นิทานเรื่องเจ้าหญิงขี้เกียจ

ในอาณาจักรที่สวยงามแห่งหนึ่ง ซึ่งโด่งดังไปทั่วโลกด้วยความงามของที่ราบ辽阔และแม่น้ำในเทือกเขา มีครอบครัวราชวงศ์อาศัยอยู่ เจ้าพ่อมีลูกสาวที่รักที่สุด ชื่อว่ามารี เจ้าหญิงน้อยใช้เวลาทั้งวันนั่งมองออกนอกหน้าต่างและนับนกต่างๆ เธอสวยงามมากและห้องของเธอตกแต่งด้วยกระจกอันสวยงามในกรอบแกะสลักมากมาย

กระจกเล็กและใหญ่ แคบและกว้าง กระจกอยู่ทุกที่ที่เจ้าหญิงมารีมองไป แต่เจ้าหญิงสวยงามคนนี้มีข้อบกพร่องใหญ่หลวง นั่นคือเธอขี้เกียจมากเกินไป

เจ้าหญิงมารีไม่ทำอะไรเลยด้วยตัวเอง แต่มีคนรับใช้อยู่รอบตัวเธออยู่เสมอ คนใช้สาวจะเตียงและสะบัดหมอน ครูสอนจะเตรียมเสื้อผ้า และพ่อครัวที่ดีที่สุดในราชสำนักจะปรุงอาหาร แต่มารีเองไม่ยอมลำบากตัวแม้แต่ในเรื่องง่ายๆ เธอไม่สามารถแต่งผมหรือเก็บห้องของเธอได้

พระราชกษัตริย์ห่วงใจมากที่ลูกสาวที่รักของเขาโตขึ้นมาเป็นคนขี้เกียจ เขาบ่อยครั้งงบอกเธอว่า

มารี ลูกรัก บางทีคุณไม่ควรรบกวนคนรับใช้ในเรื่องเล็กน้อย คุณสามารถทำสิ่งต่างๆ มากมายได้ด้วยตัวเอง

พ่อ ฉันไม่ใช่เจ้าหญิงหรือ

แน่นอน คุณเป็นเจ้าหญิง คุณคือลูกสาวที่รักและเพียงหนึ่งเดียวของฉัน

เจ้าหญิงต้องทำอะไรด้วยตัวเองหรือ

ลูกสาวของฉัน คุณไม่ควรขี้เกียจขนาดนี้

แต่เจ้าหญิงน้อยไม่สนใจสิ่งที่พ่อพูด เพราะเธอมั่นใจว่าเธอไม่รู้วิธีอื่นในการใช้ชีวิต และที่สำคัญที่สุดคือเธอไม่อยากทำ พ่อเตือนเธอว่าพฤติกรรมเช่นนี้จะไม่ลงท้ายด้วยดี แต่คำพูดของเขาไม่ได้รับการฟัง

วันหนึ่ง มารีทะเลาะกับคนรับใช้สาวคนหนึ่ง

ทำไมคุณถึงผูกโบว์ให้ฉันแบบนี้ ทำใหม่สิ

เจ้าหญิงมารี ฉันเปลี่ยนทรงผมให้คุณแล้วสามครั้ง บางทีพอแล้วหรือ

คุณกล้าพูดกับฉันแบบนั้นหรือ ฉันจะบอกพ่อว่าคุณดูหมิ่นฉัน และเขาจะตัดหัวคุณ

ฉันขอให้คุณขอโทษ เจ้าหญิงมารี

อะไร ยาม ยาม นำเธอไปเสีย

ฉันจะไปเอง แต่คุณสามารถบอกพ่อทั้งหมดได้ แต่เชื่อฉันเถิด คุณจะเสียใจกับพฤติกรรมของคุณ

คนรับใช้สาวไปแล้ว และเจ้าหญิงไม่สามารถเชื่อได้ว่ามีใครกล้าพูดกับเธอแบบนั้น เธอบอกพ่อทั้งหมด และคนรับใช้สาวถูกไล่ออกจากพระราชวัง ไม่มีใครเห็นเธออีกในอาณาจักร ราวกับว่าเธอไม่เคยมีอยู่เลย

เมื่อมารีตื่นขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากการทะเลาะ เธอเหมือนเคยมองในกระจก และเธอก็ตกใจอย่างสาหัส

เกิดอะไรขึ้น ความสวยงามของฉันไปไหน เจ้าหญิงเห็นในการสะท้อนไม่ใช่ใบหน้าของเธอ เธอเต็มไปด้วยหนองและสิว ผิวหนังหลวม และหูเติบโต

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของเจ้าหญิง คนรับใช้ก็วิ่งมา บางคนหัวเราะ บางคนชี้นิ้ว แต่ทุกคนต่างประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว

กระจกทั้งหมดถูกนำออกจากห้อง และเจ้าหญิงหยุดออกจากห้องของเธอ

เวลาผ่านไป ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ถึงเวลาที่จะแต่งงานให้มารี แต่ไม่มีผู้ชายคนใดรีบร้อนที่จะแต่งงานกับเจ้าหญิงที่เปลี่ยนแปลงไป ในขณะที่เดิมทีมีผู้ชายมากมายที่ต้องการ พ่อกษัตริย์บอกลูกสาว

อย่าเป็นห่วง ลูกสาว ต้องมีคนที่จะรักคุณไม่ใช่เพราะรูปลักษณ์

แล้วจะรักฉันเพราะอะไร มารีตอบ ฉันไม่สามารถทำอะไรได้

แล้วคุณสามารถเรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้ คุณชอบทำอะไร

ฉันชอบเมื่อครูสอนเล่นเปียโน ฉันรักการฟังเพลง

และมารีจึงตัดสินใจเอาชนะความเกียจคร้านและเรียนเล่นเปียโนด้วยตัวเอง พ่อกษัตริย์จ้างครูสอนที่ดีที่สุดให้เธอ และวันต่อวันเธอก็ก้าวหน้า แต่การเรียนนั้นยากมากสำหรับเด็กที่ไม่คุ้นเคยกับการทำงาน การเรียนรู้ศิลปะที่ซับซ้อนของการเล่นเปียโนเกือบจะเป็นไปไม่ได้

แต่มารีสัญญากับตัวเองว่าจะพยายาม และในไม่นาน เธอก็ให้คอนเสิร์ตแรก ผู้คนจากศาลมารวมตัวกัน และในหมู่แขกมารีเห็นสตรีที่ดูคุ้นเคยมาก นั่นคือคนรับใช้สาวคนเดียวกันที่ถูกไล่ออกจากพระราชวัง

สตรีมองมารีอย่างตั้งใจ เธอเห็นว่ามารีพยายามเล่นโน้ตให้ถูกต้อง และแม้ว่าจะผิดพลาด เธอก็ไม่ยอมแพ้ หลังจากคอนเสิร์ตจบ สตรีเข้ามาหาเด็กสาวและพูดว่า

คุณเปลี่ยนแปลงมากเลย มารี

ใช่ ฉันสูญเสียความสวยงามของฉัน ฉันรู้สึกว่าเคยเห็นคุณมาก่อน แต่เราจะพบกันได้ที่ไหน

ฉันไม่ได้พูดถึงความสวยงามของคุณ แต่เกี่ยวกับความเกียจคร้านและความหยาบคายของคุณ พวกมันหายไปโดยไม่มีร่องรอย

ฉันพยายามเรียนรู้ศิลปะของการเล่นเปียโน มันต้องการความขยัน

คุณรู้ไหม ฉันคิดว่าคุณจะสำเร็จ เพียงแต่อย่าละทิ้งสิ่งที่คุณเริ่มต้น

และสตรีก็ไปจากพระราชวัง เจ้าหญิงกรีดร้องตามเธอ

รอสักครู่ คุณไปไหน เราพบกันที่ไหน ฉันรู้จักใบหน้าของคุณจากไหน

ในเช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าหญิงลงไปที่ห้องเรียน แต่เมื่อเธอเปิดฝาเปียโน เธอเห็นใบหน้าที่สวยงามเดิมของเธอในการสะท้อน เจ้าหญิงไม่สามารถเชื่อได้ เธอร้องไห้และเรียกพ่อ

พ่อ พ่อ เอากระจกมาให้ฉันเร็ว

ที่รัก เกิดอะไรขึ้น คุณขอให้ฉันทำลายกระจกทั้งหมด กษัตริย์พูดขณะเข้าไปในห้องของลูกสาว

ใครก็ได้ เอากระจกมา

ไม่คาดคิดว่าคนรับใช้สาวเข้ามาในห้อง เธือพาจานเงินมา เจ้าหญิงขอถาดจากเธอและมองที่การสะท้อนของเธอ เธอไม่ได้เห็นผิด ความสวยงามของเธอกลับมาจริงๆ เจ้าหญิงกอดและจูบคนรับใช้สาวและพ่อ เธอมีความสุขมากกว่าที่เคยมีมา และพ่อกษัตริย์บอกว่าเจ้าชายมาขอแต่งงาน

เขามาไม่ใช่เพราะความสวยงามของคุณ เขาได้ยินเรื่องความรักของคุณต่อเพลงและต้องการสอนคุณ

ไม่ได้เรื่อง

มันเป็นความจริง ที่รักของฉัน ฉันยอมรับแล้ว ตอนนี้เหลือแต่คำตอบของคุณ

ฉันยอมรับ

งานแต่งงานจัดขึ้นในไม่นาน มารีมีความสุขที่มีคนรักเธอไม่เพียงแต่เพราะความสวยงาม แต่ยังเพราะความสามารถของเธอ และในงานแต่งงาน เธอเล่นองค์ประกอบเพลงที่เธอชอบที่สุดบนเปียโน