งานฉลองของซาร์แห่งท้องทะเล
ซาร์แห่งท้องทะเลกับลุงเชอร์โนมอร์เล่นไพ่กัน เล่นไพ่ไอ้โง่ตามเคย ซาร์โกงเหมือนทุกครั้ง เชอร์โนมอร์แกล้งทำเป็นไม่เห็น
น่าเบื่อจริงๆ! ซาร์แห่งท้องทะเลร้องขึ้น
เจ้าไม่เคยพอใจอะไรเลย บ่นพึมพำลุงเชอร์โนมอร์ มาเล่นหมากรุกกันดีกว่า
เมื่อวานเล่นไปแล้ว เจ้าชนะแบบไม่อายเลย ซาร์เตือน
เชอร์โนมอร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ เกาหัวแล้วเสนอขึ้นมาทันที
งั้นเรามาเล่นหมากรุกคนจริงกันดีกว่า!
หมายความว่ายังไง? ดวงตาของซาร์แห่งท้องทะเลเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
ให้ม้าน้ำเป็นม้าหมากรุก เราแค่ต้องหาปลาคู่ดำและขาวมาสองคู่ ส่วนปลาหมึกยักษ์ให้เป็นเรือ! จินตนาการของเชอร์โนมอร์ก็หยุดชะงักตรงนี้
ให้กุ้งเป็นเบี้ย! ซาร์ว่า
ข้ารู้จักปลาชื่อฮูมูฮูมูนูกูนูกูอาปัวอา ให้มันมาเป็นโค่นหมากรุกดีไหม? เชอร์โนมอร์เสนอ
ไม่มีชื่อแบบนั้นหรอก! เจ้าจำมาได้ยังไง? ซาร์ประหลาดใจ
เชอร์โนมอร์หยิบใบสาหร่ายทะเลออกจากกระเป๋าเกราะทองคำ บนใบเขียนด้วยหมึกทะเลพิเศษว่า «ฮูมูฮูมูนูกูนูกูอาปัวอา หรือปลาปักเป้าปิกัสโซ»
ปลาตัวนั้นเขียนมาให้ข้าเองแหละ เชอร์โนมอร์พูดอย่างภาคภูมิ
ก็ใช่สิ ชื่อแบบนี้ต้องได้เป็นโค่นหมากรุกแน่! ซาร์แห่งท้องทะเลตัดสินใจ แล้วสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ให้ปลาปักเป้าเป็นราชินี และให้ดาวทะเลเป็นราชา
ซาร์ไม่รอช้า เรียกเสนาบดีมาอ่านประกาศเชิญสัตว์ทะเลมาร่วมเล่นหมากรุกคนจริง
วันรุ่งขึ้นหมากรุกคนจริงก็พร้อมเล่น มีการวาดกระดานลงบนพื้นทรายใต้น้ำหน้าวังหลวง ช่องต่างๆ ถูกเติมด้วยทรายดำและขาว
ซาร์แห่งท้องทะเลและเชอร์โนมอร์ขี่เต่าทะเลตัวใหญ่เคลื่อนที่เหนือกองทัพของตน เล่นกันอย่างสนุกสนานหลายวัน ตอนแรกทุกตัววิ่งวุ่นไปมาอย่างไม่เป็นระเบียบ มีแต่ดาวทะเลที่เคลื่อนไหวช้าๆ และยังคงกรองน้ำหาอาหารไปด้วย ต่อมาทุกคนก็เริ่มเข้าใจเกมนี้มากขึ้น
แต่ไม่นานหมากรุกคนจริงก็ทำให้ซาร์แห่งท้องทะเลเบื่อ
เชอร์โนมอร์เสนอให้เต้นรำกับนางเงือก ให้ตัวแมงกะพรุนต่อสู้กันเพื่อความสนุก หรือเล่นกีฬาลาปตาในท้องทะเล แต่ความเซ็งของซาร์ก็ยังไม่หาย แถมฟันของซาร์ก็เริ่มปวดขึ้นมาอีก…
จึงเชิญปลาหมอผ่าตัดมาช่วย ส่วนเชอร์โนมอร์ขี่เต่าทะเลไปหาแม่มด
ดูเจ้าจะเศร้าๆ นะเชอร์โนมอร์ แม่มดพูดด้วยความเห็นใจ ซาร์แห่งท้องทะเลเบื่ออีกแล้วหรือ?
ข้าไม่รู้จะหาอะไรให้เขาทำแล้ว ถ้าไม่ได้ก็ต้องเปิดศึกกับฝูงปลากระเบนแล้วล่ะ เชอร์โนมอร์ถอนหายใจ
ไม่ ไม่ต้องทำสงคราม! แม่มดประกาศอย่างเด็ดขาด ลองเสนอให้ซาร์จัดงานวันเกิดสิ แขกจะนำของขวัญมาให้มากมาย และจะมีเรื่องให้ทำเยอะแยะ
แต่วันเกิดของเขายังอีกครึ่งปีนะ เชอร์โนมอร์แย้ง
งั้นก็ต้องเตรียมรายชื่อแขก คิดพิธีการ และเลือกเมนูอาหาร งานยังมีอีกเยอะ เจ้าก็ไปจัดการเถอะ
แต่ก่อนนี้เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของข้าราชสำนัก ทั้งผู้ดูแลมารยาท หัวหน้าฝ่ายสันทนาการ และหัวหน้าพ่อครัว
เจ้าลืมไปแล้วหรือ! นี่มันวันพิเศษนะ เขาจะมีอายุเก้าร้อยเก้าสิบเก้าปีแล้ว! ข้าราชสำนักของพวกเจ้าทำอะไรซ้ำๆ ทุกปี ไม่มีทั้งสมองและจินตนาการ แม่มดบ่น
จริงด้วย! เชอร์โนมอร์อุทาน ข้าฝันอยากเห็นมังกรสีฟ้ามาตลอด แต่ผู้ดูแลมารยาทไม่ยอมเชิญสักที! เราเชิญเขาเองเลยดีกว่า!
แต่มันตัวเล็กมากนะ แม่มดแปลกใจ ท่ามกลางแขกคนอื่นๆ คงไม่มีใครสังเกตเห็นแน่!
งั้นเจ้าก็ต้มยาขยายร่างให้เขาสิ แล้วเขาจะได้โชว์ความงามต่อหน้าทุกคน! เชอร์โนมอร์ตอบอย่างไม่ลังเล
ทั้งสองแยกย้ายกัน เชอร์โนมอร์กลับวัง ส่วนแม่มดกลับไปยังห้องสมุดใหญ่ของตนเพื่อค้นหาสูตรยาขยายร่างสำหรับมังกร
ซาร์แห่งท้องทะเลชอบใจความคิดที่จะจัดงานวันเกิดด้วยตนเองมาก ฟันที่ปวดก็หายไปเลย เก้าร้อยเก้าสิบเก้าปีนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เป็นตัวเลขที่สวยงามเหลือเกิน แรกเริ่มก็ต้องเขียนรายชื่อแขก ต้องรวบรวมกองทัพขนาดใหญ่เพื่อส่งคำเชิญ
เชิญราชาปลาเฮอริ่ง ปลาทองคำ ปีศาจทะเล มังกรน้ำ ปลาวาฬมหัศจรรย์ นางเงือกจากทะเล แม่น้ำ และทะเลสาบ หมึกยักษ์ มังกรสีฟ้า และสัตว์ทะเลแปลกตาอีกมากมาย รวมทั้งสิ่งมีชีวิตวิเศษต่างๆ
ทั้งสองเถียงกันและทะเลาะกันอยู่นานว่าใครควรได้รับเชิญ ใครไม่ควร ใช้เวลาไปหนึ่งเดือนเต็มในการทำรายชื่อแขก ซาร์แห่งท้องทะเลลืมเรื่องความเบื่อไปเลย
อีกเดือนหนึ่งถูกใช้ไปกับการวางเมนูอาหาร มีของกินมากมายเหลือเกิน เช่น แกงหูกบพิษจากหนองน้ำ แต่หมึกยักษ์ไม่สามารถไปล่าได้เพราะหนองน้ำไม่เหมาะกับการล่า จึงต้องซื้อจากแม่มดป่า ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าขี้งกมาก!
หอยแมลงภู่ราดซอสสีทองจากพืชบนดินหายากที่เติบโตเฉพาะบนภูเขาหิมาลัย ซึ่งเก็บมาจากชาวภูเขา ต้องจ่ายด้วยไข่มุกดำอย่างแพงเลยทีเดียว!
ลิ้นย่างของสัตว์ทะเลลึกที่น่ากลัวจากทุ่งหิมะขั้วโลกใต้ ต้องเจรจากับเพนกวินจักรพรรดิ เพนกวินไม่ต้องการของขวัญอะไรเลย แต่หัวหน้าฝูงขอเข้าร่วมงานวันเกิดของซาร์แทน
ไวน์สำหรับงานอันยอดเยี่ยมนี้ถูกสั่งจากไร่องุ่นเป็นครั้งแรก เป็นไวน์ฟองสีชมพูอมส้มรสชาติพิเศษ และยังมีเครื่องดื่มซ่าชื่อนาฟานตาเลปโนที่ทำจากผลไม้ทะเล
เค้กวันเกิดรับปากว่าจะทำโดยบาบายากา ซึ่งเป็นเชฟขนมที่มีชื่อเสียง วัตถุดิบทั้งหมดมาจากบนบก สำหรับเค้กนี้ช่างแก้วในวังได้คิดค้นภาชนะกันน้ำพิเศษขึ้นมา
แม่มดต้มยาให้บาบายากา เพื่อให้นางอยู่ใต้น้ำได้นานเท่าที่ต้องการ และทั้งสองก็มีเรื่องคุยกันมากมาย!
หัวหน้าพ่อครัวไม่ได้พักผ่อนทั้งกลางวันและกลางคืน ต้องเตรียมวัตถุดิบ หาของ และลองทำเมนูใหม่ๆ อีกมากมาย!
ซาร์แห่งท้องทะเลและเชอร์โนมอร์เริ่มแต่งบทละครเพื่องานนี้ แต่กลับติดขัด ไม่ว่าซาร์หรือเชอร์โนมอร์จะเสนออะไร ก็เคยมีมาแล้วทั้งนั้น ทั้งที่อยากทำให้ทุกคนประทับใจด้วยอะไรแปลกใหม่ และอยากสนุกไปกับมันด้วย!
หรือจะเรียกวิญญาณบ้านจากหมู่บ้านใหญ่สักแห่งมาดีนะ เผื่อคนบนบกจะมีอะไรใหม่ๆ เชอร์โนมอร์เสนอ
พูดแล้วก็ทำทันที ส่งผู้สื่อสารไปยังหมู่บ้านที่ใกล้ทะเลที่สุดพร้อมยาจากแม่มด เพื่อให้วิญญาณบ้านหายใจในน้ำได้
เชอร์โนมอร์และซาร์แห่งท้องทะเลตกตะลึงกับเรื่องเล่าของวิญญาณบ้าน คนบนบกทุกวันนี้นั่งอยู่แต่ในบ้าน บ้างก็ดูทีวี บ้างก็ก้มหน้าก้มตาดูโทรศัพท์ วิญญาณบ้านไม่รู้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นในโทรศัพท์ แต่คนพวกนั้นนอนกอดมันด้วยซ้ำ ส่วนทีวีก็เหมือนพรมที่แขวนบนผนัง มีแต่ภาพวิ่งไปมา และมีแต่ข่าวกับรายการปริศนาอยู่ตลอด วิญญาณบ้านชอบรายการเกี่ยวกับสัตว์ต่างๆ และการแข่งขันกีฬามากที่สุด
ซาร์และเชอร์โนมอร์ได้ฟังเรื่องแปลกใหม่มากมายจากวิญญาณบ้าน จึงให้รางวัลเป็นถังแครอทดองทะเลซึ่งเป็นของกินชั้นดี
ซาร์แห่งท้องทะเลและเชอร์โนมอร์ตัดสินใจจัดการแข่งขันบางอย่าง เพราะสัตว์ทะเลส่วนใหญ่ไม่รู้หนังสือ ไม่มีเวลามานั่งอ่านหนังสือ จึงตัดสินใจจัดการแข่งขันหลายประเภท
แต่ละคนจะแข่งกันตามความสามารถ หาตัวที่เร็วที่สุด แข็งแรงที่สุด ฉลาดที่สุด สวยที่สุด ใครเล่าเรื่องตลกได้ดีที่สุด ใครร้องเพลงเพราะที่สุด การแข่งขันจะมีมากมาย จากนั้นผู้ชนะทุกคนจะมาแข่งกันเพื่อรางวัลใหญ่ที่สุด เหลือแค่ต้องคิดรอบชิงชนะเลิศเท่านั้น
เวลาผ่านไปครึ่งปี และวันเกิดที่รอคอยก็มาถึง เก้าร้อยเก้าสิบเก้าปี! แขกมาถึงกันอย่างคับคั่ง ไม่เคยมีโลกใต้น้ำแห่งใดรวมสัตว์ทะเลไว้มากมายขนาดนี้ ทั้งสัตว์จริงและสัตว์วิเศษ การแข่งขันดำเนินไปหลายวัน จากนั้นก็ถึงรอบชิงชนะเลิศ และมังกรสีฟ้าเป็นผู้ชนะทุกรางวัล
ตั้งแต่ต้นงาน มังกรสีฟ้าได้ดื่มยาขยายร่าง ไม่มีใครเคยเห็นสัตว์ที่สวยงามขนาดนี้มาก่อน เขาได้รับไข่มุกดำประดับจุดทองบนสายสร้อยแพลทินัมบิดเกลียว
เมื่อมังกรสีฟ้าต้องการ เขาสามารถเปลี่ยนขนาดได้ตามใจ จะใหญ่หรือเล็กก็ได้ เพียงแค่เอ่ยขอกับไข่มุกดำ ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งยาอีกต่อไป
หีบโบราณ
ในวันสุดท้ายของงาน แขกทั้งหมดเข้าแถวยาวเหยียดหน้าบัลลังก์ของซาร์แห่งท้องทะเลพร้อมของขวัญ นำของขวัญมามอบให้สามวันติดต่อกัน มีทุกอย่างที่นึกออก นับไม่ถ้วน!
งานฉลองจบลงด้วยพลุใต้น้ำอันยิ่งใหญ่ ที่จัดโดยริฟตีกับควันดำ ใกล้วังมีลูกไฟ แมงกะพรุน และดวงดาวพุ่งขึ้นฟ้า แสงสีต่างๆ ส่องประกายไปทั่ว ชาวโลกตกใจคิดว่าภูเขาไฟใต้น้ำตื่นขึ้นมา แต่ไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น พลุเหล่านั้นใช้เวลาแค่คืนเดียวเท่านั้น
สุดท้ายทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ ซาร์แห่งท้องทะเลเริ่มจัดการของขวัญที่ได้รับ และเรียกเชอร์โนมอร์มาช่วย ผ่านไปไม่กี่วันก็พบหีบโบราณที่เต็มไปด้วยเปลือกหอย ฝังอยู่ในทราย มีกุญแจหนักๆ ล็อกอยู่
ข้าจำไม่ได้เลยว่ามีคนเคยให้ข้าสิ่งนี้! ซาร์แห่งท้องทะเลอุทาน แล้วเจ้าคิดว่าอันตรายไหมถ้าเราจะเปิดมัน?
แต่เราไม่มีกุญแจเลยนะ เชอร์โนมอร์แปลกใจ แล้วจะเปิดได้ยังไง?
เต่าทาราสกับข้าให้กุญแจทองคำไว้ นางบอกว่ามันเปิดได้ทุกกุญแจ ซาร์แห่งท้องทะเลถอดเชือกที่ทำจากสาหร่ายแช่น้ำตาของนางเงือก ซึ่งมีกุญแจทองคำห้อยอยู่ออกจากคอ
ตามที่เต่าบอกไว้ กุญแจไขเข้ากับกุญแจได้พอดี ฝาหีบโบราณเปิดออกพร้อมเสียงดังกึกก้อง ภายในหีบแบ่งเป็นสามสิบสามช่อง คือสามคูณสิบเอ็ด ในแต่ละช่องมีไข่ทองคำหนึ่งฟอง และตรงกลางมีไข่สีขาวหนึ่งฟอง ด้านข้างมีม้วนสาหร่ายทะเลวางอยู่ บนม้วนนั้นเขียนด้วยหมึกทะเลพิเศษว่า:
«พวกเจ้าได้ปลุกไข่แล้ว ภายในหนึ่งวันมันจะแตก ต้องเตรียมรางแก้วที่มีรูเล็กๆ เพื่อให้น้ำไหลเวียนได้ แล้วใส่ไข่ลงไป จากไข่ทองจะฟักออกมาเป็นนักรบสามสิบสองคน สวมเกราะเหมือนไฟที่ลุกโชน ส่วนจากไข่สีขาวจะเป็นเจ้าหญิงหงส์ ตอนแรกพวกเขาจะเป็นลูกปลาตัวเล็ก สามสิบสองตัวเป็นสีทอง และหนึ่งตัวเป็นสีขาว ต้องป้อนนมจากมานาทิดา นักรบเหล่านั้นจะเป็นทหารองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์ ควรให้เชอร์โนมอร์เป็นผู้ดูแล ส่วนเจ้าหญิงหงส์จะได้รับการเลี้ยงดูจากแม่มด นักรบจะอาศัยอยู่ในน้ำเป็นนางเงือกทองคำ และขึ้นบกเป็นมนุษย์ได้เพียงชั่วครู่ ส่วนเจ้าหญิงหงส์จะเป็นนางเงือกในน้ำ บนพื้นดินจะเป็นหงส์ขาว หรือหญิงสาวที่มีความงามเหนือธรรมดา มีคนกล่าวถึงนางไว้ว่า:
“มีเจ้าหญิงอยู่เลยทะเลไป
ที่ไม่มีใครละสายตาได้
กลางวันบดบังแสงพระอาทิตย์
กลางคืนส่องแสงให้แผ่นดิน
จันทร์ส่องประกายบนปอยผม
ดาวเปล่งแสงอยู่กลางหน้าผาก
นางสง่างามเหลือเกิน
ย่างกรายดุจนกยูง
และเมื่อนางเอ่ยวาจา
ก็เหมือนลำธารที่ไหลรินไป”»
ทั้งวังวุ่นวายไปหมด พวกช่างแก้วใต้น้ำทำรางแก้วจากทรายสีฟ้า ทหารล่าสัตว์ออกไปหาวัวทะเล นางเงือกในวังเรียนรู้จากตำราเพื่อรีดนมวัวทะเล ซาร์แห่งท้องทะเล เชอร์โนมอร์ และแม่มดนั่งจิบชาอูหลงทีละถ้วยเพื่อวางแผนการเลี้ยงดูนักรบและเจ้าหญิงหงส์ในอนาคต
วันรุ่งขึ้นทุกอย่างพร้อมแล้ว ในตู้ปลาขนาดใหญ่มีไข่สามสิบสามฟองวางเรียงกันเป็นแถว หนึ่งฟองสีขาวและสามสิบสองฟองสีทอง ซาร์แห่งท้องทะเลนั่งบนบัลลังก์ ส่วนเชอร์โนมอร์และแม่มดนั่งบนเก้าอี้รอดูลูกปลาปรากฏตัว
มีเสียงแตกดังขึ้น ไข่สีขาวเกิดรอยร้าวก่อน ตามด้วยไข่ทองที่ร้าวไปทั้งหมด เปลือกหายไป และในตู้ปลามีลูกปลาทองสามสิบสองตัวกับลูกปลาขาวหนึ่งตัวว่ายไปมา
เจ้าหญิงหงส์และนักรบในอนาคตเติบโตอย่างรวดเร็ว เรียนรู้ทุกอย่างได้ในพริบตา ซาร์แห่งท้องทะเลปรารถนาให้เป็นเช่นนั้น เพราะต้องการองครักษ์ที่เก่งกาจ
ไม่มีใครคาดว่าจะมีสงครามเกิดขึ้น แต่ใครเล่าจะปฏิเสธนักรบ! แม่มดต้องคิดยาพิเศษสำหรับเร่งการเติบโตของเด็กๆ
ผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ นักรบร่างยักษ์ก็เติบโตขึ้น ทุกวันมีเชอร์โนมอร์คอยอยู่เคียงข้าง สอนทุกอย่างที่ตนรู้และทำได้ นักรบเติบโตขึ้นด้วยความเข้มงวดและความรัก
ส่วนลูกปลาขาวเติบโตเป็นนางเงือกผมสีฟ้า แม่มดคอยดูแลและรักใคร่นางเหมือนลูก แม่มดหวังว่าเจ้าหญิงหงส์จะเรียนรู้เวทมนตร์ แต่น่าเสียดาย นางไม่สามารถเรียนรู้เวทมนตร์ได้เลย อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้ ซาร์แห่งท้องทะเลถือว่าเจ้าหญิงหงส์เป็นลูกสาวบุญธรรมของตน
นางเงือกโตขึ้นเป็นสาวงามที่โด่งดังไปทั่วโลกเวทมนตร์ ผู้ชายจากทุกมุมโลกเดินทางมาที่วังของซาร์แห่งท้องทะเล แต่เจ้าหญิงกลับไม่ชอบใครเลย และซาร์แห่งท้องทะเลก็ไม่ยอมยกลูกสาวบุญธรรมให้แก่ผีป่า ผีน้ำ หรือยักษ์ทรอลล์คนใด
ทันใดนั้น ข่าวลือเหลือเชื่อก็แพร่ออกจากอีกฟากหนึ่งของโลก มีว่าปรากฏมังกรทะเลตัวหนึ่ง ทำลายแหล่งหากินของโลมาและวาฬ แม้แต่ฉลามดุร้ายก็ยังหวาดกลัวมัน ข่าวลือก็ปรากฏและหายไปเรื่อยๆ
ซาร์แห่งท้องทะเลและเชอร์โนมอร์ตัดสินใจยังไม่ทำอะไร เผื่อว่าเรื่องนี้เป็นแค่คำพูดลมๆ แล้งๆ อีกอย่าง วังของซาร์แห่งท้องทะเลก็อยู่ภายใต้การคุ้มกันอย่างแน่นหนาของนักรบสามสิบสองคนและเชอร์โนมอร์!
มังกรสีฟ้า
ทันใดนั้นเอง มังกรสีฟ้าตัวใหญ่ก็ว่ายมาถึง ตัวเดียวกับที่มีไข่มุกดำอยู่บนคอ พร้อมจดหมายฉบับหนึ่ง ทางวังต้อนรับเขาอย่างสมเกียรติ ซาร์แห่งท้องทะเลฉีกซองจดหมายและอ่านอยู่ในใจ ยิ่งอ่านหน้าก็ยิ่งซีดลง เมื่ออ่านจบก็พูดกับมังกรสีฟ้าอย่างเด็ดขาด:
จะไม่มีวันเป็นไปตามนี้เด็ดขาด!
ซาร์สั่งให้เชอร์โนมอร์และนักรบของเขานำมังกรสีฟ้าออกไปนอกวัง
เมื่อมังกรถูกพาออกไปแล้ว ซาร์แห่งท้องทะเลก็ลุกจากบัลลังก์ วิ่งวนไปรอบๆ เชอร์โนมอร์ หน้าแดงด้วยความโกรธ และโบกจดหมายไปมา เชอร์โนมอร์ต้องพยายามปลอบซาร์อย่างหนัก
ซาร์ยื่นจดหมายให้เชอร์โนมอร์ ตัวเองก็โกรธจนพูดไม่ออก ลุงเชอร์โนมอร์คลี่ใบสาหร่ายทะเลออก ยิ่งอ่านหน้าก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆ ในจดหมายเขียนไว้ว่า:
«ข้าต้องการให้เจ้าหญิงหงส์เป็นภรรยาของข้า ให้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ไม่ต้องใช้สินสอด หากปฏิเสธ พวกเจ้าจะไม่ได้เห็นนางอีกแล้วทั้งชีวิต! รอภรรยาของข้าในหนึ่งสัปดาห์ที่เกาะบูยันตอนสองทุ่มตามเวลาทะเล» และลงชื่อว่า «ผู้ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ»
เชอร์โนมอร์ไม่เสียเวลาพูดอะไรให้มากความ ขี่เต่าทะเลพุ่งไปหาแม่มด ซาร์แห่งท้องทะเลก็วิ่งตามไปด้วย! ทั้งสองบุกเข้าไปหาแม่มดและยื่นจดหมายให้นาง แม่มดอ่านแล้วหน้าซีดเผือด
ใจเย็นๆ ก่อน! แม่มดพูดหลังอ่านจบ เรามีเวลาหนึ่งสัปดาห์ เราต้องคิดหาทางกันก่อน ใครเป็นคนนำจดหมายมา?
มังกรสีฟ้า จำได้ไหมว่าเขาชนะการแข่งขัน และได้รับไข่มุกดำนั่นมา เชอร์โนมอร์กล่าว
เขาตัวใหญ่แค่ไหนล่ะ? แม่มดถาม
ใหญ่มหึมา! ซาร์แห่งท้องทะเลตะโกน
ไข่มุกนั่นต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ตามการคำนวณของข้า มันไม่ควรทำงานได้อีกแล้ว แม่มดพึมพำ
ไม่รู้มาจากไหน มีตู้หนังสือสูงใหญ่และบันไดพาดปรากฏขึ้น แม่มดค่อยๆ ปีนขึ้นไป ค้นหาบนชั้นหนังสือโบราณที่เต็มไปหมด บันไดยิ่งสูงขึ้น แม่มดก็ยิ่งปีนขึ้นไปไกลขึ้น
ในที่สุด บนชั้นบนสุด แม่มดก็พบม้วนกระดาษที่เต็มไปด้วยเปลือกหอย นางพึมพำคาถา ทุกอย่างก็หายไป ทั้งตู้หนังสือและบันได ด้วยการโบกมือเพียงเบาๆ เปลือกหอยทั้งหมดก็หายไปจากม้วนกระดาษ
แม่มดคลี่ม้วนกระดาษออกอ่านว่า:
มิโร เทรดี สเวตโก ลานี
เฌลโดวาโร เปริกลาตี
เชเรปีโน ออร์โตอุลตี
วีคัลตีโด เตริงโกปุตตี
นี่มันคาถาอะไรกันเนี่ย?! ซาร์แห่งท้องทะเลโวยวาย
อย่ารบกวนข้า ข้าลืมภาษาโบราณนี้ไปหมดแล้ว แม่มดบ่น ต้องดื่มชาสักถ้วยก่อน!
พรึบ! ก็มีโต๊ะวางชาและขนมหวานทะเลปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสามคน พอแม่มดจิบชาไปเพียงอึกเดียว นางก็นึกอะไรออก:
ตอนนี้ข้ารู้หมดแล้ว! มังกรสีฟ้าใช้ไข่มุกดำเปลี่ยนขนาดได้ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังแปลงร่างเป็นสิ่งมีชีวิตอะไรก็ได้ เขาไม่ใช่ทูตจากผู้ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ แต่เขาเองนั่นแหละคือผู้ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ โอ้ไม่…
ได้อย่างไรกัน? เจ้าเองหรือที่ทำให้เกิดภัยพิบัตินี้! ซาร์แห่งท้องทะเลโวยวาย
ได้โปรดอย่าลงโทษข้าเลย แม่มดพูดด้วยเสียงสั่นเครือ ข้าหาพืชทะเลชื่อคริโปลูตาอ่อนไม่พบ จึงใช้คริโปลูตากิ่งก้านแทน ข้าไม่คิดเลยว่าจะเกิดผลแบบนี้…
และเจ้า เชอร์โนมอร์ ก็ตั้งแต่ก่อนงานวันเกิดของข้าก็พูดแต่ว่าเชิญมังกรสีฟ้าๆ! พวกเจ้าทั้งคู่ต่างหากที่ผิด! แล้วนี่จะทำยังไงดี? ซาร์แห่งท้องทะเลร้องอย่างกระวนกระวาย
ในม้วนกระดาษเขียนไว้ว่า มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่จะเอาชนะมังกรสีฟ้าได้ เวทมนตร์ใดๆ ก็ไร้ประโยชน์ต่อมังกร ไข่มุกดำจะปกป้องมังกรสีฟ้าจากเวทมนตร์ทุกชนิด
แล้วเราจะไปหามนุษย์จากที่ไหน? มังกรสีฟ้าตัวใหญ่มหึมาและว่ายอยู่ในห้วงลึกของทะเล ส่วนมนุษย์หายใจได้แต่อากาศเท่านั้น! เชอร์โนมอร์พูดด้วยความเศร้า
ข้ามีความคิดอยู่อย่างหนึ่ง เราต้องลองดูว่าเจ้าหญิงหงส์สามารถแปลงร่างเป็นนกและมนุษย์ได้หรือไม่ ตราบใดที่นางยังไม่เคยทำ นางก็ยังชอบใช้ชีวิตในทะเล เดี๋ยวค่อยคิดกันต่อ แม่มดกล่าว…
ยังมีต่อ