ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลจากเมืองใกล้เคียง มีชาวบ้านอาศัยอยู่ที่นั่น พวกเขาทำงานอย่างสุจริต และกินสิ่งที่พวกเขาปลูกได้จากสวนหรือไร่นา พวกเขาไม่ได้มีชีวิตที่อุดมสมบูรณ์ และไม่ยอมแบ่งปันผักและผลไม้ที่ปลูกได้กับกันและกัน
บุตรสาวของเจ้าของโรงสีชื่อปรอโฮรอฟ อีวาโนวิช ชื่อวีรา เมื่อวีราอายุ 5 ขวบ แม่ของเธอก็เสียชีวิต และเจ้าของโรงสีก็เลี้ยงดูลูกสาวคนเดียว มันเป็นเรื่องที่ยากลำบาก แต่เขาพยายามปลูกฝังคุณลักษณะที่ดีให้กับลูกสาวของเขา วีราจะต้องครบ 18 ปี วันเกิดของเธอในปีนี้ตรงกับวันอีสเตอร์ที่ศักดิ์สิทธิ์
ลูกสาวที่รัก คุณต้องการให้พ่อซื้ออะไรให้คุณเป็นของขวัญในวันครบ 18 ปี
ปรอโฮรอฟ อีวาโนวิช ถามวีรา
คุณรู้ไหมพ่อ ฉันคิดมานานว่าจะขอของขวัญอะไร และในที่สุดฉันก็คิดออกแล้ว เนื่องจากวันเกิดของฉันในปีนี้ตรงกับวันอีสเตอร์ ฉันจึงอยากอบขนมปังอีสเตอร์จำนวนมากและแจกจ่ายให้กับชาวบ้านทั้งหมด
วีราตอบ
บางทีคุณควรคิดดูอีกครั้ง
พ่อถามอีกครั้ง
ไม่ค่ะ ฉันไม่ต้องการของขวัญอื่น
ได้ลูกสาวของพ่อ ความต้องการของคุณคือกฎหมายสำหรับพ่อ จะเป็นไปตามที่คุณพูด
สองสามวันก่อนวันอีสเตอร์ วีราและพ่อของเธอเริ่มทำขนมปังอีสเตอร์ เนื่องจากพ่อของเธอเป็นเจ้าของโรงสี พวกเขาจึงมีแป้งมากมาย และวีราชอบสัตว์มาก ดังนั้นในลานของพวกเขาจึงมีวัวและไก่ พวกเขามีทุกสิ่งที่จำเป็นในการอบขนมปังอีสเตอร์
แม้ว่าหมู่บ้านจะเล็ก แต่ก็ต้องอบขนมปังอีสเตอร์จำนวนมากพอสมควร แต่สำหรับวีรา นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี เธอเริ่มทำงานด้วยความกระตือรือร้น สองสามวันต่อมา ขนมปังอีสเตอร์ก็พร้อมแล้ว ตอนนี้เหลือแต่การแจกจ่ายขนมปังอีสเตอร์ให้กับทุกคน
วีราเอารถเข็นเล็กๆ มาวางขนมปังอีสเตอร์ลงไป และออกเดินทางไปที่บ้านของเพื่อนบ้าน วีราเคาะประตูบ้านของเพื่อนบ้าน
เกิดอะไรขึ้น
ประตูเปิดออกมาเบาๆ
สวัสดีค่ะ ชื่อฉันวีรา ฉันเป็นเพื่อนบ้านของคุณ ฉันมาแจกขนมปังอีสเตอร์ให้คุณ
เราไม่มีเงิน
ขอรับ ฉันอบมันเองนะคะ
ไปเถอะ คุณไปโทรหาปู่ตรงนี้สิ และเสนอขนมปังอีสเตอร์ให้เขา นี่มันเรื่องไร้สาระเลย
มีคนพูดอย่างไม่พอใจจากด้านในประตู
แต่มันฟรีทั้งหมดนะคะ
วีราพูด
ทำไมถึงฟรี
เพราะฉันอยากให้ทุกคนในหมู่บ้านของเรามีความสุขและอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข แทนที่จะซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังรั้วสูง ขอรับ ยอมรับขนมปังอีสเตอร์นี้ ฉันอบมันเองนะคะ
ได้ค่ะ
และประตูก็เปิดออกมาเต็มที่ มีผู้หญิงวัยกลางคนยืนอยู่ที่ประตู เธอเอาขนมปังอีสเตอร์และขอบคุณเด็กหญิง
ผู้หญิงคนนี้ชื่อมาเรีย นิโคลาเยฟนา เธอปลูกองุ่นและทำลูกเกดจากองุ่น ในครอบครัวของมาเรีย นิโคลาเยฟนา มีจักรยาน ซึ่งชาวบ้านถือว่าเป็นสิ่งฟุ่มเฟือย สามีของมาเรีย นิโคลาเยฟนา นั่งจักรยานไปเมืองเป็นครั้งคราว และขายลูกเกด ด้วยเงินที่ได้เขาจึงซื้อสิ่งของแปลกใหม่
ในวันอีสเตอร์ พวกเขาเตรียมอาหารพิเศษ การกระทำของวีราทำให้มาเรีย นิโคลาเยฟนาประทับใจ เธอตระหนักว่า แม้ว่าเธอจะอาศัยอยู่ในหมู่บ้านมานานแล้ว แต่เธอแทบไม่รู้จักใครเลย มาเรีย นิโคลาเยฟนาจึงตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่เธอจะรู้จักเพื่อนบ้านของเธอ
ในขณะนั้น วีราก็ยังคงแจกขนมปังอีสเตอร์ไปตามบ้านต่างๆ ในตอนแรก ทุกคนต่างก็ไม่ยอมรับ แต่เมื่อพวกเขารู้ว่าขนมปังอีสเตอร์นั้นแจกฟรีทั้งหมด ทัศนคติของพวกเขาก็เปลี่ยนไป
วีราบอกทุกคนว่าในวันอีสเตอร์เธอจะมีวันเกิด และชาวบ้านก็เริ่มสนทนากันเป็นครั้งแรกในเวลานาน การกระทำที่มีจิตใจดีของวีราได้ละลายน้ำแข็งในหัวใจของพวกเขา
เพื่อนบ้านตัดสินใจขอบคุณวีรา ลานของมาเรีย นิโคลาเยฟนานั้นค่อนข้างใหญ่ พวกเขาจึงตัดสินใจจัดงานเลี้ยงสำหรับวีราที่นั่น แต่ละคนนำสิ่งที่พวกเขามีมากมายมาวางบนโต๊ะ
โต๊ะนั้นดูดีมากเลย หลังจากนั้น วีราก็ได้รับเชิญให้นั่งโต๊ะ เธอประหลาดใจอย่างมาก หลังจากนั้น ชาวบ้านทั้งหมดก็เริ่มอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข และมักจะไปเยี่ยมบ้านของกันและกัน
ความดีที่ทำจากใจสะอาดนั้นจะกลับมาเป็นการกระทำที่ดีเสมอ
