กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีฤดูหนาวอาศัยอยู่ เธอมีลูกๆ คือ เด็กชายมอรอซกับลม และเด็กหญิงตัวแสบ เมเตลิตซา วิยูกา และปูร์กา
ฤดูหนาวรักลูกๆ ของตนมาก และบางครั้งก็ปล่อยให้พวกเขาซนได้ตามใจ ลูกๆ จึงกลายเป็นเด็กดื้อ ขี้เล่น ใจแข็ง และคาดเดาไม่ได้ พวกเขาชอบแกล้งกันด้วยกันทั้งหมด
มอรอซชอบแช่แข็งทุกอย่างรอบตัว ทำให้กลายเป็นน้ำแข็งงอกและน้ำค้างแข็ง ลมชอบพัดเข้าไปในที่ลับตาและส่งเสียงประหลาดน่ากลัว ทำให้สัตว์และคนตกใจ
เมเตลิตซา วิยูกา และปูร์กาเป็นสาวน้อยซนตัวยง แย่งกันคลุมพื้นดินด้วยผ้าห่มหิมะ ดึงหมอนขนนุ่มจากมือกันและโยนไปมา แต่บางครั้งความใจดีก็ผุดขึ้นในใจสาวน้อย และพวกเธอก็มอบเสื้อคลุมสีขาวให้ต้นไม้ หลังคาบ้าน และทุกสิ่งที่ผ่านทาง
ลมขี้เล่นชอบแกล้งพี่สาวน้องสาว หยิบผ้าห่มไปวางที่อื่น และพยายามดึงเสื้อคลุมจากต้นไม้และบ้าน
ลมชอบเต้นรำกับเมเตลิตซา พวกเขามักแสดงให้เห็นโดยเฉพาะในที่กว้างขวาง เช่น ทุ่งนาและที่ราบ
แต่เมื่อปูร์กาและมอรอซเริ่มเล่นกับลม โอ้ เกิดอะไรขึ้นบ้าง! ดินแดนกลายเป็นทะเลทรายน้ำแข็ง สัตว์และนกไม่ใช่ทุกตัวจะรอดจากการเล่นนี้ นกตกจากกิ่งไม้เพราะความหนาว และตายในหิมะ
มอรอซและลมชอบเถียงกัน เมื่อนั้นอากาศภายนอกก็หนาวเหน็บจับใจ
ปูร์กาตัวน้อยชอบร้องเพลงมาก และวิยูกาพี่สาวก็ร้องตาม แต่เสียงของเด็กสาวทั้งสองไม่ไพเราะ พวกเธอได้แต่คร่ำครวญ ทำให้คนตกใจด้วยเพลงยาวๆ ของพวกเธอ
ฤดูหนาวมองดูลูกๆ ซนอยู่พักใหญ่ จึงเกิดความสงสาร ต้อนลูกๆ เข้าไปในกระท่อม ล็อกประตู แจกหนังสือให้คนละเล่ม และบังคับให้อ่าน
จนกว่าลูกทุกคนจะอ่านหนังสือจบ แม่จะไม่ให้ออกไปเล่นนะ!
เมื่อนั้นอากาศก็อุ่นขึ้นบนถนน แสงแดดสดใสเริ่มส่องแสง นก สัตว์ และคนได้พักผ่อนจากความหนาวเหน็บ แล้วลูกๆ ของฤดูหนาวก็วิ่งออกมาเล่นกันอีกครั้ง!