มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อวาเนีย พ่อแม่ของเขาให้ของขวัญสุนัขตัวหนึ่งชื่อดรูจก สุนัขตัวนี้ฉลาดและใจดี เด็กชายไปโรงเรียน ผู้ใหญ่ไปทำงาน ส่วนดรูจกต้องอยู่บ้านคนเดียว เขารู้สึกเศร้าและเหงา ไม่มีอะไรให้ทำนอกจากนั่งอยู่ที่หน้าต่างทั้งวันและสังเกตรถยนต์และคนเดินผ่าน หน้าต่างมองออกไปยังถนนพอดี ซึ่งมีสัญญาณไฟจราจรตั้งอยู่<\/p>
วันหนึ่ง วาเนียกับแม่ของเขารีบไปไหนสักแห่งและลืมปิดประตู ดรูจกอยากรู้อยากเห็นมากจนตัดสินใจออกไปที่ถนนเพื่อหาเจ้านายของเขา สุนัขมองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย<\/p>
บางทีพวกเขาอยู่อีกฝั่งของถนน<\/p>
ดรูจกคิดเช่นนั้น<\/p>
แต่จะไปถึงที่นั่นได้อย่างไร จะข้ามถนนได้อย่างไร เมื่อรถยนต์วิ่งด้วยความเร็วสูง<\/p>
สุนัขยกหัวขึ้นและเห็นแสงแดงที่น่ากลัว คนต่างๆ รวมตัวกันที่ขอบถนน พวกเขาอาจต้องข้ามไปอีกฝั่งด้วย แสงแดงดับลง แสงเขียวติดขึ้น คนเดินเท้าทั้งหมดเดินออกไปบนถนน ดรูจกก็วิ่งตามไปด้วย<\/p>
ความสุขไม่มีขีดจำกัด ที่อีกฝั่งของถนน ดรูจกพบวาเนียกับแม่ของเขา<\/p>
เด็กชายจับสุนัขที่รักของเขาขึ้นมาและเริ่มอธิบาย<\/p>
เห็นไหม มีสามดวงตาที่นั่น นั่นคือสัญญาณไฟจราจร ที่ที่นี่มีการจราจรหนาแน่น และไม่มีมันก็ไม่สามารถข้ามถนนได้ จำไว้ว่า ถ้าไฟแดงติดขึ้น ให้ยืนและรอ ทันทีที่ไฟเขียวติดขึ้น ให้มองไปรอบ ๆ และเดินไปอย่างกล้าหาญ รู้ไว้ว่า ต้องข้ามถนนเฉพาะที่ทางข้ามถนนเท่านั้น<\/p>
แล้วคุณรู้ทั้งหมดนี้มาจากไหน<\/p>
สุนัขถามอย่างประหลาดใจ<\/p>
ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว เราเรียนกฎจราจรเหล่านี้ในโรงเรียน<\/p>
เด็กชายตอบ<\/p>
ดังนั้น ดรูจกจึงได้รู้จักสัญญาณไฟจราจรและกฎการข้ามถนนไปยังอีกฝั่งหนึ่ง<\/p>
