นิทานเรื่องความฝันวิเศษ

ในป่าลึกแห่งหนึ่ง มีต้นไม้วิเศษที่มีรูใหญ่อยู่ที่ราก ซึ่งดูเหมือนประตูลึกลับขนาดใหญ่ ทุกคนที่เข้าไปในประตูรูนี้ก็จะหลับลงในความฝันวิเศษ พวกเขาจะฝันเห็นสิ่งที่พวกเขาฝันถึง และในความฝันนั้น พวกเขาจะได้รับคำแนะนำว่าจะบรรลุความฝันของตนได้อย่างไร

เพียงไม่กี่สัตว์ที่รู้เกี่ยวกับต้นไม้วิเศษในป่า ได้แก่ นกฮูกผู้ฉลาดและสัตว์บางตัวที่ขอความช่วยเหลือและคำแนะนำจากนก ในจำนวนนั้นมีหญิงหมีที่อยากมีครอบครัว แต่เธออาศัยอยู่ในป่าคนเดียว หญิงหมีจึงขอความช่วยเหลือจากนกฮูกผู้ฉลาด และนกฮูกก็ส่งเธอไปยังต้นไม้นั้น

หญิงหมีเข้าไปในรูประตูและหลับลงในความฝันวิเศษ เธอเห็นว่าตนเองมีครอบครัวใหญ่ โดยมีสามีหมีและลูกหมีห้าตัว พวกเขาวิ่งไปด้วยกันบนหญ้าเขียวและกอดกันแน่นขนาด

ดีใจจังที่มีเธออยู่ข้างฉัน

หมีพูดกับหญิงหมี

ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้ไปทะเลสาบใต้ดิน เราคงไม่ได้รู้จักกัน

หญิงหมีพูด

แล้วหญิงหมีก็ตื่นขึ้น ความฝันอันวิเศษนั้นทำให้หัวใจของเธออบอุ่นและสุขสมหวัง วันรุ่งขึ้น เธอจึงเดินทางไปยังทะเลสาบที่เธอเห็นในความฝัน และเธอก็พบหมีจากความฝันของเธอ ดังนั้น หญิงหมีจึงได้ครอบครัวมา

ก่อนหน้านี้ หนูไร่ได้มาขอความช่วยเหลือจากนกฮูกผู้ฉลาด ในฤดูหนาว ครอบครัวของหนูไร่ขาดอาหาร สิ่งของที่พวกเขาเก็บไว้ในรูตลอดฤดูใบไม้ร่วงถูกจิ้งจอกทำลายเมื่อจิ้งจอกขุดรู ตอนนี้ครอบครัวหนูไร่ไม่มีอาหาร นกฮูกจึงบอกเกี่ยวกับต้นไม้วิเศษ แต่เตือนว่าไม่มีใครควรรู้เรื่องนี้

หนูไร่วิ่งไปยังต้นไม้วิเศษ กราบไหว้มัน แล้วกระโดดเข้าไปในรู หนูไร่ก็นอนหลับลงและเห็นความฝันวิเศษ เธอและครอบครัวของเธออยู่ในโรงเก็บของที่ร้างแล้ว ซึ่งมีเมล็ดธัญพืชและเมล็ดพืชมากมาย หนูไร่วิ่งออกไปข้างนอกเพื่อดูว่าโรงเก็บของมีลักษณะอย่างไร มันเป็นสีเขียว และรอบๆ มันมีต้นไม้ลิลัคมากมาย แล้วหนูไร่ก็ตื่นขึ้น

หนูไร่จำได้ว่าพี่สาวของเธอคนหนึ่งเคยบอกเธอเกี่ยวกับสวนลิลัคที่ร้างแล้ว เธอจึงวิ่งไปหาสวนนั้น และเธอก็พบมัน ในที่ลึกที่สุดของสวน มีโรงเก็บของสีเขียวนั่นแหละ และในนั้นก็มีเมล็ดธัญพืชมากมายจริงๆ หนูไร่ก็ยินดีและวิ่งไปหาครอบครัวของเธอ ดังนั้น หนูไร่จึงผ่านฤดูหนาวได้อย่างปลอดภัย

วันหนึ่ง กระต่ายมาหานกฮูกผู้ฉลาด เขาสูญเสียแม่ของเขาตั้งแต่เด็ก แต่เขาฝันอยากจะหาแม่เสมอ นกฮูกจึงบอกเขาเกี่ยวกับต้นไม้วิเศษ แต่เตือนว่าเขาไม่ควรบอกใครเรื่องนี้

กระต่ายเดินทางไปยังสถานที่ที่นกฮูกบอก เขากระโดดเข้าไปในรูและหลับลงในความฝันวิเศษ ในความฝัน เขาเห็นตัวเองเป็นลูกกระต่ายตัวน้อย ที่กำลังวิ่งเล่นกับพี่น้องของเขาบนทุ่งหญ้า แล้วแม่กระต่ายก็ออกมาจากรูและเรียกให้พวกเขากลับบ้านมากินข้าว

แม่ค่ะ ลูกรักแม่มากเลย

กระต่ายกระซิบกับแม่

แม่รักลูกด้วย จำไว้นะ ถ้าลูกหลงทาง แม่จะรอลูกอยู่ที่บ้านของเราบนทุ่งหญ้านี้เสมอ

แม่กระต่ายพูด

แล้วกระต่ายก็ตื่นขึ้น เขารู้ว่าทุ่งหญ้าที่เขาเห็นในความฝันอยู่ที่ไหน เมื่อนานมาแล้ว ขณะที่หนีจากหมาป่า กระต่ายได้วิ่งผ่านทุ่งหญ้านี้ ตอนนี้เขาจึงวิ่งไปยังที่นั่นโดยตรง เมื่อมาถึงทุ่งหญ้า กระต่ายเริ่มมองหาบ้านที่แม่ของเขาควรจะอยู่ แล้วเขาก็เห็นแม่กระต่ายที่กำลังออกมาจากรู นั่นคือแม่ของเขา พวกเขากอดกันแน่นขนาด

กระต่ายรอไม่ได้ที่จะแบ่งปันความสุขของเขา เขาลืมไปว่านกฮูกห้ามไม่ให้เขาบอกเรื่องต้นไม้ กระต่ายจึงวิ่งไปที่ขอบป่าและเริ่มบอกทุกคนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา หมาป่าที่ชั่วร้ายได้ยินเรื่องนี้ เขาฝันว่าสัตว์ทั้งหมดในป่าจะเชื่อฟังเขาและนำอาหารมาให้เขา

หมาป่าวิ่งไปยังต้นไม้วิเศษและกระโดดเข้าไปในรูขณะวิ่ง แต่เขาไม่ได้นอนหลับ แต่กลับตรงกันข้าม เขากลายเป็นคนตื่นตัว จนกระทั่งเขาไม่สามารถนอนหลับได้เกือบ 4 วัน เพียงในวันที่ห้าของการตื่นตัว เขาจึงสามารถนอนหลับได้ แต่เขาหยุดเห็นความฝันไปเลย

ต้นไม้วิเศษมีความลับ มันช่วยเหลือเฉพาะผู้ที่มาขอความช่วยเหลือด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์เท่านั้น แต่ผู้ที่มีเจตนาชั่วร้าย ต้นไม้ก็จะลงโทษ