ในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีครอบครัวหนึ่งอาศัยอยู่: แม่ พ่อ และเด็กหญิงตัวเล็กๆ ชื่อ มาลี ไม่ไกลจากบ้านของพวกเขามีทะเลสาบหลายแห่ง ที่ชาวเมืองมักไปปิกนิกในช่วงฤดูร้อน ส่วนในฤดูหนาว เด็กๆ จะวิ่งมาที่นี่เพื่อเล่นสเก็ต อวดกันว่าใครเรียนรู้อะไรได้บ้าง และใครเล่นได้เร็วที่สุด
มาลีเป็นหนึ่งในคนที่เก่งที่สุด เพราะตอนอายุเพียงสี่ขวบ พ่อได้ซื้อรองเท้าสเก็ตที่แพงที่สุดในร้านมาให้เป็นของขวัญวันเกิด และตั้งแต่นั้นมา เด็กหญิงก็ออกไปเล่นสเก็ตกับพ่อทุกวันในฤดูหนาว เมื่อน้ำแข็งแข็งตัวหนา
ตั้งแต่เด็กๆ มาลีได้เห็นรายการทีวีที่น่าสนใจ ซึ่งมีเด็กหญิงนักสเก็ตสวยงามหมุนตัวบนน้ำแข็งตามจังหวะเพลงที่ไพเราะและดังก้อง พวกเขาทำอะไรได้หลายอย่าง: หมุนตัว และทำท่าทางยากๆ
และมาลีชอบมากเมื่อเด็กหญิงนักสเก็ตเต้นบนน้ำแข็งร่วมกับคู่หู ซึ่งเป็นเด็กผู้ชาย มาลีสามารถนั่งดูทีวีเป็นชั่วโมงโดยไม่ละสายตา และตลอดเวลานั้นเธอฝันว่าจะเรียนรู้การเล่นสเก็ตให้สวยงามเหมือนเด็กๆ เหล่านั้นบนหน้าจอทีวี
และมาลียังรอคอยว่าเมื่อไหร่เธอจะอายุครบเจ็ดขวบ และจะได้ไปโรงเรียนพิเศษ ที่มีครูสาวสวยสอนเด็กๆ อย่างเธอให้เล่นสเก็ตบนน้ำแข็งและทำท่าทางสวยงามตามจังหวะเพลง
และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง มาลีอายุครบเจ็ดขวบ
แม่คะ พ่อคะ!
เด็กหญิงตื่นขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าไปในห้องนั่งเล่นและตะโกนเต็มเสียง
วันนี้เป็นวันเกิดของหนูนะคะ หนูอายุเจ็dขวบเต็มแล้ว หนูสามารถไปเรียนกับครูสาวสวยคนนั้นที่สอนเด็กๆ อย่างหนูให้เล่นสเก็ตบนน้ำแข็งได้สวยงามได้แล้วใช่ไหมคะ?
แม่และพ่อมองลูกสาวด้วยรอยยิ้ม
เอาล่ะ พ่อแม่เตรียมของขวัญไว้ให้ลูกแล้ว แต่ลูกคงเป็นนักเวทย์แน่ๆ ที่เดาได้ว่าอะไรรอลูกอยู่
แม่หัวเราะ
วันนี้เราจะไปเรียนครั้งแรก ที่ลูกจะสวมรองเท้าสเก็ตและฝึกซ้อมกับกลุ่ม
ว้าว ว้าว ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงแล้ว!
มาลีดีใจและรีบไปเปลี่ยนชุดนอน ภายในสิบห้านาทีเธอยืนอยู่ที่ทางเดิน ล้างหน้าแล้ว กินข้าวแล้ว แต่งตัวแล้ว พร้อมสำหรับประสบการณ์และความสำเร็จใหม่ๆ
ตั้งแต่นั้นมา มาลีเริ่มเข้าเรียน และตั้งแต่นั้นมา เด็กหญิงก็มีความฝัน เธออยากเป็นนักสเก็ตที่ดีที่สุด เพื่อเป้าหมายนี้ มาลีฝึกซ้อมเพิ่มเติมด้วยตัวเอง เมื่อเด็กๆ คนอื่นกลับบ้านหลังเลิกเรียน
เด็กหญิงไปที่ทะเลสาบกับพ่อและฝึกฝนเทคนิคการเล่นสเก็ตด้วยตัวเอง โดยไม่มีครูสอน
วันหนึ่ง ในวันฤดูหนาวที่หนาวเย็นวันหนึ่ง เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นบนท้องฟ้า แต่อากาศหนาวไม่ลดลง และการเรียนในกลุ่มนักสเก็ตถูกยกเลิกเพราะอากาศหนาวจัด มาลีตัดสินใจไปเล่นสเก็ต
พ่อคะ! พ่อคะ! วันนี้เราจะไปสนามสเก็ตกันไหมคะ?
ทันทีที่ลืมตา มาลีตะโกนโดยไม่ลุกจากเตียง
แล้วลูกทำการบ้านเสร็จหรือยัง? มาทำการบ้านก่อนสิ แล้วค่อยไปสนามสเก็ตของลูก!
พ่อตอบมาลี
พ่อคะ ครูไม่ได้มอบหมายอะไรเลย เราออกไปได้เลยตอนนี้
มาลียืนยัน
แต่พ่อไม่ได้ยินคำตอบของมาลี และคิดว่าลูกสาวไปทำการบ้านแล้ว
ในขณะเดียวกัน มาลีแอบเตรียมตัว แต่งตัวให้อบอุ่น หยิบรองเท้าสเก็ตสวยงามของเธอ และออกไปที่ทะเลสาบคนเดียว
เล่นสเก็ตคนเดียวสักหน่อย ไม่นาน และไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหนูไม่อยู่บ้าน
มาลีวิ่งไปที่ทะเลสาบ สวมรองเท้าสเก็ตและออกไปบนน้ำแข็ง เด็กหญิงยืนบนน้ำแข็งได้อย่างมั่นใจพอสมควร เธอสามารถเล่นสเก็ตได้เร็วมากและหมุนตัวได้ด้วย และทันใดนั้น ใต้เท้าของเธอมีเสียงแตกดังลั่น เกิดรอยแตกขนาดใหญ่ขึ้นตรงหน้าเธอ มาลียังไม่ทันกระพริบตา ก็ตกลงไปในเหวและหมดสติ
มาลีลืมตา รอบตัวเธอทุกอย่างเปล่งประกาย เด็กหญิงมองไปรอบๆ เธอไม่เข้าใจว่าเธอมาอยู่ที่ไหน มีเพียงก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่รอบตัวเธอที่ทำให้นึกถึงถ้ำจริงๆ มาลีลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง และทันใดนั้น ผู้หญิงสวยงามในชุดขาวฟูฟ่องก็ปรากฏตัวต่อหน้าเธอ บนหัวของเธอมีมงกุฎที่ส่องแสงระยิบระยับเหมือนเพชร
สวัสดี มาลี ฉันสังเกตเธอมานานแล้ว เธอพยายามมากและเล่นสเก็ตได้สวยงามมาก
ผู้หญิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
มาลีไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย
สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะ หนูอยากเป็นนักสเก็ตตัวจริงและเล่นได้ดีที่สุด เพื่อให้หนูได้ออกทีวีและให้คนทั้งเมืองปรบมือให้หนู
เด็กหญิงตอบ
เธออยากให้ฉันช่วยเธอไหม?
ผู้หญิงถามทันใด
เธอโบกมือ มงกุฎของเธอส่องแสงสีสันสดใส และมาลีก็กลายเป็นนักสเก็ตสวยงามในชุดสีฟ้าเป็นประกาย รอบตัวเธอทันใดนั้นมีผู้ชมมากมายปรบมือและตะโกนว่า:
มาลี เธอเก่งที่สุดและสวยที่สุด!
มาลีหลับตาชั่วขณะหนึ่ง และเธออยากให้ความสุขนี้ยืนยาวนานที่สุด
และทันใดนั้น เมื่อลืมตา มาลีก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องของเธอ
ทั้งหมดนี้เป็นแค่ความฝันหรือเปล่า?
เด็กหญิงครุ่นคิด
จากนั้นเธอมองไปที่โต๊ะข้างเตียง บนนั้นเธอเห็นรองเท้าสเก็ตคู่ใหม่สวยงามที่มีลวดลายสวยงาม ข้างรองเท้าสเก็ตมีชุดแสดงสีฟ้าสดใสวางอยู่อย่างเรียบร้อย เหมือนกับที่เธอฝันเมื่อสักครู่
นั่นคือราชินีแห่งฤดูหนาวตัวจริงที่ทำให้ความฝันเป็นจริง!
มาลีเข้าใจและยิ้มเบาๆ เพราะความฝันของเธอเป็นจริงแล้ว
อ่านนิทานและความฝันของคุณจะกลายเป็นความจริง
