น้องต้นรอคอยพ่อที่กำลังปฏิบัติหน้าที่สำคัญ พ่อไม่อยู่บ้านนานมาก คุณแม่มักไม่มีเวลาเล่นกับน้องต้น ในวันเหล่านั้นเด็กน้อยรู้สึกโดดเดี่ยวและคิดถึงพ่อ
วันหนึ่งน้องต้นออกไปเดินเล่น ผ่านสวนสาธารณะที่มีต้นไม้ใหญ่สูงและดอกไม้หลากสี เขาเห็นอะไรบางอย่างแปลกๆ มีก้อนเมฆดำขนาดใหญ่ ดูน่ากลัวและกำลังลอยเข้ามาหาเขา ยิ่งลอยเข้ามาใกล้ น้องต้นก็ยิ่งจำได้ว่ามันคืออะไร
นั่นคือความเศร้า น้องต้นวิ่งหนี แต่ความเศร้าไล่ตามมา น้องต้นนึกขึ้นได้ว่าในกระเป๋ามีชอล์กสีอยู่ เขาหยุดแล้ววาดกำแพงขนาดใหญ่ลงบนพื้นถนน ความเศร้าลอยเข้ามาใกล้ขึ้น แต่พอเห็นกำแพงก็ถอยออกไป หมุนตัวแล้วบินจากไป
เด็กชายตกใจมาก เขาวิ่งไปหาคุณแม่อย่างรวดเร็ว รถและผู้คนวิ่งผ่านไปมา แต่น้องต้นไม่เห็นใครเลย แม้แต่ป้าศรีเพื่อนบ้านกับสุนัขพุดเดิ้ลชื่อปุยเมฆ ที่เขาชอบเล่นด้วยมาก ก็ไม่ได้สังเกตเห็น
คุณแม่ คุณแม่! ― น้องต้นร้องเสียงดัง ― ความเศร้าไล่ตามหนูมา
อืม อืม อืม ― คุณแม่พูดอย่างครุ่นคิด ― แล้วมันมาจากไหนล่ะ
หนูไม่รู้ครับ หนูกำลังเดินไปเจอเพื่อนๆ จะได้วาดรูปด้วยชอล์ก แต่อยู่ๆ มันก็บินมา! ― น้องต้นตอบ
ตอนที่หนูกำลังไปหาเพื่อนๆ หนูคิดถึงอะไรอยู่ มีอะไรที่ทำให้หนูกังวลไหม ― คุณแม่ถาม
หนูคิดถึงพ่อ และหนูคิดถึงพ่อมาก พ่อยังไม่กลับมาเลย แล้วหนูก็น้อยใจที่ที่โรงเรียนอนุบาล เพื่อนๆ ถูกพ่อมารับกันหมด ยกเว้นหนู ― น้องต้นพูดพลางมีน้ำตาเอ่อคลอในดวงตา
การเศร้าเป็นเรื่องปกติ คุณแม่ก็เศร้าและคิดถึงพ่อเหมือนกัน มาลองคิดกันดูว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อไล่ความเศร้าออกไป ― คุณแม่พูดพร้อมรอยยิ้ม
แล้วเราจะคิดอะไรได้บ้างล่ะครับ ― น้องต้นถาม ― ความเศร้านี่ตัวใหญ่มากเลยนะ!
เราเขียนจดหมายถึงพ่อ แล้วเล่าให้พ่อฟังว่าเมื่อวานหนูร้องเพลงในงานวันเด็กยังไง จำได้ไหมว่าทุกคนปรบมือให้หนูกันใหญ่
จำได้ครับ! ― น้องต้นยิ้มแก้มปริพูด ตอนนั้นเขานึกถึงภาพตัวเองยืนอยู่บนเวที
หนูเขียนจดหมายถึงพ่อทุกวันก็ได้ หรือไม่ก็ลองดูนี่สิ ― คุณแม่พูดพลางยื่นสมุดเล่มหนึ่งให้ลูกชาย สมุดเล่มนั้นสวยงามและสดใสมาก และมันยังพูดได้ด้วย
สวัสดีจ้ะ น้องต้น ― สมุดพูดขึ้น ― ฉันคือสมุดบันทึกของหนู ทุกวันหนูเล่าให้ฉันฟังได้เลยว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง แล้วฉันจะเก็บเรื่องราวทั้งหมดไว้ และเล่าให้พ่อของหนูฟังทีหลัง
เจ๋งมาก! ― น้องต้นพูดพร้อมรอยยิ้มที่เปล่งประกายบนใบหน้า
อย่างนี้หนูก็จะได้สื่อสารกับพ่อในช่วงที่พ่อไม่อยู่ ― คุณแม่พูด ― และจำไว้ว่าหนูยังเล่นกับแม่ได้เสมอ เราดูหนังด้วยกันก็ได้ หรือหนูจะไปวาดรูปด้วยชอล์กกับเพื่อนๆ แล้วค่อยเขียนเล่าให้พ่อฟังก็ได้ พ่อจะดีใจมากที่ได้อ่าน และจำไว้ว่าพ่อจะกลับมาในไม่ช้า ส่วนแม่จะคอยปกป้องหนูอยู่เสมอ
คุณแม่กอดน้องต้นแน่น เด็กชายมีความสุขมาก เขาวิ่งไปเขียนจดหมายถึงพ่อทันที เพราะมีเรื่องสนุกมากมายที่อยากเล่าให้พ่อฟังนั่นเอง!