ในหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อลอชาดิโนโว มีสัตว์น้อยที่น่ารักและร่าเริงอาศัยอยู่: หมูชื่อโรซา สุนัขชื่อเทียปา วัวชื่อโซร์กา แกะชื่อเบ-เบ และสัตว์อื่นๆ อีกมากมาย และม้าชื่อวิวูกาเป็นผู้นำของหมู่บ้าน วิวูกามีอายุมากแล้ว และเธอรู้เรื่องราวที่น่าอัศจรรย์มากมายเกี่ยวกับทุกสิ่งในโลก
วันหนึ่งในเย็นวันหนาวที่มีหิมะตกลงมา สัตว์ทั้งหมดมารวมตัวกันที่บ้านของโซร์กา พวกเขาดื่มชาสมุนไพรกับขนมปังข้าวโอ๊ตอุ่นๆ และพูดคุยกันอย่างตั้งใจ เทียปาเล่าเรื่องสมบัติที่หายไป—กระดูกที่เธอซ่อนไว้ในป่า แต่ไม่สามารถหาได้ แกะเบ-เบแบ่งปันความฝันลับของเธอ: เธออยากจะขี่บนเมฆสีขาวนุ่มๆ เพราะเธอคล้ายกับมันมากเลย... เพียงแต่วิวูกาแก่ชราเท่านั้นที่นั่งเงียบ
วิวูกา โรซาหมูกล่าวหา ลองเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจให้เราฟังสิ เพราะเธอรู้เรื่องมากมายนะ
เรื่องราว? อืม... พวกเธอต้องการรู้เรื่องอะไร? ม้าถามอย่างช้าๆ
ใช่ เช่น เรื่องที่ผิดปกติเกี่ยวกับหมู่บ้านของเรา! โซร์การ้องขึ้น
ได้ เทเชื่อมากขึ้นและฟังนะ วิวูกาเริ่มเล่าเรื่อง นานมาแล้ว เมื่อฉันยังเป็นเด็กน้อย หมีตัวใหญ่ได้บุกเข้ามาในหมู่บ้านของเรา มันเป็นหมีที่ชั่วร้าย หิวโหย และแข็งแรงมาก มัน欺欺ข่มเหงคนเล็กน้อย ทำลายบ้าน และเอาอาหารไป ไก่ เป็ด ลูกหมู วัว ม้า ทั้งหมดหลบซ่อนตัวในป่าลึก หมู่บ้านกลายเป็นร้างเปล่า
สัตว์น้อยๆ ที่น่าสงสารไม่มีที่อยู่ คืนกลางวันจึงเย็นลงเรื่อยๆ ฤดูหนาวกำลังจะมาถึง สัตว์เหล่านั้นจึงนั่งประชุมกันว่าจะทำอย่างไรต่อไป จะอยู่อย่างไร และจะไล่หมีออกจากหมู่บ้านอย่างไร พวกมันจึงจุดไฟและคิดและเดาตลอดทั้งคืน
และเมื่อเช้ามาถึง ม้าสีดำที่สวยงามก็เดินมาถึงไฟนั้น นี่คือปู่ของฉัน เขากำลังกลับมาที่หมู่บ้านของเรา เมื่อเขาเป็นลูกม้า เขาถูกให้ไปกับทหารคนหนึ่ง เขาเดินทางไปทั่วโลกกับทหารคนนั้นมาหลายปี เห็นและได้ยินมากมาย
ปู่ฟังว่าสัตว์เหล่านั้นบ่นเกี่ยวกับอะไร และเสนอว่าจะไล่หมีออกไป แต่ก่อนอื่น เขาเสนอให้สร้างถ้ำให้หมีในป่า เพื่อให้มันไม่คิดที่จะปล้นบ้านของผู้อื่นและข่มเหงคนเล็กน้อยอีก
แล้วทำไมม้าสีดำถึงตัดสินใจสร้างบ้านให้หมี ทั้งที่หมีทำตัวอย่างโหดร้ายเลย วัวโซร์กาโต้แย้ง
ชีวิตถูกให้มาเพื่อทำสิ่งที่ดี วิวูกาพูดต่อ ปู่ของฉันมีปัญญามาก เขาเคยพูดว่า ปลูกความดีจะเก็บความดี ดังนั้น... หลังจากที่สัตว์เหล่านั้นสร้างถ้ำในป่า ม้าก็ไปหาหมีในหมู่บ้าน หมีดูเหนื่อยล้า: มันกำลังมองหาที่นอนสำหรับการหลับนานในฤดูหนาว
ปู่ตีพื้นด้วยเกือก และพื้นก็สั่นสะเทือน หมีกลัว แต่ไม่อยากออกจากหมู่บ้าน ไม่เช่นนั้นมันจะนอนที่ไหน ม้าพูดว่า ไม่ใช่ที่สำหรับสัตว์ป่าอย่างเธออยู่ท่ามกลางสัตว์เลี้ยง เราสร้างถ้ำให้เธอในป่าแล้ว ไปอยู่ที่นั่นเถิด หลับพักผ่อนแล้วจะดูแลป่า แต่อย่าแตะต้องหมู่บ้าน
หมีประหลาดใจกับความเมตตาเช่นนี้ มันรู้สึกละอายกับการกระทำที่ไม่ดีของมัน มันขอโทษสัตว์เหล่านั้นและไปที่บ้านใหม่ นับแต่นั้นมา หมีก็อาศัยอยู่ในถ้ำ
และหมู่บ้านของเราสัตว์เหล่านั้นจึงตั้งชื่อว่าลอชาดิโนโว เพื่อเป็นเกียรติแก่ปู่ของฉัน
ปู่ของเธอทำถูกต้องแล้ว แกะเบ-เบสนับสนุน ดีกว่าโกรธ ยังดีกว่าที่จะปรองดองและอยู่อย่างสงบและมีความสุข
เรื่องราวที่น่าสนใจ วัวโซร์กากล่าว เวลาผ่านไปเร็วเมื่อมีการสนทนาที่ดี ดวงอาทิตย์ลับไปแล้ว ถึงเวลานอนแล้ว
ราตรีสวัสดิ์ เพื่อนๆ
