วันหนึ่งมาชาเดินเข้าไปในป่า
พกกระติบมาด้วย
เพื่อเก็บเห็ดกลับบ้าน
และเก็บดอกไม้ต่างๆ
แต่ระหว่างทางเธอเล่นจนลืมตัว
หลงทาง! หายไป!
หาทางกลับบ้านไม่ได้!
"โอ๊ะ! ช่วยด้วย ขาของฉัน!"
เธอวิ่งไป ดูสิ บ้านเล็กๆ!
ในนั้นมีแม่ชีผู้แก่คนหนึ่ง
ร้องไห้呻น และครวญครวญ
ดูน่ากลัวมาก!
ขาของเธอเคร่งครัด
นี่คือบาบา ยากา!
มาชาเดินเข้าไปในบ้านเล็กๆ
และถามแม่ชี
"บาบา ยากา ค่ะ เกิดอะไรขึ้นกับท่าน
ทำไมขาของท่านถึงเคร่งครัด?"
บาบา ยากามองมาชา
และพูดว่า "ฉันป่วย!
ไม่สามารถกิน ไม่สามารถดื่ม
ไม่สามารถยืน ไม่สามารถพูด
อายที่จะพูดเลย
ไม่สามารถกินเธอได้!!!"
มาชาเป็นเด็กหญิงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
เธออยากจะช่วยบาบา ยากา
"ท่านต้องดูแลตัวเอง!
บาบา ยากา ขึ้นไปนอนบนเตา!
ฉันจะรักษาท่าน
เพื่อให้ท่านมีชีวิตอีกร้อยปี!
วิตามินช่วยรักษาหวัดและอักเสบ!
ชาอุ่นจากเบอร์รี่ป่า
อ้อ ราสเบอร์รี่ ช่วยด้วย!
ต้องดื่มน้ำผึ้งเพื่อรักษาไอ
ต้องเผาอบเตา
เพื่อให้กระดูกอุ่น
ทาขี้ผึ้งบนหลัง!"
งานก็เริ่มขึ้นแล้ว!
บาบา ยากาไม่ได้มีเวลาหันกลับ
ก่อนที่เธอจะยืนขึ้นได้!
"โอ๊ะ ขอบคุณ มาชา!
ฉันสุขภาพดีขึ้น สวยขึ้น!
ฉันอยากจะเต้นและร้องเพลง
บินบนไม้กวาดของฉัน!
บอกฉันได้เลย
ฉันจะขอบคุณเธอได้อย่างไร?"
มาชากางแขนออก
"ฉันอยากกลับบ้านไปหาพ่อแม่"
บาบา ยากาโดยใช้หม้อขี่ที่เร็วมาก
พามาชากลับบ้าน
พ่อแม่ยินดีมาก
ที่ลูกสาวกลับบ้านแล้ว
และพวกเขาชมมาชา
ที่สามารถช่วยบาบา ยากาได้
และบาบา ยากา โบกมือ
บินกลับไปยังป่า บ้านของเธอ
นี่คือมาชาของเรา
นี่คือเรื่องราวของเรา!
