ขณะที่เดินเล่นไปตามชายหาดกับปู่ของเขา เด็กชายชื่อวิตยะมองไปไกลๆ ไปยังจุดที่ท้องฟ้าเชื่อมต่อกับผิวน้ำและดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด ปู่ของวิตยะ ชื่อนิโคไล กาวริโลวิช เป็นอดีตลูกเรือและเคยดำรงตำแหน่งกัปตันสูงสุดบนเรือขนส่งขนาดใหญ่ แน่นอนว่าเด็กชายฝันว่าเมื่อเขาโตขึ้น เขาจะต้องเป็นลูกเรือ
ปู่ค่ะ แล้วที่ไกลๆ นั่นมีอะไรอยู่ครับ
เด็กชายถามนิโคไลกาวริโลวิชด้วยความสนใจ
ฉันยินดีที่จะให้ทุกอย่าง เพื่อให้ได้เห็นแม้แต่ด้วยตาข้างหนึ่ง ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น เบื้องหลังเส้นที่ทะเลเชื่อมต่อกับท้องฟ้า
ถ้าคุณสนใจมากขนาดนั้น
ปู่ตอบ
เท่าที่ฉันทราบ ชมรมเรือใบของเรากำลังจัดหลักสูตรสำหรับลูกเรือหนุ่มสาว และเสนอให้ออกเดินทางเรือใบสี่วันโดยใช้เรือใบ ฉันสามารถจัดการได้ และพวกเราจะถูกรับเข้าทีมได้ไหม
ปู่เป็นคนที่ดีที่สุดในโลก
เด็กชายร้องเสียงดังด้วยความตื่นเต้น
วันถัดมา เมื่อวิตยะยังนอนหลับอยู่บนเตียง ปู่เข้ามาในห้อง เขาสวมชุดกัปตัน
นิโคไลกาวริโลวิช แม้ว่าจะเกษียณอายุมานานแล้ว แต่ยังคงให้ความประทับใจว่าเป็นคนแข็งแรงและมีความสามารถ ผู้ที่เห็นมากมายในชีวิต วิตยะภูมิใจมากที่มีปู่เช่นนี้
เอ๊ะ ลูกเรือ
นิโคไลกาวริโลวิชพูดด้วยน้ำเสียงผู้บัญชาการ
คุณมีเวลาสิบห้านาที: ล้างหน้า รับประทานอาหารเช้า และเก็บของ ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะออกไปทะเลโดยไม่มีเรา
วิตยะไม่คาดคิดเลยว่าตัวเองสามารถแต่งตัวได้เร็วขนาดนี้ ยังไม่ถึงเวลาที่กำหนด เขาก็วิ่งออกมาบนระเบียงในชุดเต็มและกระเป๋าเป้สะพายหลัง ซึ่งมีทุกสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเดินทางทางทะเลหลายวัน
และในที่สุด ความฝันของเด็กชายก็สำเร็จ เขาขึ้นไปบนเรือชื่อ "ฟาสต์" ซึ่งสิ่งแรกที่วิตยะเห็นคือใบเรือขนาดใหญ่ที่ลมพัดสั่นไหว ลูกเรือทั้งหมดมีพฤติกรรมที่สงบสุขอย่างน่าประหลาดใจ ไม่มีความวุ่นวายหรือการวิ่งไปมา ซึ่งควรจะเป็นสัญญาณของการเตรียมตัวออกจากอ่าว
เมื่อเห็นปู่ ลูกเรือทั้งหมดลุกขึ้นและทักทายกัปตันอาวุโสและลูกเรือหนุ่มอย่างเคารพ เด็กชายเริ่มถามปู่ว่าเรือสร้างขึ้นมาอย่างไร และแต่ละส่วนมีไว้เพื่ออะไร
ความสงบสุขที่วิตยะและปู่พบนั้นกลับกลายเป็นการหลอกลวง ทันทีที่กัปตันเรือขึ้นไปบนสะพานกัปตัน และออกคำสั่ง "ยกใบเรือ" ทุกอย่างรอบๆ ก็เริ่มเดือดพบ สมาชิกของทีมเรือแต่ละคนรู้งานของตัวเอง และโดยไม่รบกวนกัน พวกเขาเริ่มจัดเรียงใบเรือเพื่อออกไปทะเล
ไม่นานนัก "ฟาสต์" ก็อยู่ในทะเลเปิด เสียงคลื่นกระทบลำตัวเรือ ลมเบาๆ พัดผ่านดาดฟ้า ทั้งหมดนี้ทำให้วิตยะรู้สึกดีใจมากมาย
ปู่ค่ะ
เด็กชายพูดกับนิโคไลกาวริโลวิช
ในที่สุด ฉันจะได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเบื้องหลังเส้นวิเศษนี้ ที่มองเห็นได้ข้างหน้า
นิโคไลกาวริโลวิชเป็นคนสงบ จึงไม่ได้อธิบายอะไรให้หลานฟัง แต่อยากให้วิตยะเข้าใจเอง ว่าเบื้องหลังขอบฟ้านั้นจะมีทะเลสงบสุขเช่นเดียวกัน และท้องฟ้าสะท้อนในนั้น ไม่ว่าเรือจะแล่นไปข้างหน้านานแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไปถึงจุดที่ทะเลสีฟ้าพบกับท้องฟ้า
ขอบฟ้าก็ยังคงห่างไกลจากพวกเขา และยังคงมีเสน่ห์และลึกลับเหมือนเดิม
