ทายที่สุดวันหยุดฤดูหนาวที่รอคอยมานานก็มาถึงแล้ว และอีกสองวันต่อมาจะเป็นเหตุการณ์สำคัญของฤดูหนาว - วันปีใหม่ เราทั้งหลายรอคอยมันมานานเท่าไหร่
เมืองเปลี่ยนแปลงไปมากเพื่อเตรียมตัวสำหรับเทศกาล เกือบทุกลานบ้านมีต้นสน ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม มีไฟประดับหลากสีสันส่องแสงอยู่ทั่วไป ไม่ว่าจะพูดอย่างไร วันปีใหม่ก็เป็นเทศกาลที่น่าตื่นเต้นที่สุดสำหรับเราทุกคน เพราะแม้แต่ผู้ใหญ่ก็ยังเชื่อว่าในคืนวิเศษของปีใหม่นี้ ความฝันที่แสนสูงส่งของเราทั้งหมดสามารถเป็นจริงได้
ในลานบ้านของเรามีเนินเล็กๆ ที่มีเด็กๆ มากมายมาเล่นสกี บางคนขี่เลื่อน บางคนขี่แผ่นน้ำแข็ง บางคนปั้นตุ๊กตาหิมะ เล่นสงครามหิมะ พูดสั้นๆ ก็คือวันหยุด
ในวันหยุดสุดสัปดาห์หรือในเวลาว่างหลังจากทำการบ้านเสร็จ ฉันชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์มาก โลกเสมือนจริงดึงดูดฉันจนกระทั่งทุกสิ่งรอบตัวกลายเป็นสิ่งที่ไม่น่าสนใจเลย พ่อแม่ไม่พอใจและบังคับให้ฉันอ่านหนังสือ แต่จะอ่านหนังสืออะไรได้ - เมื่อนี่คือศตวรรษที่ 21
คืนปีใหม่กำลังจะมาถึง แม่ตกแต่งต้นสนและเตรียมอาหารสำหรับโต๊ะเลี้ยงฉลอง ส่วนฉันเหมือนเคยเล่นเกมคอมพิวเตอร์ต่อไป ทันใดนั้นมีเสียงกระดิ่งที่ประตู
พ่อเรียกลูกชายให้ไปเปิดประตู แต่เด็กชายหมกมุ่นอยู่กับเกมจนไม่ตอบสนองทันที
อันดรูว์อย่างไม่เต็มใจจึงหลุดจากคอมพิวเตอร์และเดินไปที่ห้องโถง เด็กชายประหลาดใจมากเพราะที่ประตูมีซานต้าแท้ๆ ยืนอยู่พร้อมกับกระสอบของขวัญเต็มไปหมด ปกติแล้วพ่อจะแต่งตัวเป็นซานต้าเองและให้ของขวัญ
ซานต้าสูงโตและมีเคราเหมือนจริง เขาสวมเสื้อคลุมสีแดงสวยงามที่ประดับด้วยลายเกล็ดหิมะจริงๆ ที่ไม่ละลายเลย และบนไหล่ของเขามีกระรอกนั่งอยู่
หลังจากทักทายซานต้า อันดรูว์มองไปที่กระสอบใหญ่โตของเขาด้วยความสนใจ
ซานต้าประกาศด้วยเสียงดังว่าเพื่อเฉลิมฉลองวันปีใหม่ เขาต้องการให้ของขวัญพิเศษ - ลูกโดงวิเศษสามลูก ที่จะสมหวังได้ทุกอย่าง ต้องโยนลูกโดงลงพื้นแล้วพูดความปรารถนาออกมาดังๆ แล้วตบมือสามครั้ง
ขณะที่อันดรูว์สัมผัสลูกโดงที่ได้รับและตรวจสอบมัน ซานต้าก็หายไปอย่างเงียบๆ
หลังจากตรวจสอบของขวัญแล้ว เด็กชายมั่นใจว่านี่เป็นเพียงลูกโดงธรรมชาติธรรมดาๆ และไม่มีอะไรลึกลับหรือพิเศษเลย ยกเว้นว่าสามารถนำไปให้กระรอกกินได้
เมื่อสูญเสียความสนใจในของขวัญ อันดรูว์จึงรีบกลับไปยังงานอดิรักของเขา แต่ไม่นานเขาก็เอาลูกโดงออกมาจากกระเป๋าและวางไว้บนโต๊ะ ในขณะนั้นแม่ขอให้เขาหยุดเล่นเกมเพราะแขกจะมาถึงเร็วๆ นี้ และเธอต้องการความช่วยเหลือในการจัดโต๊ะ
แต่เด็กชายไม่อยากหลุดจากเกมเลย ไม่มีอะไรทำให้เขาสนใจนอกจากการไปถึงระดับสุดท้ายและชนะเจ้าพ่อ
อันดรูว์เอาลูกโดงขึ้นมา โยนลงพื้นและปรารถนาสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาในขณะนี้ - ความปรารถนาที่จะเล่นเกมได้ไม่มีที่สิ้นสุดและไม่ให้ใครรบกวน
เหลือแต่ตบมือสามครั้ง
หนึ่ง สอง สาม
ทันใดนั้นไฟทั้งหมดหายไป เขาพบว่าตัวเองอยู่ในจอภาพและกลายเป็นตัวละครในเกม
ความสุขของเด็กชายไม่มีขีดจำกัด เขากลายเป็นส่วนหนึ่งของเกม ตอนนี้ไม่มีใครจะรบกวนเขาจนกว่าจะจบ เกมครอบงำเขาอย่างสิ้นเชิง ผ่านระดับแรก ระดับที่สอง ระดับที่สาม แม้ว่าจะทำอะไรผิดพลาด เกมก็จะเริ่มใหม่
อย่างไรก็ตาม ค่อยๆ อันดรูว์เหนื่อยลง เพราะไม่มีเวลาพักผ่อนเลย ทุกสิ่งกลายเป็นการทรมาน
ในโลกเสมือนจริง เขาอยู่คนเดียว ไม่มีใครให้พูดคุย เวลาเหมือนหยุดนิ่ง แต่เกมยังคงดำเนินต่อไป จะทำอย่างไร จะออกจากที่นี่ได้อย่างไร เด็กชายติดอยู่ในเกม ความสิ้นหวังครอบงำเขาอย่างสิ้นเชิง
และจากนั้นเขาก็จำได้ว่าลูกโดงวิเศษที่เหลืออยู่ในกระเป๋าของเขา ซึ่งหมายความว่าเขายังสามารถปรารถนาได้อีกสองครั้ง
ตอนนี้อันดรูว์มีเพียงความปรารถนาเดียว - กลับบ้านโดยเร็วที่สุดและลืมทุกอย่างเหมือนฝันร้าย เขาเอาลูกโดงที่สองออกมาและโยนลงบนพื้นเสมือนจริงด้วยแรงทั้งหมด แล้วตะโกนว่าเขาต้องการกลับบ้าน ต้องการพูดคุยกับเพื่อนและพ่อแม่
และตบมือด้วยแรงสามครั้ง
หนึ่ง สอง สาม
ทันทีเขาพบว่าตัวเองนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าจอภาพ และเสียงพ่อแม่ดังมาจากห้องข้างเคียง
อันดรูว์ดีใจมากแค่ไหน เด็กชายรีบปิดคอมพิวเตอร์และตัดสินใจว่าเขาจะจากลาโลกเสมือนจริงไปตลอดกาล
เขาเรียกแม่ดังๆ และเสนอตัวช่วยแม่ เพราะแม่เหนื่อยจากการเตรียมเทศกาล
แม่ดีใจมากกับเรื่องนี้
อันดรูว์ตระหนักอย่างเต็มที่ว่าการเล่นเกมนั้นเป็นอันตรายมาก
เขาขอให้ไปเล่นกับเพื่อนๆ ข้างนอกหลังจากช่วยแม่เสร็จ แม่ก็ยินยอมแน่นอน
แขกมาถึง ทุกคนนั่งรอบโต๊ะเลี้ยง พูดเล่น คุยกัน และเล่าเรื่องที่น่าสนใจจากปีที่ผ่านมา ส่วนอันดรูว์ตัดสินใจว่าเขาจะไม่เข้าหาคอมพิวเตอร์ตลอดวันหยุด ดีกว่าไปเล่นกับเพื่อนและอ่านหนังสือ
ลูกโดงที่เหลือ เด็กชายวางไว้บนชั้น ครั้งต่อไปเขาจะปรารถนาอย่างรอบคอบ ซึ่งจะสมหวังแน่นอน
