใจสมัยใหม่เกี่ยวกับโคโลบอคที่หาเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต
5 806 10
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
นิทานสอนใจร่วมสมัยเกี่ยวกับกระต่ายและหมาป่าที่ตัดสินใจสลับหางกัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
31 900 12
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
นิทานสมัยใหม่เกี่ยวกับเจ้าหญิงคนหนึ่งที่กลัวมังกรตัวน่ากลัวมาก แต่วันหนึ่งเธอก็เอาชนะความกลัวและตัดสินใจไปเยี่ยมมังกร... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพใหม่
12 400 12
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
กษัตริย์ได้สั่งให้ลูกสาวทั้งสามของพระองค์อบพายมาคนละชิ้นเพื่อวันเกิดของพระองค์ เจ้าหญิงสองคนทำตามคำสั่ง แต่คนที่สองกลับมามือเปล่า จากนิทานเรื่องนี้คุณจะได้รู้ว่าเพราะเหตุใด
5 405 10

ต้องการรับการแจ้งเตือนเกี่ยวกับนิทานเรื่องใหม่หรือไม่?

↑