เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในใจกลางเกาะสุริยุปราคา ในหุบเขาแม่น้ำที่อยู่อาศัยของน้ำหนูที่แปลกประหลาด พวกมันถูกเรียกเช่นนี้เพราะมีความสามารถพิเศษในการเก็บน้ำในแก้มและปล่อยออกมาด้วยความเร็วสูง น้ำหนูจะท่วมต้นไม้ขนาดใหญ่และสร้างเขื่อนและบ้านจากต้นไม้เหล่านั้น
เศษเป็นเยาวชนน้ำหนูธรรมชาติ แต่ทุกคนคิดว่าเขาแข็งแรงมาก เขาได้รับสถานะนี้ผ่านการโกหก แต่ไม่มีใครสงสัย
น้ำหนูมักจะแข่งขันกัน โดยเก็บน้ำในแก้มและเคลื่อนหินด้วยน้ำ เศษเป็นคนเล่นเล่นพิศวาส เขาเคลื่อนย้ายหินก้อนใหญ่ไม่เพียงแต่ด้วยแรงน้ำ แต่ยังได้ความช่วยเหลือจากเพื่อนของเขา ซึ่งเป็นสัตว์หางโปร่งใส แน่นอนว่าหินของเศษจะไปไกลกว่าคนอื่นเสมอ เศษคิดว่านี่เป็นการโกหกที่ไม่เป็นอันตราย เพราะไม่มีรางวัลสำหรับการชนะ และทุกคนแข่งขันเพื่อความสนุกสนาน
นอกจากนี้ เด็กโกหกตัวน้อยยังเป็นคนที่เข้าสังคมได้ดีและสามารถพูดคุยกับทุกคนที่เขาพบได้นาน ตามธรรมชาติแล้ว ผู้อยู่อาศัยของเกาะสุริยุปราคาได้เรียนรู้เกี่ยวกับความสำเร็จของเขาอย่างรวดเร็ว
วันหนึ่ง มีเรื่องราวเกิดขึ้นบนเกาะที่ทำให้เศษไม่ต้องเปิดปากในความหมายที่แท้จริง ด้วยเหตุนี้เขาจึงช่วยชาวบ้านในหุบเขาทั้งหมดและเริ่มประเมินค่าความจริง แต่ทีละเรื่องก่อน
ชีวิตในหุบเขาแม่น้ำเต็มไปด้วยกิจกรรม น้ำหนูสร้างเขื่อน และลูกน้ำหนูเล่นบนชายฝั่ง ความกังวลที่ใหญ่ที่สุดคือการสร้างเขื่อนที่สวยงาม แต่ทันใดนั้น น้ำตกซึ่งให้อาหารแม่น้ำทั้งหมดก็แห้งขอด มันตกลงมาจากหินที่สูงที่สุดที่ล้อมรอบหุบเขา แต่ตอนนี้ไม่มีหยดเดียว ความกลัวเข้าสู่หัวใจของผู้อยู่อาศัย โดยไม่มีน้ำพวกเขาจะตาย
ผู้อาวุโสตัดสินใจส่งทีมสำรวจจากกุ้งบินขึ้นไปบนหินชั้นสูง กุ้งออกไปตอนรุ่งสาง แต่กลับมาในวันรุ่งขึ้นและนำข่าวร้ายมา ในหุบเขามีการสไลด์ลงมา และแม่น้ำซึ่งสิ้นสุดที่น้ำตกถูกปิดกั้นด้วยหินก้อนใหญ่
จำเป็นต้องส่งน้ำหนูขึ้นไปบนหินเพื่อให้พวกเขาทำลายหินด้วยน้ำ แต่การเดินขึ้นเขาและเดินไปยังหินที่ถล่มลงมานั้นใช้เวลานาน และน้ำในหุบเขาก็ลดลงทุกชั่วโมง
กุ้งบินสำรวจต้องการยกน้ำหนูขึ้นไปบนหินชั้นสูง แต่พวกเขาทำไม่ได้ น้ำหนูแม้จะเล็ก แต่ก็หนัก ดังนั้นผู้อาวุโสจึงตัดสินใจเลือกคนแข็งแรงที่สุดจากเผ่าและโยนเขาขึ้นไปบนยอดเขาโดยใช้น้ำพุที่น้ำหนูหลายตัวสามารถสร้างได้
กุ้งสำรวจเตือนว่าไม่มีน้ำที่หินที่ถล่มลงมา ดังนั้นวีรชนที่ถูกเลือกจะต้องเก็บน้ำในหุบเขา
เศษเป็นผู้ที่ถูกเลือก เพราะเขาเป็นคนที่ชนะในการแข่งขันกลิ้งหินเสมอ น้ำหนูกลัวมาก แต่เขาไม่ยอมบอกทุกคนว่าเขาเป็นคนโกหก
น้ำหนูรวมตัวกันทั้งเผ่า เศษนั่งบนหลังคาบ้านที่สูงที่สุดในหุบเขา แก้มของเขาเต็มไปด้วยน้ำ เสียงดังขึ้น "สาม สอง หนึ่ง ไป"
น้ำหนูทั้งหมดยิงเศษพร้อมกัน และเขาก็บินขึ้นไปบนยอดหินชั้นสูง
การลงจอดไม่นุ่มนวล วีรชนของเราชนขาแต่ไม่ได้ส่งเสียงใดๆ เขารู้ว่าถ้าเขาเปิดปาก น้ำจะไหลออกมา และเขาจะไม่สามารถทำลายหินที่ถล่มลงมาได้ ทุกสิ่งในหุบเขาจะแห้งขอด และแล้วน้ำหนูก็จะสิ้นสุด ด้วยความคิดเช่นนี้ เขาจึงเดินขึ้นไปตามเส้นทางแม่น้ำเดิม
เศษเดินไปยังเป้าหมายของเขาอย่างมั่นใจ เมื่อทันใดนั้นหมีที่มีบ้านบนหลังก็กระโดดออกมาจากต้นไม้
หมีที่มีบ้านบนหลังถูกเรียกเช่นนี้เพราะพวกมันหามหลังจากกิ่งไม้บนหลัง พวกมันเดินเร่ร่อนไปทั่วเกาะเป็นเวลาหลายปีเพื่อหาที่อยู่ที่เหมาะสม แต่พวกมันไม่เคยพอใจ
เธอเอาน้ำผึ้งของฉันไปหรือ ลูกน้อย หมีพูดด้วยเสียงหยาบคาย และจ้องมองน้ำหนูด้วยสายตาที่ไม่ใจดี
เศษมองหมีตัวมหึมาด้วยสายตาที่ตกใจ ซึ่งดูเหมือนภูเขาเพราะมีบ้านบนหลัง ในขณะนี้ลูกหมีก็แหงกหน้าออกมาจากด้านหลังหมี โดยมีกิ่งสปรูซบนหัว
ดูสิ พ่อ เขาซ่อนน้ำผึ้งในแก้มของเขา ลูกหมีร้องเรียก
ส่งน้ำผึ้งของฉันมา หมีคำรามออกมา
และแล้วเศษก็สังเกตเห็นว่าปากของลูกหมีเต็มไปด้วยน้ำผึ้ง แต่พ่อไม่ได้สังเกตเห็น น้ำหนูเริ่มชี้ไปที่ลูกหมีด้วยนิ้ว แต่ลูกหมีก็ยิ่งโกรธขึ้น
ดูสิ เขากำลังจะกลืนน้ำผึ้งของเรา รีบเข้า พ่อ ลูกหมีร้องเรียก
เศษหลับตาและคิดว่านี่คือจุดสิ้นสุด ทันใดนั้น ผึ้งก็บินออกมาจากพุ่มไม้และโจมตีลูกหมีด้วยเสียงโพ้ง ลูกหมีร้องเสียงแหลมและหมุนไปมา พ่อหมีก็สุดท้ายมองไปที่ลูกชายของเขา และเมื่อเห็นน้ำผึ้งรอบปากของเขา เขาก็ตบก้นของเขา เศษไม่ได้เห็นเรื่องนี้เพราะเขากำลังวิ่งโดยไม่หันกลับ
เศษมาถึงหินที่ถล่มลงมาในตอนกลางคืน ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นบางสิ่งบนหินชั้นสูง มันเป็นรังของนกปีกหมุนวน ซึ่งเป็นนกที่ไม่บิน แต่ปีกของพวกมันสามารถสร้างลมแรงได้ถึงขนาดที่แม้แต่สัตว์ที่มีท้องพองที่ใหญ่ที่สุดก็จะล้มลง ในรังมีไข่สามฟอง และข้างๆ นั่งพ่อของพวกมัน เขามองน้ำหนูอย่างเงียบๆ เศษเดินเข้าไปใกล้และมองนกตัวใหญ่ อย่างนี้แหละ พวกเขาก็นั่งมองกันและกัน
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง แต่ไม่ว่านกหรือเศษก็ไม่ได้พูดอะไรเลย น้ำหนูพยายามคิดว่าจะอธิบายให้นกปีกหมุนวนเข้าใจโดยไม่พูดคำพูดว่าเขามาเพื่อช่วยเหลือ และว่าโดยไม่มีน้ำ นกตัวนี้จะไม่ได้เลี้ยงลูกนก ต้องทำอะไรบางอย่าง
ฉันจะแสดงให้ดู เศษตัดสินใจและเริ่มแสดงน้ำตก กระแสน้ำ และวิธีที่หินที่ถล่มลงมาจะแตกสลาย แต่นกปีกหมุนวนก็เงียบและมองเขาโดยไม่ยิบตา น้ำหนูเหนื่อยและนั่งลงบนพื้นโดยไม่มีพลัง มันเริ่มสว่างขึ้นเมื่อนกก็พูดด้วยเสียงที่สนุกสนาน
ในที่สุดเธอก็มาแล้ว ฉันรอเธออยู่สามวันแล้ว ตั้งแต่กุ้งบินสัญญาว่าจะนำความช่วยเหลือมาจากหุบเขาแม่น้ำ
เศษกระโดดขึ้นและตัวแข็ง
เมื่อแม่น้ำหยุดไหล ทุกคนก็ดูโกรธๆ ฉันต้องนอนหลับตาเปิด เพื่อไม่ให้ใครเข้ามาใกล้รัง นกปีกหมุนวนพูดต่อ
หลังจากคำพูดของนก เศษก็นอนลงบนพื้นและยิ้ม หลังจากนอนสักสองสามนาที เขาก็ลุกขึ้น ด้วยท่าทาง เขาขอให้นกออกไป และเขาก็ปล่อยน้ำออกจากแก้มของเขาด้วยพลังทั้งหมด ด้วยความเร็วสูง กระแสน้ำชนเข้าไปในหินชั้นสูง หินก้อนนั้นแตกร้าว แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อไป เศษตัวแข็ง เขาเสียใจมากในช่วงเวลาเหล่านั้นที่เขาเล่นเล่นพิศวาสในการแข่งขัน
ถ้าฉันพูดความจริง ผู้อาวุโสก็คงส่งคนที่แข็งแรงกว่า เศษคิดด้วยความเสียใจ
ทันใดนั้น มีเสียงแตกและหินก้อนใหญ่แตกออก กระแสน้ำที่ทรงพลังกำลังเข้ามาหาเศษ แต่นกปีกหมุนวนก็โบกปีก และกระแสลมก็พัดน้ำหนูไปข้างๆ
แก้มของเธอเยี่ยมมาก เพื่อน นกร้องเรียก ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือ ฉันจะตอบแทนความกรุณา นี่ รับรังของฉันไป ฉันจะย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว และเธอจะลอยกลับบ้านได้อย่างรวดเร็ว
เศษนั่งลงในรังและลอยไปยังหุบเขาแม่น้ำ โดยโบกมือลาจากนกปีกหมุนวน เมื่อน้ำหนูกลับบ้าน เขาก็เล่าเรื่องราวการผจญภัยของเขาให้ผู้อยู่อาศัยในหุบเขาฟังเป็นเวลานาน
แม้ว่าทุกคนรู้เกี่ยวกับความกล้าหาญของเศษ แต่ทุกเย็นเด็กๆ ของเผ่าก็มาที่บ้านของเขาและฟังเรื่องราวที่น่าตื่นตาตื่นใจด้วยความยินดี เศษเล่าเรื่องราวการทดสอบของเขาด้วยความสุขและภูมิใจ เพราะตอนนี้ทุกคำพูดของเขาเป็นความจริง
