ณ พระราชวังที่สะอาดเรียบร้อยใกล้กับสวนที่สวยงาม มีพระราชากับพระราชินีอาศัยอยู่ พระองค์มีบุตรสามคน คือ เจ้าหญิงพี่สาว เจ้าชาย และเจ้าหญิงน้องสาว วันหนึ่งขณะที่พวกเขากำลังเดินเล่นในสวน ทันใดนั้นมังกรก็บินมาจากไหนไม่รู้ คว้าตัวพี่สาวคนโตไปและบินหนีไปทางภูเขาสูงลิ่ว พระราชาจึงรีบส่งอัศวินที่ดีที่สุดของพระองค์ตามไปทันที
อัศวินขี่ม้าไปทั้งวันจนถึงค่ำคืน มาถึงปราสาทร้างและเห็นแสงไฟในหน้าต่างของหอคอยโดดเดี่ยว เขาแอบเข้าไปหาเจ้าหญิงในขณะที่ตัวลักพาตัวกำลังหลับ แล้วพาเธอกลับมายังพระราชวังที่สะอาดเรียบร้อย พวกเขาขี่ม้าไปตลอดคืนจนถึงเช้า และมาถึงพอดีมื้อเช้า พระราชาดีพระทัยที่ลูกสาวกลับมาอย่างปลอดภัย แต่ทรงสั่งให้ทุกคนอยู่ในบ้านไม่ให้ออกไปข้างนอก จนกว่าพระองค์จะคิดวิธีจัดการกับตัวร้ายที่บินได้นั่นออก
พระองค์ยอมให้เพียงเจ้าชายผู้กล้าหาญออกไปล่าสัตว์ในป่าทึบ เพื่อนำไก่ฟ้ามาทำอาหารกลางวัน และสั่งให้อย่าออกจากใต้ต้นไม้ แต่เจ้าชายหนุ่มหมกมุ่นกับการไล่ล่าจนไม่สังเกตเห็นมังกรบนท้องฟ้า และวิ่งออกไปที่ป่าโล่ง มังกรก็จับตัวเขาไป — ฉวย! — และพาไปที่ปราสาทของมัน
พระราชาโกรธจริงจัง ส่งอัศวินไปตามลูกชายอีกครั้ง และให้ม้าอีกตัวหนึ่งไปด้วย เพื่อให้กลับมาเร็วขึ้น ส่วนพระองค์เองใช้เวลาทั้งคืนปรึกษากับหมอผีในราชสำนักเพื่อหาทางกำจัดภัยร้ายนี้
พอดีมื้อเช้าอัศวินกับเจ้าชายก็กลับมา ปลอดภัยดี พระราชาจึงสั่งให้ทุกคนอยู่ในห้องโถง ไม่ให้ยื่นจมูกออกไปข้างนอก และส่งอัศวินที่ดีที่สุดไปยังอาณาจักรข้างเคียง เพื่อเล่าเรื่องมังกรตัวร้าย และรวบรวมกองทัพใหญ่เพื่อทำลายถ้ำของมัน
ในระหว่างนั้นมังกรบินมาที่พระราชวังอีกครั้ง ไม่เห็นใครเลยจึงคำรามดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้า เจ้าหญิงน้อยได้ยินเสียงฟ้าร้องดัง แปลกใจว่าเสียงดังมาจากไหนในเมื่อท้องฟ้าไม่มีเมฆแม้แต่ชิ้นเดียว เธอเปิดหน้าต่างมองออกไป มังกรก็จับตัวเธอไป — ฉวย! และพาหนีไป
พระราชากับพระราชินีตกพระทัยกลัวที่ลูกสาวถูกลักพาตัว ขณะที่อัศวินผู้ซื่อสัตย์อยู่ในอาณาจักรอื่น แต่หมอผีในราชสำนักมาบอกว่าพวกเขาหาทางแก้ได้แล้ว พวกเขาร่ายมนต์ผ้าเช็ดหน้าวิเศษ มุมหนึ่งวาดภาพพระราชวังสวยงามพร้อมสวนที่งดงามและป่าทึบ อีกมุมหนึ่งวาดภาพภูเขาสูงลิ่วกับปราสาทร้างเก่าแก่
พระราชาหยิบผ้าเช็ดหน้านั้น แตะนิ้วที่หอคอยโดดเดี่ยวของปราสาทมังกร และทันใดนั้นก็ปรากฏตัวอยู่ในห้องที่เรียบร้อยสะอาด พระองค์ออกจากหอคอย และเห็นว่าลูกสาวคนเล็กของพระองค์กำลังนั่งดืมชากับตัวร้ายอยู่ที่โต๊ะสะอาดในลาน เจ้าหญิงน้อยดีใจและพูดว่า
ฝ่าพระบาทพ่อคะ เชิญนั่งที่โต๊ะเถอะค่ะ หนูจะชงชาให้ทันที!
พ่อไม่มีเวลาหรอกลูกรัก ทั้งอาณาจักรกำลังกังวล นี่ผ้าเช็ดหน้า กลับไปหาแม่เถอะ พ่อจะคุยกับมังกรเอง
เจ้าหญิงผู้เชื่อฟังแตะนิ้วที่ผ้าเช็ดหน้าและย้ายกลับบ้าน ส่วนพ่อของเธอถามตัวลักพาตัวว่า
ทำไมเจ้าถึงคิดจะลักพาตัวลูกๆ ของข้าล่ะมังกร?
มังกรตอบว่า
ข้าไม่ได้ลักพาตัวใครเลย! ท่านมีลูกมากมาย แต่ข้าไม่มีสักคน ข้าเอาเด็กหญิงตัวเล็กๆ ไปแค่คนเดียว! ข้าแก่แล้ว ต้องการผู้ช่วย ท่านยังมีลูกเหลืออยู่! ท่านตระหนี่หรือไง?
พระราชาส่ายพระเศียรและตรัสว่า
ไม่มีอะไรและไม่มีใครที่สามารถเอาไปได้โดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าสามารถเข้ามาถามได้เสมอ ถ้าไม่ถาม นั่นคือการขโมยและอาชญากรรม กองทัพใหญ่จากอาณาจักรข้างเคียงกำลังเคลื่อนมายังปราสาทของเจ้า เพราะไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ตัวร้ายที่ไม่มีมารยาทอย่างเจ้า
มังกรกลัวและสัญญาว่าจะไม่เอาใครไปอีก พระราชาทรงเมตตาและให้อภัยมัน พระองค์ตกลงกับผู้ปกครองอื่นๆ และเรียกกองทัพกลับ พระองค์จัดผู้ช่วยมาทำความสะอาดปราสาทร้าง และมังกรก็ช่วยเจ้าชายจับไก่ฟ้าเป็นการตอบแทน
