ในหมู่บ้านเล็กๆ ของเทพนิยายนั้น มีลูกสุนัขตัวน้อยชื่อทูซิกอาศัยอยู่ ทูซิกเป็นสุนัขที่มีชีวิตชีวาและเป็นมิตร มีเพื่อนๆ มากมาย แต่พวกเขาไม่สนใจที่จะเล่นกับลูกสุนัขตัวน้อย พวกเขาจึงวิ่งหนีและซ่อนตัวจากทูซิกตลอดเวลา
ทูซิกถามเพื่อนๆ ตลอดเวลาว่าทำไมพวกเขาถึงวิ่งไป แต่เพื่อนๆ ก็หลีกเลี่ยงคำถามด้วยการพูดตลกและบอกว่าทูซิกยังเล็กเกินไป วันหนึ่ง เมื่อได้ยินคำพูดเดิมๆ อีกครั้ง ลูกสุนัขจึงรู้สึกเสียใจ ร้องไห้ และตัดสินใจจะออกจากบ้านตัวเองตลอดไป
ทูซิกเอากระเป๋า เก็บของเล่นที่ชื่นชอบของตัวเอง นำหนังสือออกมาจากชั้นวาง หนังสือเล่มนี้ที่ทูซิกไม่เคยแยกจากกัน เป็นนิทานที่ชื่นชอบของทูซิก ทูซิกจำได้ทั้งหมด แล้วก็เดินไปตามที่สายตาพาไป
ลูกสุนัขเดินเร่ร่อนไปรอบๆ นานจนกระทั่งวันหนึ่งมันเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ขณะที่วิ่งผ่านอาคารที่สวยงาม ทูซิกได้ยินเสียงเด็กๆ มันรู้สึกสนใจ จึงตัดสินใจเข้าไปเยี่ยม
เมื่อเด็กๆ เห็นลูกสุนัขตัวน้อยที่มีหนังสือในมือ พวกเขาวิ่งเข้ามาหา เริ่มลูบและถามเกี่ยวกับหนังสือสีสันสดใส ทูซิกดีใจมากที่มีคนสนใจ และพร้อมที่จะแบ่งปันความรู้ทั้งหมดที่มี
เด็กๆ ในทางกลับกัน พาทูซิกชมรอบพื้นที่ ทูซิกตระหนักว่าไม่มีที่ไหนให้ไป จึงตัดสินใจขอให้เด็กๆ ให้มันอยู่กับพวกเขา ทูซิกอยากได้รับความสนใจและการดูแลมากมาย
ตั้งแต่นั้นมา เด็กๆ มักจะไปเยี่ยมทูซิก เล่นกับมัน และทูซิกก็นำหนังสือออกมาจากกระเป๋า แล้วเล่าเรื่องนิทานที่ชื่นชอบให้พวกเขาฟัง
