เช้าวันฤดูหนาว นอกหน้าต่างยังมืดมิด มีเพียงโคมไฟถนนเท่านั้นที่ส่องสว่างเส้นทางและลานบ้าน ในตึกสูงหลายชั้น ไฟในหน้าต่างค่อย ๆ สว่างขึ้น โลกตื่นขึ้นและเตรียมตัวสำหรับวันที่จะมาถึง
ท่ามกลางอาคารสูงมากมาย มีบ้านเล็ก ๆ ที่แตกต่างออกไป บ้านธรรมดา ไม่เด่นชัด หลังคาปกคลุมด้วยผ้าหิมะ และควันเบาบางลอยออกมาจากปล่องไฟ เตาไฟกำลังติดไฟ ในหน้าต่างสามารถมองเห็นแสงอ่อน ๆ ที่กระจายตัว และเงาของใครบางคนกะพริบเป็นครั้ง ๆ
ปรากฏว่าในบ้านนี้มีคนเดียวอาศัยอยู่ คนนี้เริ่มต้นทุกเช้าด้วยพิธีกรรมที่คุ้นเคย เขาติดไฟเตา ตั้งกาน้ำ และเริ่มดื่มชาในตอนเช้า วันนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น ใครคือคนนี้? เขาทำอะไร? ทำไมเขาถึงอาศัยอยู่คนเดียวในบ้านเล็ก ๆ เก่า ๆ
น่าเสียดายที่ฉันไม่เคยรู้ชื่อของเขา ฉันรู้เพียงว่าเขาเป็นศิลปิน ชีวิตของเขาประกอบด้วยภาพวาดที่สวยงามและน่าประหลาดใจ ในนั้นมีทุ่งนาอันกว้างใหญ่ของบ้านเกิด และ肖像ของคนแปลกหน้า และธรรมชาติที่สวยงามและยิ่งใหญ่ของเรา
ทุกวันคนนี้ออกจากบ้านและไปที่บูลวาร์ศิลปะ นี่คือซอยเล็ก ๆ ที่มีการจัดแสดงสิ่งของต่าง ๆ ภาพวาด ประติมากรรม และเครื่องประดับที่ทำด้วยมือ คนต่าง ๆ มาที่นี่ และแต่ละคนต้องการบรรลุบางสิ่ง
วีรชนของเราไปที่บูลวาร์ศิลปะไม่ใช่เพื่อหารายได้มากขึ้น เขาสนใจโลกและคน เขารู้สึกถึงอารมณ์อย่างละเอียดและถ่ายทำลงในภาพวาดของเขา
วันนี้มีหิมะตกมากเป็นพิเศษ คนเดินเท้าจมอยู่ในหิมะสูง และลมพัดเกล็ดหิมะใส่หน้า คนนี้นั่งกับผ้าใบของเขาซึ่งยังคงสะอาดสนิท คนเดินเท้าที่วิ่งผ่านไม่สนใจเขาและรีบไปทำธุระของตนเอง
เขาถอนหายใจอย่างเศร้า แต่จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่ามีคนมองเขาอย่างเข้มข้น เขายกตาขึ้นและเห็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่มองศิลปินด้วยความอยากรู้
สวัสดี! คุณเป็นใคร? — เด็กชายถาม
สวัสดี ลูกน้อย — คนนี้ตอบ — ฉันเป็นศิลปิน
นั่นหมายความว่าอะไร? — เด็กชายสงสัย
ฉันวาดภาพ — ศิลปินอธิบาย
เด็กชายตั้งใจคิด จากนั้นสายตาของเขาก็สว่างขึ้น และเขาก็ยิ้ม
ให้เกล็ดหิมะวิเศษแก่ฉันสิ! — เด็กชายร้อง
เกล็ดหิมะวิเศษหมายความว่าอะไร?
มันหมายความว่าเกล็ดหิมะจะเป็นประกายและสมหวังที่สุดของฉัน!
แต่ฉันไม่ใช่พ่อมดนะ! — คนนี้ร้อง — ฉันจะให้เกล็ดหิมะแบบนั้นแก่เธอได้อย่างไร?
คุณแค่หลับตาและเชื่อ เกล็ดหิมะจะวาดตัวเองขึ้นมา
ก็ได้ บางทีควรลองดู — ศิลปินตกลง
เขาหลับตาและเห็นผลึกน้ำแข็งที่สวยงามอย่างพิเศษ — เกล็ดหิมะ มันเป็นประกายหลากสี และจากนั้นมือของเขาก็เริ่มวาดเอง!
การเคลื่อนไหวนั้นเบาบาง พู่กันมีชีวิตในมือของเขา เขารู้สึกถึงพลังงานและกำลังที่มหาศาล
เสร็จแล้ว เขาวาดเกล็ดหิมะที่สวยงามและน่าประหลาดใจที่สุดในโลก! ศิลปินอยากจะบอกเด็กว่าภาพวาดเสร็จแล้ว แต่เขาก็หยุดนิ่ง ตกใจกับสิ่งที่เห็น เกล็ดหิมะเหมือนมีชีวิตขึ้นมาและส่องแสงในมือของเด็กชายตัวเล็ก เด็กชายมองเกล็ดหิมะด้วยความหลงใหล จากนั้นเขาก็มองศิลปิน
ขอบคุณ! ขอบคุณมากครับ! ตอนนี้ฉันสามารถกลับบ้านไปหาแม่ได้แล้ว! — เด็กชายพูดอย่างตื่นเต้น
ปรากฏว่าเด็กหลงทาง เขากำลังมองหาแม่ และจากนั้นศิลปินก็เห็นผู้หญิงวิ่งมาหาเด็กชายอย่างเต็มที่ เธอหยิบเด็กขึ้นมา จูบและกอดเขา ไม่สามารถควบคุมน้ำตาของความยินดีและการโล่งใจได้
ขอบคุณคุณ! — ผู้หญิงแปลกหน้าที่ตื่นเต้นขอบคุณศิลปินอย่างจริงใจ — คุณถูกส่งมาหาเราโดยพระเจ้า! ความสามารถของคุณสร้างปาฏิหาริย์!
ศิลปินยังไม่ทันมาตัวและพูดอะไรสักอย่าง ผู้หญิงกับเด็กก็หายไป เหลือเพียงเสียงในหัวของเขา: "ความสามารถของคุณสร้างปาฏิหาริย์!"
จากนั้นคนนี้ก็เข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา จุดเริ่มต้นของพระเจ้า
ความสามารถได้รับมาเพื่อนำประโยชน์ให้แก่โลก มันช่วย ช่วยชีวิต ยื่นมือเมื่อไม่มีกำลังแล้วและกำลังจะตกลงไปในหลุมพราง
