ลูกหมีไม่ฟังคำพูด

ลูกหมีคลานออกมาจากถ้ำ
เพราะในฤดูหนาววันยาวนัก
เขาปีนขึ้นต้นสน
เพื่อดูว่าป่าเป็นอย่างไร

เขาหลงใหลในการปีนป่าย
และเพลงสวยงามของนกต่างๆ
ไม่สังเกตว่าตัวเองปีนขึ้นไป
บนต้นสนสูงถึงเกือบท้องฟ้า

เขาเริ่มร้องไห้ดังทั่วป่า
"ฉันจะลงมาจากที่สูงนี้ได้ไง
หรือว่าฉันจะตกลงไปในพุ่มไม้
ฉันเป็นลูกหมีที่ไม่ฟังแม่"

เขาร้องไห้เป็นชั่วโมง
"ช่วยฉันด้วยเพื่อนๆ"
สัตว์ต่างๆ วิ่งผ่านไป
"เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้"

นกกระสาวิ่งผ่านมา
"ใครจะมีเวลาช่วยเหลือเธอ
เพื่อให้เธอลงมาจากที่นี่
เราจะหาพลังได้จากไหน"

แม่ของลูกหมีมาถึง
และละครทั้งหมดก็จบลง
เธอเอาลูกหมีลงมาจากต้นไม้
และพาเขากลับเข้าไปในถ้ำ

เด็กๆ ในนิทานนี้มีข้อคิด
เป็นบทเรียนให้กับเด็กที่ไม่ฟังคำพูด
ต้องฟังแม่ และไม่ควรเล่นตัว
เพื่อไม่ให้ต้องหลั่งน้ำตา