น้องมะม่วงเรียนรู้ความหมายของมิตรภาพ
28 974

น้องมะม่วงเรียนรู้ความหมายของมิตรภาพ

ผู้เขียน:
นิทานสอนใจสำหรับเด็กปฐมวัย เรื่องราวของกระต่ายน้อยและม้าตัวหนึ่ง นิทานอบอุ่นเรื่องมิตรภาพแท้และความสำคัญของมิตรภาพจะช่วยให้เด็กๆ รู้จักผูกมิตร เห็นคุณค่าของเพื่อนแท้ และช่วยเหลือกัน พร้อมอธิบายว่าเพื่อนแท้เป็นอย่างไร นิทานบำบัดจิตใจเรื่องนี้เหมาะสำหรับอ่านก่อนนอน

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นกับกระต่ายน้อยชื่อมะม่วงในฤดูหนาว ตั้งชื่อให้เขาอย่างนั้นเพราะขนของเขามีสีคล้ายผลไม้หอมหวานผลนี้

มะม่วงอาศัยอยู่ในฟาร์มร่วมกับสัตว์ชนิดอื่นๆ ทุกคนอยู่ร่วมกันได้ดี และค่อนข้างมีความสุข แต่มะม่วงไม่มีเพื่อนเลย ซึ่งทำให้เขาเสียใจมาก

มะม่วงตัดสินใจออกตามหาเพื่อน เขาจึงเดินเข้าไปในป่า เขารู้สึกกลัวมาก อุ้งเท้าเย็นเฉียบขณะย่ำลงไปในหิมะนุ่มฟู กระต่ายน้อยเหนื่อยแล้ว แต่ที่ไหนสักแห่งมีเพื่อนรออยู่....

หิมะตกลงมาเป็นปุยสวยงาม และวันนั้นป่าก็มีเสียงดนตรีพิเศษ คล้ายเพลงกล่อมเด็กของแม่ มะม่วงคิดถึงแม่มากและอยากกลับบ้านเร็วๆ แต่เพื่อนกำลังรออยู่

กระต่ายน้อยหมดแรงแล้ว จู่ๆ เขาก็เจอลูกกระต่ายป่าตัวหนึ่ง ลูกกระต่ายป่ามองมะม่วงตั้งแต่หัวจรดปลายหาง แล้วพูดว่า:

เจ้านี่แปลกจริงๆ ดูคล้ายกระต่ายป่าอยู่หรอก แต่ขนสีต่างกัน แถมยังไม่เปลี่ยนเป็นขนหน้าหนาวเลย เจ้าจะหลบในป่าจากจิ้งจอกและหมาป่าได้ยังไง จะซ่อนตัวในหิมะก็ไม่ได้ ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน เจ้าคงไม่ใช่สัตว์ป่าแน่ๆ

มะม่วงซึ่งงุนงงตอบลูกกระต่ายป่า:

ข้าชื่อมะม่วง อาศัยอยู่ที่ฟาร์ม ข้าไม่มีเพื่อนเลย เลยออกตามหาเพื่อน เพราะถ้าไม่มีเพื่อนมันเหงาและลำบากมาก มาเป็นเพื่อนกันเถอะ! ส่วนขนของข้าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิด ข้าไม่เคยมีขนหน้าหนาวเลย

ลูกกระต่ายป่าโบกอุ้งเท้าแล้ววิ่งจากไป ก่อนจากไปเขาพูดว่า:

เจ้าจะหาเพื่อนในป่าไม่ได้หรอก ที่นี่ทุกตัวต่างคนต่างอยู่ ข้าจึงไม่ขอเป็นเพื่อนกับเจ้า เจ้าจะหลงทางอยู่คนเดียว กลับฟาร์มไปเถอะ มะม่วง ลาก่อน!

ลูกกระต่ายป่าวิ่งจากไป ส่วนมะม่วงที่เสียใจก็เดินต่อไป เขาผูกมิตรกับลูกกระต่ายป่าไม่สำเร็จ ป่าหน้าหนาวสวยมากภายใต้ผ้าห่มสีขาว แต่กลับไม่เป็นมิตรและเย็นชาเหลือเกิน จู่ๆ กระต่ายน้อยก็เห็นนกกางเขนเกาะอยู่บนกิ่งไม้ นกมองมะม่วงแล้วพูดว่า:

กระต่ายอะไรแปลกจังวันนี้ ไม่ยอมเปลี่ยนขนเลย เจ้าจะหลงทางแล้วถูกหมาป่าหรือจิ้งจอกจับกิน รีบเอาขาเล็กๆ ของเจ้าไปจากที่นี่เถอะ ข้าได้กลิ่นจิ้งจอกสีแดงอยู่ใกล้ๆ นี่

มะม่วงตอบนกที่ยังคงจ้องมองเขาอย่างระแวดระวัง:

ข้าไม่ใช่กระต่ายป่า ข้าเป็นกระต่ายน้อย ข้าจึงไม่เปลี่ยนขน ข้ากำลังตามหาเพื่อน และรู้สึกเหงามากที่ไม่มีเพื่อน เลยเข้ามาในป่า อย่าทำให้ข้ากลัวเลย คุณนกช่วยบอกข้าหน่อย คุณเห็นเพื่อนของข้าบ้างไหม?

นกส่ายหัวช้าๆ แล้วพูดว่า:

เจ้าโง่จริงๆ เจ้าไม่มีทางหาเพื่อนในป่าได้หรอก ที่นี่ต่างคนต่างอยู่ และไม่มีใครต้องการเพื่อนเลย แต่เจ้าจะตกไปอยู่ในเงื้อมมือของหมาป่าแน่ กลับบ้านไปเถอะ ก่อนที่จะเกิดเรื่องร้ายๆ

กระต่ายน้อยเสียใจยิ่งกว่าเดิม เขาจะหาเพื่อนไม่ได้จริงๆ หรือ? แต่เขาก็ตัดสินใจเดินต่อ ยิ่งเดินลึกเข้าไปในป่า มะม่วงก็ยิ่งห่างจากฟาร์มและแม่มากขึ้น ทำให้เขารู้สึกกลัวมากขึ้นอีก แต่เขาต้องหาเพื่อนให้ได้ เพราะไม่มีเพื่อนแล้วจะอยู่อย่างไร ทุกคนต้องมีเพื่อน

จู่ๆ กระต่ายน้อยก็เห็นกระรอกที่กระโดดจากกิ่งหนึ่งไปอีกกิ่งหนึ่ง ปัดหิมะลงมา หิมะตกใส่จมูกของมะม่วงจนเขาต้องหรี่ตาและจามเบาๆ กระรอกมองกระต่ายน้อยแล้วพูดว่า:

ป่าไม่ใช่ที่ของกระต่าย เจ้าจะหลงทางแน่ เจ้าซ่อนตัวจากหมาป่าและจิ้งจอกไม่ได้เหมือนกระต่ายป่า ขนของเจ้าเด่นมากบนหิมะขาวๆ แบบนี้ แล้วอะไรพาเจ้ามาถึงป่าของเรา?

มะม่วงก้มหูลงแล้วตอบ:

ข้ากำลังหาเพื่อน ถ้าไม่มีเพื่อนมันเหงาและเดียวดายมาก ข้าค้นหาในป่าเพราะที่ฟาร์มข้ารู้จักทุกคนแล้ว และไม่มีเพื่อนที่นั่นแน่ๆ ข้าคงสังเกตเห็น มาเป็นเพื่อนกันเถอะ กระรอก

กระรอกกระโดดไปยังกิ่งข้างๆ เตรียมตัวเดินทางต่อในป่าหน้าหนาว และบอกลากระต่ายน้อยว่า:

ข้าไม่มีเพื่อน และไม่เคยมีมาก่อน ในป่านี้ต่างคนต่างอยู่ ส่วนเจ้า ถ้าไม่อยากเจอหมาป่าก็กลับบ้านไปเสีย เจ้าจะไม่มีวันหาเพื่อนในป่านี้ได้ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ตาม

มะม่วงเศร้ามาก เขาสงสารสัตว์ป่าที่ต้องอยู่โดยไม่มีเพื่อน:

พวกเขาอยู่กันอย่างไรโดยไม่มีเพื่อน มันไม่ถูกต้องเลย ไม่มีใครคอยช่วยเหลือยามลำบาก ไม่มีใครทำให้ยิ้มได้เมื่อเศร้า ไม่มีใครแบ่งปันทั้งความสุขและความทุกข์

กระต่ายน้อยคิดแบบนั้นและนึกถึงฟาร์ม ที่นั่นทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างสามัคคีและช่วยเหลือกัน จู่ๆ นักเดินทางตัวน้อยก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอยู่ใกล้ๆ ไม่เหมือนฝีเท้ากระต่ายและไม่เหมือนการกระโดดของกระรอก เสียงหนักและดุดัน มะม่วงหันไปและเห็นหมาป่ายืนอยู่ใกล้มาก มะม่วงรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น หมาป่าเลียริมฝีปากแล้วพูดว่า:

ไม่เหมือนกระต่ายป่าเท่าไหร่หรอก ขนต่างออกไป แต่ก็คงเป็นกระต่ายสินะ... ดีจริง! ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากำลังหาเพื่อน มาเป็นเพื่อนกันเถอะ ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้าหรอก

หมาป่าเดินเข้ามาใกล้กระต่ายน้อยที่กำลังตกใจ อ้าปากและขบฟันกระทบกันเสียงดัง ใกล้จะกินแล้ว! มะม่วงตัวน้อยได้แต่พูดตอบออกมาว่า:

ข้าไม่อยากเป็นเพื่อนกับเจ้า หมาป่า ฟันของเจ้าใหญ่มาก และเจ้ายังรังแกกระต่ายป่าอีก มันไม่ดีเลย

หมาป่าเดินเข้าใกล้มะม่วงทุกที เขาร้องไห้และเอาอุ้งเท้าปิดตาด้วยความกลัว เขานึกถึงฟาร์ม นึกถึงแม่ที่กำลังกังวลและรอคอยเขาอยู่ และนึกถึงม้าชื่อดาวน้อย ตั้งชื่อนี้เพราะบนหน้าผากของม้าตัวนี้มีดาวสีขาวสวยงาม คล้ายกับดาวที่เห็นบนท้องฟ้าในคืนหน้าหนาวที่หนาวเย็น

ดาวน้อยมักแบ่งแครอทให้มะม่วงกิน และเขาชอบนั่งอยู่กับดาวน้อยในคอกม้า นำแอปเปิลจากต้นโปรดของดาวน้อยมาให้เมื่อสุกและเริ่มหล่นลงมา ดาวน้อยมีกลิ่นเฉพาะตัว คือกลิ่นฟาง ดอกไม้ป่า และแน่นอนกลิ่นแอปเปิลที่เธอชอบ มะม่วงชอบขี่หลังดาวน้อยและฟังเรื่องเล่าของเธอเกี่ยวกับการเดินทางเข้าเมือง

ในวินาทีนั้นเองมะม่วงก็เข้าใจว่าเขามีเพื่อนอยู่แล้ว คือดาวน้อย เพียงแต่เขาไม่เคยเห็นค่าเลย และกระต่ายน้อยอยากกลับบ้านตอนนี้มาก แต่น่าเสียดาย เขาหนีหมาป่าไม่ได้ ทันใดนั้นกระต่ายน้อยก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังมาจากป่าที่เต็มไปด้วยหิมะ:

มะม่วง! มะม่วง! เจ้าอยู่ที่ไหน?

นั่นคือดาวน้อย! มะม่วงดีใจมากที่ได้ยินเสียงเพื่อนแท้ แต่หมาป่ายังอยู่ตรงนั้น เขาจึงรู้สึกกลัวขึ้นมา แต่ไม่ได้กลัวเพื่อตัวเอง เขากลัวว่าหมาป่าจะทำร้ายดาวน้อย หมาป่าหิวมากและคงไม่เลือกว่าจะกินกระต่ายหรือม้าเป็นอาหารเย็น

มะม่วงหันไปแล้วเห็นดาวน้อยยืนอยู่ตรงหน้าสัตว์ร้าย ม้าตัวนั้นยกขาหน้าขึ้นสูง แล้วกระแทกเท้าลงกับพื้นดังปัง หมาป่ารู้ว่าดาวน้อยไม่คิดจะถอยหรือกลัว หมาป่าไม่พูดอะไรแล้วเดินจากไป มุ่งหน้าเที่ยวป่าหน้าหนาวต่อไป

ดาวน้อยเดินเข้าไปหากระต่ายน้อยที่กำลังตกใจ ก้มหน้าลงมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า:

มะม่วง เจ้าทำให้เราตกใจมาก! แม่ของเจ้าเสียใจมากตอนที่เจ้าหายไป เราเลยตัดสินใจออกมาตามหาเจ้า โชคดีที่เจอ ไม่งั้นเราคงไม่ได้เห็นเจ้าอีกแล้ว เจ้าคงจะถูกหมาป่าจับกินไปแล้ว... เราดีใจมากที่ได้เห็นเจ้า!

มะม่วงเงียบไป เขาก็ดีใจมากที่ได้เห็นเพื่อนแท้ เขาดีใจที่จะได้กลับฟาร์มไปพบแม่ และซบหน้าลงกับแก้มของดาวน้อย

เพื่อนทั้งสองจึงเดินทางกลับบ้าน ที่ซึ่งทุกคนรอคอยอยู่ ที่ซึ่งสัตว์ทุกตัวอยู่ร่วมกันอย่างสามัคคี และพร้อมช่วยเหลือกันเสมอ เมื่อกลับถึงบ้าน มะม่วงวิ่งไปหาแม่ทันที แม่ไม่ได้ดุเขาเลย แต่พูดอย่างอ่อนโยนว่า:

ลูกแม่ กระต่ายน้อยของแม่ ทำไมถึงเข้าไปในป่าคนเดียว ที่นั่นอันตรายมากนะ

กระต่ายน้อยกระซิบเบาๆ ว่า:

หนูจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้วครับแม่ สัญญาจริงๆ ตอนนี้หนูต้องไปหาดาวน้อยแล้ว หนูมีของขวัญให้เธอ ของขวัญสำหรับเพื่อนแท้ของหนู

แม่มองมะม่วงด้วยสายตาชื่นชม มะม่วงหยิบแอปเปิลที่เก็บไว้ให้ดาวน้อย เป็นผลที่เธอชอบพอดี แล้วเดินไปที่คอกม้า เขาหาดาวน้อยพบได้ง่ายๆ เธอกำลังเหงาอยู่ในคอกที่อบอุ่น ตามปกติในค่ำคืนหน้าหนาวที่หนาวเย็น กระต่ายน้อยเดินเข้าไปหาและยื่นแอปเปิลหอมหวานให้

ขอบคุณนะ ดาวน้อย ถ้าไม่มีเจ้า ข้าคงกลับบ้านไม่ได้ เจ้าช่วยชีวิตข้าจากหมาป่า ข้าไม่เคยเข้าใจและไม่เคยเห็นค่าสิ่งที่ข้ามีมาก่อน ข้าคิดว่าข้าไม่มีเพื่อน จึงออกไปตามหา แต่หลังจากได้พูดคุยกับสัตว์ในป่า ข้าเข้าใจแล้วว่าข้ามีเพื่อนแท้ที่มีดาวดวงสวยงามบนหน้าผาก ซึ่งสวยกว่าดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืนเสียอีก ข้าเข้าใจแล้วว่ายังมีเพื่อนอีกมากในฟาร์ม เพราะพวกเราอยู่ร่วมกันอย่างสามัคคีและช่วยเหลือกันยามลำบาก ส่วนในป่า เจ้ารู้ไหม ต่างคนต่างอยู่ และสัตว์ป่าไม่มีเพื่อนกันเลย

ดาวน้อยฟังมะม่วงแล้วรู้สึกดีใจที่เขากลับบ้านและไม่เศร้าอีกต่อไป เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนและพูดว่า:

ขอบคุณนะ มะม่วง เราดีใจที่ได้เป็นเพื่อนของเจ้า และดีใจที่เห็นเจ้าร่าเริงแทนที่จะเศร้าเหมือนตอนก่อนออกเดินทางเข้าป่า เราไม่สามารถทิ้งเจ้าไว้ในอันตรายได้ เพราะเพื่อนแท้ย่อมทำแบบนั้น ขอบคุณสำหรับแอปเปิลหวานอร่อย มันมีค่ามากสำหรับเรา เพราะเป็นของขวัญจากเพื่อน

การเดินทางของกระต่ายน้อยชื่อมะม่วงเพื่อตามหาเพื่อนจึงสิ้นสุดลงแค่นั้น ปรากฏว่าเพื่อนแท้อยู่ใกล้ตัวเสมอ เพียงแต่มะม่วงไม่เคยสังเกตเห็น แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าใครคือเพื่อนแท้ และเขาจะรักษาไว้ให้ดี เพราะในชีวิตของเรา เพื่อนแท้นั้นมีไม่มาก ดังนั้นเราจึงควรให้คุณค่าและดูแลเพื่อนเหล่านั้น

กระต่ายและม้ายังคงเป็นเพื่อนกันมาจนถึงทุกวันนี้ เพียงแต่ตอนนี้พวกเขาโตขึ้นแล้ว มะม่วงยังคงชอบเดินมาที่คอกม้าหาดาวน้อย ฟังเรื่องเล่าของเธอเกี่ยวกับการเดินทางเข้าเมือง และเรื่องที่ฤดูหนาวในเมืองนั้นสวยงามมาก เมื่อหิมะปกคลุม บ้านทุกหลังดูพิเศษ ไม่เหมือนช่วงเวลาอื่นของปี

เรื่องราวนี้ข้าได้ยินจากแมวที่อาศัยอยู่ในฟาร์มนั้น ขณะที่มันนอนครางหงุงหงิงอยู่บนตักของข้าในค่ำคืนหน้าหนาว ส่วนเจ้า ผู้อ่านที่รักของข้า เมื่อมีโอกาสได้ไปเยือนฟาร์มสักวัน ลองสังเกตและฟังให้ดี บางทีนั่นอาจเป็นฟาร์มเดียวกับที่มีมะม่วงและดาวน้อยอาศัยอยู่ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงแท้ ส่วนจะเชื่อหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเจ้าเพียงผู้เดียว

 
 

นิทาน น้องมะม่วงเรียนรู้ความหมายของมิตรภาพ มีให้ในรูปแบบ FB2 สำหรับโทรศัพท์ แท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ และเครื่องอ่านอีบุ๊ก.
นิทานที่คล้ายกัน
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
โคโลบอคก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจสมัครเว็บไซต์หาคู่ และทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ นิทานสอนใจสมัยใหม่เกี่ยวกับโคโลบอคที่หาเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต
5 805 10
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
นิทานสอนใจร่วมสมัยเกี่ยวกับกระต่ายและหมาป่าที่ตัดสินใจสลับหางกัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
31 900 12
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
นิทานสมัยใหม่เกี่ยวกับเจ้าหญิงคนหนึ่งที่กลัวมังกรตัวน่ากลัวมาก แต่วันหนึ่งเธอก็เอาชนะความกลัวและตัดสินใจไปเยี่ยมมังกร... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพใหม่
12 400 12
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
กษัตริย์ได้สั่งให้ลูกสาวทั้งสามของพระองค์อบพายมาคนละชิ้นเพื่อวันเกิดของพระองค์ เจ้าหญิงสองคนทำตามคำสั่ง แต่คนที่สองกลับมามือเปล่า จากนิทานเรื่องนี้คุณจะได้รู้ว่าเพราะเหตุใด
5 405 10

ต้องการรับการแจ้งเตือนเกี่ยวกับนิทานเรื่องใหม่หรือไม่?

↑