นิทานเรื่องเจ้าหญิงที่ตามหาคู่ครอง

ในอาณาจักรอันไกลโพ้น เกิดความโศกเศร้าขึ้น: กษัตริย์ผู้แก่เฒ่าสิ้นพระชนม์ ทุกคนโศกเศร้าตามสมควร แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป ประชาชนตกลงกันว่าจะให้พระธิดาของพระองค์ขึ้นครองราชย์ แต่ไม่เหมาะที่จะให้หญิงสาวปกครองอาณาจักรตามลำพัง จึงประกาศไปยังอาณาจักรข้างเคียงทั้งหมดว่า: เรากำลังหาสามีให้กับเจ้าหญิงผู้งดงามของเรา

แล้วบรรดาผู้สมัครก็เริ่มเดินทางมาจากทุกทิศทุกทางของโลก คนแรกที่มาถึงคือเจ้าชายจากดินแดนตะวันออก ผิวแทน ฟันขาว และของขวัญที่เขานำมา... ทั้งน้ำพุที่พุ่งช็อกโกแลตแท้ๆ และชุดผ้าไหม และคำพูดหวานหูว่า:

ข้าจะพาเจ้าไป เจ้าจะเป็นภรรยาของข้า

เป็นความจริงหรือที่ว่าท่านมีภรรยาอยู่ห้าคนแล้ว?

เจ้าหญิงถามเขา

แต่เจ้าจะเป็นคนที่รักที่สุด และเราจะรวมอาณาจักรของพ่อเจ้าเข้ากับของข้า

เจ้าชายตอบอย่างเลี่ยงๆ

และตอนนั้นดวงตาของเขาก็เปล่งประกายด้วยความใฝ่ฝัน เจ้าหญิงเข้าใจทันทีว่าเขาสนใจอะไร และสั่งให้ขับไล่เขาออกจากพระราชวัง

เจ้าชายคนต่อไปมาจากทางทิศตะวันตก เขานำเครื่องประดับที่ประดับด้วยอัญมณีหายากที่ส่องแสงสว่างกว่าดวงอาทิตย์มาให้เจ้าหญิง แต่ในดวงตาของเขามีความเศร้าโศก และมันจะสว่างขึ้นก็ต่อเมื่อพูดถึงสินสอดเท่านั้น คนที่สาม ที่ห้า ที่สิบ - พวกเขาทุกคนเหมือนกันหมด

เจ้าหญิงโกรธมาก และหนีไปที่สวนหลวง แต่ชายหนุ่มคนหนึ่งตามทันเธอที่นั่น

เจ้าคือเจ้าหญิงใช่ไหม?

เขาถามด้วยความหลงใหล หญิงสาวเพียงพยักหน้า และชายหนุ่มก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งและมอบดอกกุหลาบให้เธอ

งั้นนี่สำหรับเจ้า

แค่ดอกกุหลาบดอกเดียวเหรอ? แล้วผ้าไหม เครื่องประดับต่างๆ ล่ะ?

เจ้าหญิงพูดเสียดสี

ขอโทษนะ ข้ามีน้อย แต่ข้าปลูกดอกกุหลาบนี้มาหลายปี เพื่อคนเดียวและคนที่รักของข้า

ชายหนุ่มก้มหน้าลง

มีน้อย ก็เลยอยากรวยด้วยทรัพย์สินของพ่อข้าใช่ไหม?

น้ำตาไหลลงมาบนแก้มของเจ้าหญิง เธอวิ่งไปข้างหน้า - และสะดุดกิ่งไม้ที่ยื่นออกมา

ชายหนุ่มรีบวิ่งเข้ามาหาเจ้าหญิง แต่เธอลุกไม่ขึ้น น้ำตาไหลอาบแก้ม เขาอุ้มหญิงสาวที่น่าสงสารขึ้นมา อย่างระมัดระวังและอ่อนโยน เหมือนภาชนะโบราณ และอุ้มเธอเข้าไปในพระราชวัง ที่นั่น เขาพาเธอไปหาหมอทันที โดยไม่สนใจยาม

แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ทิ้งหญิงสาวไว้ เจ้าหญิงถูกห้ามเดิน และเขาก็ยินดีที่จะอยู่เคียงข้าง เขานำน้ำมาให้ เลี้ยงผลไม้ และปลอบใจเธอเสมอ พวกเขาจึงผูกพันกัน และหลังจากนั้นก็แต่งงานกันอย่างไม่คาดคิด

และคู่รักนี้ก็อยู่กันอย่างมีความสุข ปกครองอาณาจักรอย่างชาญฉลาด พวกเขาไม่เคยทะเลาะกัน เป็นที่อิจฉาของอาณาจักรข้างเคียง